Opel Karl: klein, licht en verrassend zuinig, maar geen snelheidsduivel

De Opel Karl is met 3,67 meter lengte een van de kleinste auto's in het segment, maar oogt door zijn hoogte van 1,48 meter verrassend volumineus. De proporties zijn typisch stadsauto: kort, hoog en met kleine wielen die ver in de hoeken staan. Het design is niet opvallend, maar wel vriendelijk en tijdloos, zonder de overdreven fratsen die sommige concurrenten wel hebben.

Bij het openen van het portier valt op dat de instap hoger is dan je zou verwachten, wat handig is in de stad. Het interieur oogt direct functioneel, met harde kunststoffen die logisch in elkaar zitten. Het is geen plek waar je van gaat dromen, maar alles is duidelijk en overzichtelijk. Voor een auto die in 2015 op de markt kwam, is het een beetje alsof je een degelijke broodtrommel binnenstapt: niets mis mee, maar ook niets dat je aan je vrienden wilt laten zien.

Met een leeggewicht van slechts 939 kg is de Karl een van de lichtste auto's in zijn klasse, beter dan 98% van de concurrentie. Dat merk je direct in de stad: de besturing is licht en de auto voelt wendbaar aan, ideaal om door smalle straatjes te manoeuvreren. De wielbasis is kort, waardoor je gemakkelijk keert en parkeert. Op basis van de cijfers lijkt de Karl gemaakt voor stadsverkeer, waar het vermogen van 75 pk voldoende is om vlot mee te komen.

Op de snelweg wordt het een ander verhaal. Met een topsnelheid van 171 km/u en een acceleratie van 0-100 in 13,9 seconden moet je geduld hebben om op snelheid te komen. De auto zal vermoedelijk bij hogere snelheden wat onrustig aanvoelen door de korte wielbasis en het lage gewicht. De remmen zijn waarschijnlijk prima voor het gewicht, maar verwacht geen sportief weggedrag. Het is een echte stadsauto die buiten zijn comfortzone komt zodra je de snelweg op rijdt.

De Karl is er in slechts één motorversie: een 1.0-liter benzinemotor met 75 pk en 96 Nm koppel. Dat is weinig, ook voor dit segment – de Karl scoort qua vermogen en koppel beter dan slechts 2% van vergelijkbare auto's uit zijn periode. De acceleratie van 13,9 seconden naar 100 km/u is traag, maar in de stad voelt dit waarschijnlijk minder erg aan omdat je zelden voluit hoeft te trekken. De handgeschakelde 5-versnellingsbak is waarschijnlijk soepel genoeg en de motor moet hard werken om de auto op snelheid te krijgen.

Het lage gewicht van 939 kg helpt wel, maar de motor moet duidelijk zijn best doen. Verbruik is dan ook het sterke punt: 4,5 l/100 km gecombineerd, wat beter is dan 78% van de concurrentie. De CO2-uitstoot van 104 g/km is ook netjes. Wie een auto zoekt voor dagelijks woon-werkverkeer over de snelweg, moet elders kijken – de Karl is gemaakt voor korte ritten en lage snelheden. Het is geen motor die je laat glimlachen, maar wel eentje die je portemonnee ontziet.

De stoelen voorin zijn verrassend comfortabel voor een auto in dit segment, met voldoende zijdelingse steun voor een stadsauto. De hoge zitpositie geeft een goed overzicht, wat bijdraagt aan het comfortgevoel in de stad. Op lange ritten zal het echter snel minder worden: de korte wielbasis en het lage gewicht zorgen waarschijnlijk voor een onrustig weggedrag op oneffen wegen, en de motor moet hard werken bij hogere snelheden, wat vermoedelijk voor geluidsoverlast zorgt.

Geluidsisolatie is niet het sterkste punt van de Karl, zo blijkt uit de specificaties en het marktsegment. Wind- en bandengeluid zullen op de snelweg duidelijk aanwezig zijn. In de stad is het daarentegen stil genoeg om normaal te kunnen praten. De vering is waarschijnlijk aan de harde kant om het lage gewicht te compenseren, wat op kasseien en drempels voor een stevige schok kan zorgen. Voor korte ritten is het prima, maar een lange vakantierit met het hele gezin zou ik niet snel met de Karl plannen.

Het interieur van de Karl is functioneel en overzichtelijk, met harde kunststoffen die stevig aanvoelen maar niet premium ogen. Alles zit logisch in elkaar: de knoppen zijn groot en duidelijk, en het instrumentarium is eenvoudig af te lezen. Het is geen interieur dat indruk maakt, maar het doet wat het moet doen. De afwerking is netjes voor de prijsklasse, zonder storende kieren of losse onderdelen.

Ergonomisch zit het wel snor. De stoelen zijn handmatig verstelbaar en het stuur is in hoogte verstelbaar, waardoor de meeste bestuurders een goede zitpositie kunnen vinden. Het infotainmentsysteem is basic, maar werkt waarschijnlijk intuïtief. Opvallend detail: de Karl heeft een aantal fysieke knoppen voor de verwarming en ventilatie, wat in deze tijd van steeds meer touchscreens juist prettig is. Het interieur is echter wel sober – je zit er niet voor de gezelligheid, maar voor de functionaliteit.

De kofferbak van de Karl biedt 207 liter, wat beter is dan slechts 5% van vergelijkbare auto's. Dat is krap: een boodschappentas past wel, maar een kinderwagen wordt lastig. De achterbank is neerklapbaar, waardoor je grotere spullen kunt vervoeren, maar dan heb je geen passagiers achterin meer. De instap achterin is zoals verwacht bij een stadsauto: je moet even bukken, maar het is niet onmogelijk.

Parkeren is waar de Karl uitblinkt. Met zijn lengte van 3,67 meter en een kleine draaicirkel kun je overal wel een plekje vinden. De hoge daklijn zorgt voor goed zicht rondom, en de achteruitrijcamera is optioneel maar helpt. De deuren zijn groot voor dit formaat, wat instappen vergemakkelijkt, maar in een krappe parkeergarage moet je oppassen dat je geen deuken maakt. Het is een auto die duidelijk is ontworpen voor de stad, en daar doet hij zijn naam eer aan.

De Karl is niet bepaald een technologiewonder. Het infotainmentsysteem is basic en reageert waarschijnlijk traag naar huidige maatstaven. Er is geen groot touchscreen, maar wel een eenvoudig systeem met een klein scherm en fysieke knoppen. Het werkt, maar verwacht geen smartphone-integratie zoals Apple CarPlay of Android Auto – die waren in 2015 nog niet standaard in dit segment. Wie moderne connectiviteit zoekt, moet elders kijken.

Rijassistentiesystemen zijn minimaal. Er is waarschijnlijk ABS en ESP, maar zaken als adaptieve cruisecontrol of rijbaanassistentie zijn niet beschikbaar. Dat is niet onverwacht voor een auto in deze klasse en periode, maar het betekent wel dat je alles zelf moet doen. De Karl is daarmee een auto voor puristen die technologie niet nodig hebben om zich veilig te voelen. Het is eenvoudig, maar het werkt – en dat heeft ook wel wat.

Met een officieel verbruik van 4,5 l/100 km en 104 g/km CO2 is de Karl een van de zuinigste auto's in zijn klasse, beter dan respectievelijk 78% en 88% van de concurrentie. Dat betekent lage brandstofkosten, zeker in de stad waar de motor niet hard hoeft te werken. De wegenbelasting is laag door het lage gewicht en de CO2-uitstoot, en de verzekering is waarschijnlijk ook voordelig door het lage vermogen.

De vanafprijs van € 11.745 is scherp, maar concurrenten zoals de Dacia Dokker (€ 16.585) en Suzuki Baleno (€ 16.698) zijn duurder maar bieden meer ruimte en vermogen. De Karl is wel aanzienlijk goedkoper in aanschaf, maar je moet inleveren op praktische bruikbaarheid. Onderhoudskosten zijn waarschijnlijk laag door de eenvoudige techniek, en banden zijn goedkoop. Wie een auto zoekt met minimale kosten, kan hier prima mee uit de voeten – zolang je maar niet te veel ruimte of snelheid verwacht.