Opel Rocks-e: stadsautootje met een glimlach, maar zonder haast

De Opel Rocks-e is een vreemde eend in de bijt. Met zijn 471 kilogram leeggewicht en een lengte die nog geen drie meter is, valt hij op tussen de SUV's en stadsauto's. Het design is speels, met een licht gebogen daklijn en de kenmerkende Opel-vizier aan de voorkant. Hij ziet er niet uit als een doorsnee quad, maar ook niet echt als een auto — het is een tussenvorm die vooral jongeren en stadsbewoners moet aanspreken.

Stap je in, dan valt de hoge zitpositie op en het minimalistische interieur. Er is weinig kunststofglans, maar alles oogt functioneel. De twee passagiers zitten naast elkaar, met weinig ruimte tussen de stoelen. De eerste indruk is vooral: klein, licht en overzichtelijk. Niet het soort auto waar je een lange reis in wilt maken, maar voor een ritje naar de supermarkt of het station lijkt hij ideaal.

De Rocks-e is geen auto die je achter het stuur zet voor het rijplezier. Met een vermogen dat vergelijkbaar is met een bescheiden scootmobiel en een topsnelheid die duidelijk onder de 100 km/u ligt, is hij vooral bedoeld voor de stad. De besturing is licht en direct, en dankzij het lage gewicht voelt hij wendbaar aan in smalle straatjes. De wielen staan in de hoeken, wat zorgt voor een korte draaicirkel en gemakkelijk parkeren.

Op basis van de specificaties en het gewicht zal de vering vrij stug zijn, simpelweg omdat er weinig massa is om oneffenheden te dempen. In de stad is dat minder een probleem, maar op slecht wegdek of drempels moet je niet te hard willen gaan. De remmen zijn waarschijnlijk ruim voldoende voor de snelheden die je haalt, maar verwacht geen sportieve prestaties. Het is een vervoermiddel, geen rijdersauto.

De Rocks-e is er in slechts één uitvoering: een elektromotor met een accucapaciteit van 5,5 kWh. Dat is niet veel — zelfs de kleinste elektrische auto's hebben meestal een accu die twee tot drie keer zo groot is. Het vermogen is bescheiden, maar voor een voertuig dat vooral in de stad moet functioneren, is dat niet per se een probleem. De topsnelheid ligt laag, waardoor je op de snelweg niet thuishoort, maar in de stad kom je overal mee.

De acceleratie zal vermoedelijk traag zijn, maar dat hoort bij dit concept. Het is geen auto om mee voor te sorteren op de ringweg, maar eerder een voertuig dat je rustig naar je bestemming brengt. De accu is klein, dus het bereik is beperkt, maar omdat je alleen lokaal rijdt, is dat waarschijnlijk voldoende. Het opladen gaat via een gewoon stopcontact, wat het thuis opladen eenvoudig maakt.

Comfort is niet het sterkste punt van de Rocks-e. De stoelen zijn eenvoudig en bieden weinig zijdelingse steun, maar voor korte ritten zijn ze prima. De ophanging zal, gezien het lage gewicht en de kleine wielen, niet veel comfort bieden op slechte wegen. In de stad, waar de snelheden laag zijn, is het acceptabel, maar op een hobbelige dijk of kasseien voel je elke oneffenheid.

Geluidsisolatie is minimaal, maar bij lage snelheden heb je daar weinig last van. Het is een open en luchtig geheel, met veel glas en een dak dat waarschijnlijk voor een ruimtelijk gevoel zorgt. Voor lange ritten is het niets, maar dat is ook niet waar dit voertuig voor bedoeld is. Het is een stadsautootje dat je van A naar B brengt zonder al te veel comforteisen.

Het interieur van de Rocks-e is minimalistisch en functioneel. Er is weinig opslagruimte, maar wat er is, is slim verdeeld. Het dashboard is eenvoudig, met een klein display dat de belangrijkste informatie toont. De materialen zijn hard en goedkoop aanvoelend, wat past bij het prijsniveau en het concept, maar het is niet het soort interieur waar je lang in wilt zitten.

Er is ruimte voor twee personen, en die ruimte is verrassend goed benut. Je zit hoog, wat een goed overzicht geeft, en de bediening is eenvoudig. Er zijn weinig knoppen, wat het geheel rustig maakt. Het ontbreken van een traditionele kofferbak is opvallend, maar er is wel een opbergvak achter de stoelen. Het is geen luxe, maar het is functioneel voor de doelgroep.

De Opel Rocks-e is extreem praktisch in de stad. Met een lengte van nog geen drie meter past hij in vrijwel elk parkeervak en dankzij de kleine draaicirkel kom je overal doorheen. De kofferruimte van 62 liter is beter dan 1% van de concurrentie, wat betekent dat vrijwel elke andere auto meer bagage meeneemt, maar voor een boodschappentas of een rugzak is het voldoende.

Het instappen is gemakkelijk dankzij de hoge zit en de grote deuropeningen. Het zicht rondom is uitstekend, mede door de korte neus en de grote ramen. Parkeren is een fluitje van een cent, maar op de snelweg voel je je kwetsbaar door het lage gewicht en de beperkte snelheid. Dit is een voertuig voor de stad, niet voor de snelweg.

Technologie is niet het speerpunt van de Rocks-e. Het infotainment is beperkt, maar er is wel een houder voor je smartphone, die je kunt gebruiken voor navigatie. De Rock-e is meer gericht op eenvoud dan op high-tech snufjes. Dat is prima, want de doelgroep wil waarschijnlijk gewoon een voertuig dat rijdt zonder gedoe.

De rijhulpsystemen zijn minimaal, maar gezien de lage snelheden en het stadsgebruik zijn ze niet per se nodig. Het opladen gaat via een gewoon stopcontact, wat het thuis opladen eenvoudig maakt. Er is geen snellaadmogelijkheid, maar met een accu van 5,5 kWh is dat ook niet nodig. Het is een eenvoudig systeem dat werkt, zonder poespas.

De Opel Rocks-e is elektrisch, dus het verbruik is laag, maar de actieradius is beperkt. Met een accu van 5,5 kWh moet je het vooral lokaal zoeken. De CO2-uitstoot is nul, wat gunstig is voor de portemonnee en het milieu. De prijs is echter niet mals voor wat je krijgt: je betaalt voor het gemak van rijden zonder rijbewijs, niet voor de auto zelf.

Onderhoudskosten zijn waarschijnlijk laag dankzij het eenvoudige ontwerp en de lage massa. Banden zijn klein en goedkoop, en omdat er weinig elektronica aan boord is, is er minder dat stuk kan. Maar de aanschafprijs is hoog in vergelijking met een tweedehands stadsauto, dus je moet echt overtuigd zijn van het concept om dit te rechtvaardigen.