Peugeot 301: goedkoop rijden zonder poespas, maar wel met compromissen

De Peugeot 301 is geen auto die je 's ochtends laat omkijken. Het is een keurige, maar anonieme sedan die duidelijk ontworpen is met de kostprijs als uitgangspunt. De verhoudingen zijn klassiek: een lange motorkap, een hoog dak en een korte kofferbak die er een beetje opgeplakt uitziet. Niets mis mee, maar ook niets dat je bijblijft. De chroomaccenten op de grille proberen wat klasse uit te stralen, maar het geheel oogt vooral functioneel.

Bij het openen van het portier weet je direct waar je aan toe bent. Harde kunststoffen, een simpel dashboard en knoppen die je nog van de vorige eeuw kent. Het is niet lelijk, maar het voelt goedkoop. Toch heeft het interieur een zekere charme: alles is zo ontzettend rechttoe rechtaan dat het bijna verfrissend is in een tijd waarin elke auto een tablet op het dashboard heeft. De 301 is een auto zonder poespas, en dat zie je direct.

Op basis van de cijfers – 115 pk en een leeggewicht van 1.090 kg – verwacht je een redelijk levendige auto, maar de werkelijkheid ligt genuanceerder. Het koppel van 150 Nm moet je hoog in de toeren zoeken, en de handgeschakelde vijfbak heeft lange verhoudingen die vooral op zuinigheid zijn gericht. Op de snelweg zit je rustig te toeren, maar bij het inhalen moet je flink terugschakelen en geduld hebben. De acceleratie van 10,3 seconden naar 100 km/u voelt vermoeid aan.

Het onderstel is echter een positieve verrassing. De 301 is duidelijk afgestemd op comfort, met een vering die oneffenheden aardig wegfiltert. In bochten kantelt de carrosserie behoorlijk en de besturing is vrij vaag, dus sportief rijden zit er niet in. Maar voor een rustige rijstijl is het een prima auto. De remmen doen wat ze moeten doen, maar voelen niet bijzonder. Het is een auto die je vooral moet leren kennen: hij beloont een kalme rijstijl, maar straft haast.

Het motoraanbod is beperkt en gedateerd. De instap is een 1.2-liter PureTech met 82 pk, die in deze auto vermoedelijk vooral geschikt is voor de stad, maar op de snelweg een obstakel wordt. De 1.6-liter PureTech met 115 pk die wij als representatief beschouwen, is de beste benzinekeuze, maar met 10,3 seconden naar 100 km/u en een topsnelheid van 188 km/u is hij niet snel. De cijfers bevestigen dat: deze auto doet het slechter dan 90% van zijn concurrenten op het gebied van acceleratie.

De diesel is eigenlijk de meest logische keuze. De 1.6 HDi met 100 pk heeft minder vermogen dan de 1.6 PureTech, maar levert zijn koppel lager in het toerengebied, wat hem in de praktijk een stuk fijner maakt om mee te rijden. Bovendien is het verbruik met 3,9 l/100 km indrukwekkend laag, zeker vergeleken met de 6,4 l/100 km van de benzine. De zestrapsautomaat bij de 1.6 PureTech is een optie, maar gezien het beperkte vermogen zou ik daar niet voor kiezen – die bak vreet waarschijnlijk nog meer uit de toch al magere prestaties.

De stoelen zijn zacht en bieden weinig zijdelingse steun, maar voor een lange rit zijn ze prima. De vering is zoals gezegd comfortabel afgesteld en het rijgedrag is voorspelbaar. Wel is de geluidsisolatie beperkt: windgeruis rond de A-stijlen wordt duidelijk hoorbaar boven de 120 km/u, en op ruw asfalt is het bandengeruis aanwezig. Het is geen lawaaiige auto, maar stil is anders.

De zitpositie is hoog en biedt een goed overzicht, wat vooral in de stad prettig is. De stoel is in hoogte verstelbaar, maar het stuur alleen in hoogte, niet in diepte. Daardoor zit je niet altijd in de ideale positie, vooral als je lang bent. Het is een compromis dat je bij meer budgetauto's ziet, maar het is wel een punt om rekening mee te houden.

Het dashboard is eenvoudig en functioneel, met een centrale tellerpartij die doet denken aan de jaren '90. De materialen zijn hard en voelen goedkoop aan, maar de afwerking is netjes. Er is weinig kieskeurigheid op het gebied van pas-en-meetwerk; alles klikt goed in elkaar. Het grootste minpunt is het gebrek aan opbergruimte: er is een klein vakje voor de versnellingspook, maar een centrale armsteun met opbergvak ontbreekt, en de deurvakken zijn smal.

De klimaatregeling werkt met simpele draaiknoppen, wat in deze tijd bijna verfrissend is. Geen touchscreen-menu's om doorheen te worstelen, gewoon draaien en klaar. De bediening van de ventilatie is een van de weinige dingen die ik echt kan waarderen in dit interieur. Het is niet mooi, maar het is functioneel en je vindt alles blindelings. Dat is meer dan je van veel duurdere auto's kunt zeggen.

De kofferbak is met 507 liter een van de grootste in zijn klasse – beter dan 65% van de concurrentie. Dat is een serieus pluspunt voor een auto van dit formaat. De opening is redelijk breed en de laaddrempel ligt niet al te hoog, dus het laden van boodschappen of koffers gaat gemakkelijk. De achterbank is echter minder royaal: de beenruimte is krap voor volwassenen en de hoofdruimte is beperkt door het aflopende dak.

Het zicht rondom is goed, mede dankzij de hoge zitpositie en de relatief dunne C-stijlen. Parkeren is eenvoudig – de auto is compact genoeg en je kunt de neus goed inschatten. Er is geen parkeersensor achter, maar met zo'n korte achterkant is dat ook niet echt nodig. De 301 is vooral praktisch als je veel spullen wilt vervoeren, maar minder als je vaak mensen op de achterbank hebt.

Op technologisch gebied is de 301 een fossiel. Er is geen groot infotainmentscherm, geen smartphone-integratie en geen moderne rijassistenten. Je krijgt een simpele radio met Bluetooth en dat is het wel. Voor wie gewend is aan moderne auto's, voelt dit archaïsch. Maar voor wie een auto zoekt zonder afleiding, is het misschien juist een zegen.

De weinige elektronica die aanwezig is, werkt vermoedelijk naar behoren. Er is geen complexe menustructuur om doorheen te worstelen; alles is direct en intuïtief. Maar het betekent ook dat je geen adaptieve cruisecontrol, lane-assist of noodremfunctie krijgt. In een tijd waarin zelfs de goedkoopste auto's standaard rijassistentie hebben, is dit een flinke achterstand. Het is een bewuste keuze van Peugeot om de prijs laag te houden, maar je moet wel weten waar je aan begint.

De officiële cijfers zijn gemengd. De 1.6 PureTech met 115 pk verbruikt volgens de opgave 6,4 l/100 km, wat voor een benzine van dit formaat aan de hoge kant is – beter dan 58% van de concurrentie, maar niet indrukwekkend. De CO2-uitstoot van 148 g/km is ook niet bijzonder. De diesel is met 3,9 l/100 km en 101 g/km een stuk beter, maar die heeft dan ook minder vermogen.

De prijs is het grootste verkoopargument. Met een vanafprijs die aanzienlijk lager ligt dan de genoemde concurrenten zoals de Suzuki Baleno, is de 301 een van de goedkoopste manieren om een nieuwe auto te rijden. De wegenbelasting is laag vanwege het relatief lage gewicht – beter dan 95% van de concurrentie – en de verzekering is goedkoop. Maar je betaalt het verschil terug in een hoger verbruik en een lager restwaarde. Op de lange termijn is een zuinigere auto misschien goedkoper.