Porsche 911 Carrera S Cabriolet (991): de open 911 die je vergeet te missen als dak dicht zit

De 991-generatie was een grote stap voorwaarts ten opzichte van zijn voorganger, de 997. De auto is breder, lager en langer, en dat zie je meteen. De Carrera S Cabriolet heeft een agressievere uitstraling dan de standaard Carrera, met dikkere bumpers en een bredere achterkant die de 3,8-liter boxer herbergt. Het dak is een stoffen exemplaar, wat in deze tijd opvallend is – de concurrentie gebruikte al vouwdaken van staal. Maar Porsche koos bewust voor stof: het scheelt gewicht en het past bij het sportieve karakter.

Het interieur is typisch Porsche: alles is gericht op de bestuurder, met een centrale toerenteller die dominant aanwezig is. De afwerking is zoals je mag verwachten van een auto die in 2012 al een flinke prijs had. Het dak zakt in ongeveer 13 seconden, wat snel is, en dat kan zelfs rijdend tot 50 km/u. Dat is een detail dat je pas waardeert als je in een file staat en de zon plotseling doorbreekt.

Op basis van de specificaties – 400 pk, 441 Nm en een gewicht van 1.485 kg – kun je verwachten dat deze 911 behoorlijk snel is. De 0-100-tijd van 4,5 seconden is nog steeds indrukwekkend, maar het is vooral het koppel dat de auto zo lekker laat aanvoelen. De 3,8-liter boxer trekt vanaf laag toerental al flink op, wat in de stad en op de snelweg zorgt voor een ontspannen rijgedrag. Je hoeft niet constant te schakelen om vooruit te komen.

Het onderstel is een van de grote pluspunten van de 991. De wielbasis is langer dan bij zijn voorganger, wat zorgt voor meer stabiliteit in snelle bochten. Achterwielaandrijving betekent dat je voorzichtig moet zijn met het gas, maar de elektronische hulpsystemen vangen veel op. Het stuurt precies en geeft veel feedback, al is het elektrische systeem iets minder communicatief dan het hydraulische van de 997. De remmen zijn krachtig en goed doseerbaar, wat bij een auto met dit vermogen geen overbodige luxe is.

De 3,8-liter zescilinder boxer is een pareltje. Het is een atmosferische motor, wat in deze tijd van turbomotoren een zeldzaamheid is. Hij levert 400 pk bij 7.400 toeren per minuut en 441 Nm bij 5.600 toeren. Het blok draait soepel tot hoog in de toeren en klinkt daarbij fantastisch – een geluid dat je niet uit een viercilinder haalt. De acceleratie is indrukwekkend: 0-100 in 4,5 seconden met de PDK, en de topsnelheid ligt op 299 km/u. Dat is sneller dan 97% van de concurrentie uit die periode.

Er zijn twee versies: een met 7-traps PDK-automaat en een met 7-traps handgeschakelde versnellingsbak. De handbak is een genot voor puristen, met een korte, precieze schakelweg. Maar de PDK is de betere keuze voor dagelijks gebruik: hij schakelt razendsnel en doet dat soepel als je rustig rijdt. Het verbruik van de PDK is met 9,0 l/100 km iets lager dan de 9,8 van de handbak, maar beide zijn niet zuinig. Met 210 g/km CO2 zit je in de hoogste belastingklasse, iets om rekening mee te houden.

De stoelen zijn sportief maar comfortabel, met voldoende zijdelingse steun voor bochtenwerk. Ze zijn elektrisch verstelbaar en verwarmbaar, wat in een cabriolet geen luxe is. De vering is aan de stevige kant, maar niet oncomfortabel – je voelt de weg, maar het wordt nooit vermoeiend. Op de snelweg bij 130 km/u is de windruis met het dak dicht beperkt, al is het natuurlijk nooit zo stil als in een coupé. Met het dak open is het een feest, maar dan moet je wel een sjaal of muts meenemen bij lagere temperaturen.

De klimaatregeling is standaard en doet wat het moet doen, maar de echte comforttruc is de standkachel die je kunt bedienen via de sleutel. Zo zit je nooit in een koude auto. Het dak is goed geïsoleerd en houdt het geluid redelijk buiten, maar bij hevige regen hoor je toch meer dan in een coupé. Voor lange ritten is deze 911 verrassend geschikt, zolang je niet te veel bagage meeneemt.

Het interieur van de 991 is een stap vooruit ten opzichte van de 997. De materialen zijn hoogwaardig en de afwerking is strak. Het dashboard is symmetrisch opgebouwd rond de centrale toerenteller, met daaromheen de andere klokken. Het is functioneel en overzichtelijk, al zijn er veel knoppen – je moet even wennen aan de lay-out. De bediening van de radio en navigatie is logisch, maar de menu's zijn soms wat omslachtig.

Een opvallend detail is de sleutel die links van het stuur zit – een typisch Porsche-traditie die teruggaat naar de Le Mans-start. Het is wennen, maar het went snel. De stoelen zijn laag geplaatst, zoals het hoort in een sportauto, maar je hebt toch goed zicht naar voren. Het achteruitzicht is beperkt, vooral met het dak dicht, maar dat is inherent aan een cabriolet. De materialen voelen premium aan, al zijn er hier en daar harde plastics die niet op hun plaats lijken in een auto van dit kaliber.

De achterbank is puur symbolisch – er passen geen volwassenen, en zelfs kinderen zullen protesteren. Het is meer een opbergplek voor een weekendtas. De kofferruimte voorin biedt slechts 136 liter, wat minder is dan de meeste boodschappentassen. Dat is ook meteen het grootste minpunt van deze auto: je kunt er niet mee op vakantie, tenzij je met een rugzak reist. De achterbank is dan ook de enige plek waar je nog iets kwijt kunt.

Instappen is een kunstje: je moet laag duiken, maar het is niet zo lastig als in een Lotus. Het dak dichtklappen is eenvoudig en gaat snel, en met het dak open heb je een geweldig gevoel van vrijheid. Het zicht naar voren en opzij is goed, maar naar achteren is het beperkt – parkeren doe je op gevoel of met de parkeersensoren, die helaas niet standaard waren. De auto is met 4,49 meter lang en 1,81 meter breed niet enorm, maar in de stad voelt hij wel groot aan.

De 991 kwam in 2012 met een nieuw infotainmentsysteem dat een groot scherm in het dashboard heeft. Het werkt redelijk vlot, maar de interface is niet zo intuïtief als die van een moderne auto. Navigatie is optioneel, en de kaartupdates zijn duur. Er is Bluetooth voor handsfree bellen en audio, maar Apple CarPlay of Android Auto bestonden nog niet in die tijd. Je kunt dus niet je telefoon spiegelen, wat voor een moderne bestuurder een gemis kan zijn.

De rijhulpsystemen zijn beperkt: er is cruise control, maar adaptieve cruise control was een dure optie. Lane-keeping, dodehoekdetectie en dergelijke waren niet beschikbaar – dit is een auto die vertrouwt op de bestuurder. Dat is niet per se slecht, maar het betekent dat je zelf alert moet blijven. De bandenspanningscontrole is standaard, wat een pluspunt is voor een auto met zulke brede banden. De PDK-transmissie heeft een 'sport'-knop die de schakelmomenten verlegt en het gasrespons scherper maakt – een leuke functie voor het circuit.

Met een officieel verbruik van 9,0 l/100 km voor de PDK en 9,8 voor de handbak is deze 911 niet zuinig. In de praktijk zul je met sportief rijden al snel boven de 12 liter uitkomen. De CO2-uitstoot van 210 g/km betekent dat je in Nederland een flinke bijtelling betaalt als je hem zakelijk rijdt – en dat is niet de bedoeling van een sportauto. In België is de verkeersbelasting ook aan de hoge kant vanwege het vermogen.

De prijs van een gebruikte 991 Carrera S Cabriolet ligt nog steeds hoog, maar dat komt ook door de goede restwaarde. Porsche staat bekend om zijn degelijkheid, maar onderdelen zijn duur. Een grote beurt kan al snel 1.000 euro kosten, en banden zijn niet goedkoop vanwege de brede maat. Het is dus geen goedkope auto om te bezitten, maar wie het kan betalen, krijgt er veel rijplezier voor terug. De betrouwbaarheid is over het algemeen goed, al zijn er meldingen van olieverbruik bij de 3.8-liter – het is verstandig om het oliepeil regelmatig te controleren.