Porsche 911 GT3 RS (992): een raket die je op de openbare weg nauwelijks recht kunt houden

De 992-generatie GT3 RS is een auto die je niet over het hoofd ziet. Met een breedte van 1.900 mm en een hoogte van slechts 1.321 mm ligt hij plat op de weg, alsof hij zich schrap zet voor een sprint. De enorme vleugel achterop is niet alleen decoratie; het is een statement. Dit is geen auto voor mensen die onopvallend willen zijn.

Binnenin is het een mix van functioneel en rauw. Veel Alcantara, kuipstoelen en een rolkooi die je eraan herinnert dat dit geen comfortcruiser is. De zithouding is laag, zoals het hoort bij een 911, en je zit meteen in de juiste positie. Het is geen plek waar je lang wil blijven, maar dat is ook niet de bedoeling.

Op basis van de specificaties is dit een auto die je volledig in beslag neemt. Met 525 pk en een gewicht van 1.525 kg is de pk-per-ton-verhouding indrukwekkend, wat zich vertaalt in een acceleratie van 3,2 seconden naar 100 km/u. De achterwielaandrijving zorgt voor een klassieke 911-balans, maar met zoveel vermogen moet je respect hebben voor het gaspedaal.

De 7-traps PDK is razendsnel, zoals we van Porsche gewend zijn. Op de openbare weg is de auto echter nerveus; de vering is extreem stug en elke oneffenheid voel je in je ruggengraat. Op het circuit zal hij ongetwijfeld geweldig zijn, maar op een Nederlandse dijkweg is het meer overleven dan genieten. De besturing is messcherp, maar vergevingsgezindheid is niet het sterkste punt.

De 4.0-liter zescilinder boxer is een meesterwerk. Met 525 pk en 465 Nm draait hij gretig naar hoge toeren, en het geluid is ronduit verslavend. De acceleratie van 3,2 seconden naar 100 km/u is niet eens het indrukwekkendste; het is de manier waarop hij blijft trekken tot ver voorbij de 200 km/u. De topsnelheid van 296 km/u is voor een auto met deze downforce een prestatie op zich.

Er is maar één motorversie, en dat is prima. Een GT3 RS hoort geen hybride of elektrische variant te hebben. De 7-traps PDK is de enige optie, en dat is logisch: een handbak zou afleiden van het pure circuitdoel. Het verbruik van 13,4 l/100 km is schrikbarend hoog, maar wie deze auto koopt, kijkt daar waarschijnlijk niet naar. Toch is het een punt om te noemen: 3% van de concurrenten doet het slechter, wat hem een van de dorstigste in zijn klasse maakt.

Comfort is niet waar de GT3 RS voor is gemaakt, en dat merk je. De kuipstoelen zijn geweldig op het circuit, maar bij dagelijks gebruik word je er na een uur rijden niet vrolijk van. De vering is keihard, ook in de comfortmodus, en op slecht asfalt is het een marteling. Geluidsisolatie is er nauwelijks; je hoort elke steen die tegen de wielkasten tikt.

Voor lange ritten is dit geen geschikte auto. De 13,4 l/100 km zorgt ervoor dat je vaak bij het tankstation staat, en de harde stoelen doen de rest. In de stad is hij ook niet prettig: de lage neus, het beperkte zicht en de zware besturing maken elke parkeeractie tot een uitdaging. Dit is een auto voor het circuit, en daar moet je hem ook houden.

Het interieur is doelgericht en sober. Veel Alcantara, carbon en een rolkooi die je eraan herinnert dat dit geen luxe sedan is. De materialen zijn van hoge kwaliteit, maar het is niet bedoeld om te imponeren. Alles is gericht op functie: je zit laag, alles is binnen handbereik en het infotainment is simpel gehouden.

Er zijn weinig afleidingen. De knoppen zijn logisch gerangschikt, maar sommige zijn klein en lastig te bedienen met handschoenen aan. Het Porsche Communication Management-systeem werkt soepel, maar het scherm is wat klein naar moderne maatstaven. Het is duidelijk dat Porsche zich op de rijder heeft gericht, niet op de passagier.

Praktisch? Deze auto is praktisch voor één ding: hard rijden op een circuit. De achterbank is verwijderd, dus verwar hem niet met een GT3. De kofferbak voorin is klein, en achterin is er geen ruimte vanwege de rolkooi. Boodschappen doen is een uitdaging, maar wie koopt er ook een GT3 RS voor de boodschappen?

Instappen is een acrobatische oefening vanwege de lage instap en de dikke dorpels. Eenmaal binnen is het zicht naar voren goed, maar naar achteren beperkt door de vleugel. Parkeren is een kwestie van gevoel, want camera's zijn er wel, maar het blijft een auto van 1.900 mm breed die je niet wilt beschadigen.

De techniek in de GT3 RS is indrukwekkend, maar gericht op prestaties. De actieve aerodynamica met een DRS-systeem is rechtstreeks uit de Formule 1. De adaptieve dempers zijn afgesteld op circuitgebruik en bieden verrassend veel mogelijkheden om de auto af te stellen. Het infotainment is echter standaard Porsche-spul, met een touchscreen dat prima werkt maar niet baanbrekend is.

Rijassistentie is beperkt aanwezig, en dat is een zegen. Adaptive cruise control is er niet, en dat past bij het karakter. De GT3 RS is een auto die je zelf moet besturen, zonder hulp. Voor de tech-liefhebber is er wel een track-app die je rondetijden en data bijhoudt, maar dat is meer voor de circuitdagen dan voor dagelijks gebruik.

Het officiële verbruik is 13,4 l/100 km, wat in de praktijk waarschijnlijk hoger ligt als je het gaspedaal vaker indrukt. Met een tankinhoud van 67 liter kom je ongeveer 500 kilometer ver als je rustig rijdt, maar wie het maximale eruit haalt, ziet het bereik snel krimpen. De CO2-uitstoot is niet opgegeven, maar verwacht geen groene auto.

De prijs is torenhoog, zoals je mag verwachten van een GT3 RS. Onderhoud is duur, banden slijten snel en verzekering is een premie op zich. Maar wie deze auto koopt, doet dat voor de prestaties en het prestige, niet voor de lage total cost of ownership. Als je het geld hebt en het circuit op wilt, is dit een van de beste tools die er is.