Porsche 917 Cayman S: nog steeds de sportwagenpurist, maar de prijs begint pijn te doen

De Porsche 917 Cayman S (982C) is geen auto die je over het hoofd ziet. Met een lengte van 4,38 meter en een hoogte van amper 1,30 meter staat hij laag en breed op de weg, als een kat die op het punt staat te springen. De proporties zijn klassiek middenmotor: korte overhangen, een lange motorkap en een cabine die ver naar voren is geplaatst. Hij ziet er niet agressief uit, maar wel doelgericht – alsof hij elk moment zijn tanden kan laten zien.

Het interieur maakt meteen duidelijk waar het hier om draagt: de bestuurder. Het dashboard is symmetrisch opgebouwd, met de toerenteller prominent in het midden – een Porsche-traditie die nog altijd overeind staat. De materialen zijn van hoog niveau, maar nergens opzichtig. Dit is geen auto die schreeuwt om aandacht, maar er wel om vraagt als je hem ziet. De eerste indruk is die van een instrument, geen sieraad.

Op basis van de specificaties – 350 pk, 420 Nm en een gewicht van 1.355 kg – belooft de Cayman S een van de meest directe rijervaringen in zijn klasse te zijn. De handgeschakelde zesversnellingsbak is hier geen compromis, maar een statement: je bent zelf verantwoordelijk voor het moment van schakelen, en dat maakt elke rit interactiever. De achterwielaandrijving zorgt voor een eerlijk, voorspelbaar karakter waar je als bestuurder veel van terugkrijgt, maar ook alles van vraagt.

De vering is afgestemd op sportiviteit, maar niet op pure hardheid. In de stad zal hij ongetwijfeld wat stuiteren, maar op een bochtige B-weg komt hij tot leven. Het stuur is direct en geeft veel feedback – iets wat moderne elektrische systemen vaak missen. Remmen is een punt van vertrouwen: met 350 pk en 1.355 kg hoef je geen angst te hebben voor een remfade, al zal het gewicht van de auto wel voelbaar zijn bij hard gebruik. Dit is een auto die je wakker houdt, in de beste zin van het woord.

De 2.5-liter viercilinder boxermotor is een bijzonder stuk techniek. Met 350 pk en 420 Nm is hij niet de krachtigste in zijn klasse – de Mercedes-AMG SLC 43 levert 367 pk – maar het koppel is ruim voldoende om de auto vlot te laten rijden. De acceleratie van 0-100 in 4,6 seconden is indrukwekkend, al is het niet de snelste in zijn segment. De topsnelheid van 285 km/u is echter beter dan 95% van de concurrentie, wat laat zien dat deze motor bovenin zijn toerenbereik pas echt tot zijn recht komt.

De keuze tussen de handgeschakelde versnellingsbak en de 7-traps automaat is een persoonlijke. De handbak is sneller dan je denkt – 4,6 seconden versus 4,4 voor de automaat – maar het gaat hier niet om tienden. Het gaat om het gevoel dat je krijgt als je zelf het koppel bedient. De motor is niet bijzonder dorstig voor een sportwagen: 8,1 l/100 km is redelijk, al is het slechter dan 76% van de concurrentie. Wie zuinig wil rijden, moet niet bij een Porsche aankloppen.

De stoelen van de Cayman S zijn sportief maar niet oncomfortabel. Ze bieden voldoende zijdelingse steun voor bochtenwerk, maar zijn ook prima voor een lange rit. De beenruimte is ruim voor een auto van dit formaat, en het instappen is – zoals bij elke lage sportwagen – een acrobatische oefening. Eenmaal gezeten, zit je laag en dicht bij de weg, wat het gevoel van snelheid versterkt.

De geluidsisolatie is niet het sterkste punt van deze Porsche. Op de snelweg zal het wind- en bandengeruis duidelijk aanwezig zijn, maar dat hoort bij het karakter. De vering is aan de stevige kant, maar niet onoverkomelijk. Op een lange reis van Amsterdam naar Frankfurt zul je vermoeid aankomen, maar met een glimlach op je gezicht. Comfort is niet het doel hier; het is een bijproduct van een auto die vooral wil rijden.

Het interieur van de Cayman S is een mix van traditie en functionaliteit. De materialen zijn van hoge kwaliteit – veel Alcantara en leer – maar de afwerking is niet perfect. Sommige knoppen voelen wat goedkoop aan, vooral die van het infotainmentsysteem. De ergonomie is echter uitstekend: alle bedieningselementen liggen binnen handbereik, en de grote toerenteller in het midden is een eerbetoon aan de racegeschiedenis van Porsche.

Een opvallend detail is de plaatsing van de sleutel links van het stuur – een knipoog naar Le Mans, waar Porsche-coureurs hun auto snel moesten starten. Het is een detail dat je niet snel vergeet. Het infotainmentsysteem is echter gedateerd: het scherm is klein en de menu's zijn log. Voor een auto die in 2016 op de markt kwam, is het niet slecht, maar het voelt alsof het uit een vorig decennium stamt. Fysieke knoppen zijn er gelukkig nog genoeg, en dat is een pluspunt in een tijd waarin alles op een touchscreen verdwijnt.

De kofferruimte van 275 liter is een van de zwakke punten van de Cayman S – beter dan slechts 10% van de concurrentie. Er is ook een kleine frunk onder de motorkap, maar die is alleen geschikt voor een kabouter of een paar boodschappentasjes. De achterbank is niet meer dan een theorie: er is geen achterbank, alleen een bagageplateau. Dit is een auto voor twee personen, en die twee moeten het doen met weinig bagage.

Het zicht naar buiten is redelijk voor een sportwagen, maar de dikke C-stijlen beperken het zicht naar achteren. Parkeren is een kwestie van gevoel, want parkeersensoren zijn optioneel en een camera al helemaal. Het instappen is laag, maar eenmaal binnen zit je goed. Dit is geen auto voor het dagelijkse woon-werkverkeer, maar voor de zondagse rit of het circuitbezoek. Wie praktische bruikbaarheid zoekt, moet elders kijken.

De Cayman S is niet de meest technologisch geavanceerde auto in zijn klasse. Het infotainmentsysteem is traag en de bediening is niet intuïtief. Er is geen head-up display, en de rijassistentiesystemen zijn beperkt tot de basis: cruise control, parkeersensoren en een noodremfunctie. Dat is teleurstellend voor een auto die in 2016 werd geïntroduceerd, maar het is ook een bewuste keuze van Porsche om het gewicht laag te houden en de focus op rijden te leggen.

Wat wel aanwezig is, is een scala aan rijmodi – van 'Normal' tot 'Sport Plus' – die de reactie van het gaspedaal en de uitlaatkleppen beïnvloeden. De uitlaat is een van de hoogtepunten: met een druk op de knop wordt het geluid dieper en agressiever. Het is niet zo luid als een V8, maar het heeft een karakteristiek boxergeluid dat je niet snel vergeet. Voor wie moderne connectiviteit wil, is dit echter niet de juiste auto – de Cayman is meer een analoge machine met een digitaal randje.

Het officiële verbruik van 8,1 l/100 km voor de handgeschakelde versie is niet slecht voor een sportwagen, maar het is slechter dan 76% van de concurrentie. In de praktijk zul je eerder rond de 10 liter zitten, vooral als je het gaspedaal vaker indrukt dan nodig. De CO2-uitstoot van 184 g/km is hoog, wat betekent dat je in Nederland behoorlijk wat belasting betaalt – zeker in de hogere bijtellingscategorieën.

De prijs van de Cayman S is fors – reken op een vanafprijs van rond de 90.000 euro, en met opties loopt dat snel op tot boven de 100.000. Daarmee is hij duurder dan de Audi S5, die meer comfort en ruimte biedt voor minder geld. Onderhoud is echter niet extreem duur voor een Porsche, en de betrouwbaarheid is over het algemeen goed. Maar wees voorbereid op hoge bandenkosten – sportbanden in deze maat zijn niet goedkoop. Deze auto is een investering in rijplezier, niet in financiële logica.