Porsche 918 Spyder: hypercar met een gewetensvolle glimlach

De 918 Spyder ziet eruit alsof hij uit een sciencefictionfilm is weggelopen, maar dan wel een die is geregisseerd door een ingenieur. De proporties zijn extreem: laag, breed en met een neus die lijkt te snuffelen naar de volgende bocht. De vleugel achterop is niet alleen decoratie, hij is actief en past zich aan aan snelheid en rijmodus. Het is een auto die je niet snel vergeet, ook al staat hij stil.

Het interieur is verrassend functioneel voor een hypercar. Geen overdreven dikke stuurwielen of een cockpit die je het gevoel geeft in een ruimteschip te zitten. Porsche heeft het bij het klassieke gehouden: een centrale toerenteller, veel schakelaars en een duidelijk dashboard. Het is een plek waar je je snel thuis voelt, al is de instap een gymnastische oefening vanwege de dorpels en de lage zit.

Op basis van de cijfers voelt de 918 Spyder vermoedelijk ongelooflijk snel aan. Met 899 pk en vierwielaandrijving is de acceleratie waarschijnlijk verpletterend, maar ook verrassend toegankelijk. De elektromotoren vullen de V8 aan zonder schokken, en de bak schakelt razendsnel. Het gewicht van 1.675 kg is hoog voor een hypercar, maar de actieve aerodynamica en het geavanceerde onderstel moeten dat grotendeels compenseren.

In de stad zal de hybride aandrijving zorgen voor een rustige, elektrische glijmodus, ideaal om de buren te imponeren zonder ze wakker te houden. Op de snelweg komt de V8 tot leven en de topsnelheid van 344 km/u spreekt boekdelen. In bochten vertrouwt de auto op zijn vierwielaandrijving en de banden, maar het gewicht is misschien voelbaar als je hem naast een lichtere Ferrari zet. Het is een auto die je niet snel op de limiet zult rijden, maar de marge is er.

De 4.6-liter V8 is het hart van de 918 Spyder, maar het zijn de elektromotoren die hem bijzonder maken. Samen leveren ze 899 pk en 540 Nm koppel, cijfers die beter zijn dan 100% van de concurrentie uit die periode. De 0-100-tijd van 2,6 seconden is eveneens toonaangevend. Het bijzondere is dat de V8 niet alleen brult, maar ook wordt bijgestaan door elektrische boost, wat zorgt voor een naadloze vermogensafgifte.

De zeventraps automatische transmissie is een meesterwerk. Hij schakelt snel en soepel, en in de racerijmodus kan hij agressief zijn. Er is maar één motorversie, maar die is zo extreem dat je niet meer nodig hebt. Het verbruik van 3,1 l/100 km is belachelijk laag voor deze prestaties, dankzij de hybride ondersteuning. Het is een technisch hoogstandje dat je niet vaak ziet, en het maakt de 918 tot een van de meest indrukwekkende auto's van zijn tijd.

Voor een hypercar is de 918 Spyder verrassend comfortabel. De stoelen zijn stevig maar ondersteunend, en de vering is in de normale modus vergevingsgezind. Langere ritten zijn vermoedelijk goed vol te houden, al blijft het een auto die je niet voor niets dagelijks gebruikt. Het geluidsniveau is in de elektrische modus minimaal, maar zodra de V8 aanslaat, is het een concert dat je niet snel vergeet.

De klimaatregeling werkt naar behoren en de stoelverwarming is een welkome luxe in een auto met open dak. Het zicht naar voren is goed, maar naar achteren beperkt door de motorkap en de vleugel. In de stad is de auto vanwege de afmetingen en het lage zichtpunt niet ideaal, maar dat is inherent aan dit soort auto's. Als je eenmaal op snelheid bent, vergeet je het comfort en geniet je van de pure techniek.

Het interieur van de 918 Spyder is een mix van race- en luxe-elementen. Veel koolstofvezel, maar ook leder en Alcantara. De afwerking is zoals je van Porsche mag verwachten: perfect. De knoppen zijn logisch gerangschikt, al is het stuurwiel met zijn vele schakelaars in het begin even wennen. De centrale toerenteller is een knipoog naar het verleden en houdt de focus op rijden.

Het infotainmentsysteem is gedateerd naar moderne maatstaven, maar functioneel. Het scherm is niet groot en de graphics ogen ouderwets, maar het werkt. De bediening via de draaiknop op de middenconsole is intuïtief en je hoeft je ogen niet lang van de weg te halen. Opbergruimte is er nauwelijks, maar dat verwacht je niet in een auto met 105 liter kofferruimte. Het is een interieur dat vooral draait om de bestuurder, en dat is precies goed.

Laten we eerlijk zijn: de 918 Spyder is niet praktisch. De kofferruimte van 105 liter is kleiner dan de meeste rugzakken en de achterbank is al helemaal niet aanwezig. De instap is laag en vereist enige lenigheid, en eenmaal binnen zit je dicht bij de grond. Het zicht naar achteren is beperkt, maar de camera's helpen bij het parkeren.

In de stad is de auto vanwege zijn breedte en lage neus lastig te plaatsen. De draaicirkel is niet bijzonder klein en de drempels zijn een uitdaging. Toch is het een auto die je voor een weekendje weg kunt gebruiken, als je genoegen neemt met één kleine tas. Voor dagelijks gebruik is hij echter ongeschikt, maar dat is ook niet waarom je hem koopt.

De 918 Spyder zat vol met innovaties die later in gewone Porsches verschenen. Het hybride systeem is het meest indrukwekkend: het combineert een V8 met twee elektromotoren en kan volledig elektrisch rijden. De rijmodi variëren van puur elektrisch tot een racemodus die alles loslaat. De actieve aerodynamica, waaronder een verstelbare vleugel en een diffuser, werkt samen met het onderstel om de auto stabiel te houden bij hoge snelheden.

De infotainment is gedateerd, maar de rijassistentie is minimaal, zoals je in een hypercar mag verwachten. Er is geen adaptieve cruisecontrol of lane assist, maar dat is niet erg. De technologie die er wel is, is gericht op prestaties en efficiëntie. Het Porsche Communication Management-systeem werkt prima, maar de grafische interface is van een vorig decennium. Voor een auto uit 2014 was het destijds top, maar nu voelt het ouderwets aan.

Het officiële verbruik van 3,1 l/100 km en CO2-uitstoot van 72 g/km zijn baanbrekend voor een auto met 899 pk. In de praktijk zul je die cijfers alleen halen als je veel elektrisch rijdt en rustig aan doet. Geef je volgas, dan zul je het verbruik zien stijgen naar dubbele cijfers. De hybride aandrijving is echter een slimme oplossing om de uitstoot te verlagen zonder in te leveren op prestaties.

De kosten van de 918 Spyder zijn exorbitant. De nieuwprijs was al astronomisch en de onderhoudskosten zijn dat ook. Banden zijn duur, en de hybride componenten kunnen na verloop van tijd problemen geven. De V8 is betrouwbaar, maar de complexe techniek kan voor hoge reparatierekeningen zorgen. Voor de meeste mensen is dit een onbetaalbare droom, maar voor de happy few is het een investering die zijn waarde waarschijnlijk behoudt.