De Panamera GTS: een dikke limousine met een atletisch hart

De eerste blik op de Panamera GTS is verwarrend. Hij is 4,97 meter lang, maar de lijnen zijn strak en gespierd. De verlaagde carrosserie en de grote wielkasten geven hem een agressieve houding die je niet snel associeert met een vierdeurs. Het is alsof een 911 is uitgerekt tot limousineformaat, maar dan zonder de elegantie van een echte Gran Turismo.

Het interieur maakt een betere indruk. De zetels zitten laag, het dashboard is duidelijk Porsche met de centrale toerenteller, en de materialen ogen stevig. Toch is het niet bijzonder ruim: achterin is het krap voor een auto van dit formaat, en de kofferbak van 445 liter is eerder gemiddeld. Dit is geen auto voor wie puur praktisch denkt, maar voor wie indruk wil maken.

Op basis van de cijfers moet de GTS een boeiende mix zijn. De vierwielaandrijving en het lage zwaartepunt suggereren dat hij verrassend wendbaar is voor zijn gewicht. Met 1.920 kg leeggewicht is hij geen lichtgewicht, maar de brede banden en de strakke afstelling van het onderstel beloven veel grip. In bochten zal hij vermoedelijk stabiel liggen, maar je voelt altijd dat je een grote auto bestuurt.

De besturing is waarschijnlijk direct en communicatief, zoals we van Porsche gewend zijn. Maar met 430 pk en 521 Nm koppel moet je respect hebben voor het rechterpedaal. Op nat wegdek kan hij verrassen, ondanks de vierwielaandrijving. Het is een auto die je aandacht vraagt, maar die je daar ook voor beloont.

De 4,8-liter V8 is een meesterwerk. Met 430 pk en 521 Nm koppel levert hij cijfers die in 2011 tot de top behoorden: beter dan 95% van de concurrentie qua vermogen en 89% qua koppel. De acceleratie van 0-100 km/u in 4,5 seconden is ronduit indrukwekkend voor een auto van dit formaat. De topsnelheid van 288 km/u is zelfs beter dan 97% van de vergelijkbare auto's uit die tijd.

De handgeschakelde zevenversnellingsbak is een bewuste keuze. Hij is minder snel dan de optionele PDK, maar geeft je meer controle en betrokkenheid. Het schakelen is precies en strak, al is de koppeling zwaar in de stad. De motor klinkt diep en dreigend, vooral boven de 4.000 toeren. Het is een soundtrack die je niet snel vergeet.

De stoelen zijn stevig maar comfortabel, met voldoende zijdelingse steun voor sportief rijden. De vering is aan de harde kant, zelfs in de comfortmodus. Op oneffen wegen zal de GTS vermoedelijk stuiteren, maar op de snelweg is hij stabiel en ontspannen. De geluidsisolatie is goed, al hoor je de V8 altijd op de achtergrond – wat geen straf is.

Voor lange ritten is de GTS verrassend geschikt. De zitpositie is laag, maar het zicht naar voren is goed. Het stuur is in hoogte en diepte verstelbaar, en de stoelen hebben elektrische verstelling. Toch is het geen auto voor vijf volwassenen; de achterbank is krap en de middentunnel maakt het midden zitten oncomfortabel.

Het interieur is typisch Porsche: functioneel, degelijk en zonder overbodige opsmuk. De materialen zijn van hoge kwaliteit, maar het ontwerp is wat zakelijk. De centrale toerenteller is een mooi eerbetoon aan het merk, en de knoppen zijn logisch gerangschikt. Toch zijn er veel knoppen – je moet even wennen aan de lay-out.

De afwerking is prima, maar niet bijzonder. In vergelijking met een Maserati Quattroporte mist de GTS een beetje Italiaanse flair. De bediening van het infotainment is wat omslachtig, met kleine knoppen en een niet bijster snelle interface. Maar alles werkt zoals je verwacht, en dat is ook wat waard.

De kofferbak van 445 liter is praktisch voor een auto van dit kaliber, maar de opening is vrij klein. De achterbank kan neergeklapt worden, waardoor je grotere spullen kunt vervoeren, maar dan verlies je het vierzitscomfort. De achterklep is elektrisch te openen, wat handig is als je je handen vol hebt.

Parkeren is een uitdaging vanwege de lange neus en de beperkte zichtbaarheid naar achteren. Parkeersensoren en een achteruitrijcamera zijn daarom onmisbaar. In de stad is de GTS log, maar op de snelweg komt hij tot zijn recht. Het instappen is laag, maar eenmaal gezeten zit je prima.

De GTS biedt een scala aan rijhulpsystemen die in 2011 gangbaar waren, zoals adaptieve cruisecontrol en een noodremsysteem. Deze werken naar behoren, maar zijn niet zo geavanceerd als moderne systemen. Het infotainment is niet het sterkste punt: het is traag en de navigatie is omslachtig. Maar voor een auto van deze leeftijd is het acceptabel.

Wat wel indrukwekkend is, is het Porsche Communication Management (PCM) systeem, dat destijds een van de betere was. Het is gekoppeld aan een geluidsinstallatie die prima klinkt. De connectiviteit is beperkt – geen Apple CarPlay of Android Auto – maar dat is logisch voor een auto uit 2011. Het belangrijkste is dat alle systemen betrouwbaar werken.

Het officiële verbruik is 10,7 l/100 km, wat beter is dan slechts 11% van de concurrentie. In de praktijk zal dit vermoedelijk hoger liggen, zeker als je het vermogen benut. Met een CO2-uitstoot van 256 g/km zit je in de hoogste belastingklasse, wat in Nederland betekent dat je flink betaalt aan wegenbelasting.

De prijs van een gebruikte GTS is aantrekkelijk, maar de onderhoudskosten zijn dat niet. Een V8 met 430 pk vraagt om regelmatig onderhoud, en onderdelen zijn duur. Banden slijten snel door het gewicht en de prestaties. Als je een GTS overweegt, moet je budget hebben voor onverwachte kosten.