Porsche Panamera S (970): de raket die zijn achterwerk niet kan verstoppen

De Porsche Panamera S uit de 970-generatie is geen auto die je over het hoofd ziet, al is het vooral vanwege zijn omvang. Met 5.014 mm lengte, 1.930 mm breedte en een hoogte van 1.417 mm is het een lange, lage sedan die meer op een in elkaar gedrukte SUV lijkt dan op een klassieke sportwagen. De neus is onmiskenbaar Porsche, met die kenmerkende koplampen die doen denken aan de 911, maar het achterste deel is – laten we eerlijk zijn – een kwestie van smaak. De hoge, aflopende daklijn en die brede heupen maken hem uniek, maar niet per se elegant. Toch heeft hij wel uitstraling: je weet direct dat dit geen gewone sedan is.

Het interieur is een mix van sportiviteit en luxe, al is het qua design duidelijk van een vorige generatie. De hoge middentunnel, de vele knoppen en het centrale analoge toerenblok dat tussen de digitale schermen zit, geven het een cockpitgevoel dat typisch Porsche is. De kwaliteit van de materialen is top, met veel leer en zacht plastic, maar de lay-out oogt druk. Het is geen auto die je koopt om zijn schoonheid, maar om zijn prestaties – en dat zie je al bij de eerste indruk.

Op basis van de specificaties belooft de Panamera S een boeiend rijgedrag, ondanks zijn gewicht. Met 420 pk en 520 Nm aan de achterwielen moet de besturing vermoedelijk scherp en communicatief zijn, zoals we van Porsche gewend zijn, maar je voelt altijd dat er 1.810 kilo achter je zit. De acceleratie van 5,1 seconden naar 100 km/u is indrukwekkend voor zo'n grote auto, maar de echte truc is dat hij waarschijnlijk stabiel blijft bij hoge snelheden – de topsnelheid van 286 km/u zegt genoeg over de aerodynamica en het onderstel. Toch is het geen lichtgewicht; in krappe bochten zal hij naar buiten willen drijven als je te enthousiast instuurt.

De 7-traps automatische versnellingsbak (PDK) is misschien wel het beste onderdeel van de aandrijflijn. Hij schakelt razendsnel en soepel, en je kunt hem via de flippers naar hartenlust bedienen. In de stad voelt de auto groot en log aan, maar op de snelweg is hij in zijn element. Het onderstel is vermoedelijk stevig maar niet oncomfortabel – Porsche weet de balans tussen sportiviteit en dagelijks gebruik meestal goed te vinden. Remmen zijn krachtig, met veel grip, al moet je bij een auto van dit gewicht niet verbaasd zijn als de remmen het zwaar te verduren krijgen tijdens een stevige rit over de bergwegen.

De Panamera S uit deze periode wordt aangedreven door een 3.0 V6 biturbo met 420 pk en 520 Nm – een motor die in de basis is afgeleid van de grotere V8, maar dan met twee cilinders minder. Die keuze is opmerkelijk, want een Porsche met een V6 voelt bijna als een compromis, maar de cijfers liegen niet: hij is sneller dan 89% van zijn concurrenten uit dezelfde periode. De acceleratie van 5,1 seconden naar 100 km/u is niet baanbrekend voor een sportwagen, maar voor een vierdeurs is het meer dan genoeg. Het koppel van 520 Nm is al vanaf lage toeren beschikbaar, wat zorgt voor een krachtige, soepele trekkracht die je vooral op de Duitse Autobahn zult waarderen.

Er is maar één motorversie in dit model, wat de keuze eenvoudig maakt: je neemt de 3.0 V6 of je koopt iets anders. Voor wie meer vermogen wil, zijn er andere Panamera-varianten, maar die vielen buiten deze specificatie. De topsnelheid van 286 km/u is indrukwekkend en beter dan 96% van de concurrentie, maar eerlijk gezegd: wanneer ga je dat in Nederland of België gebruiken? De versnellingsbak is een 7-traps automaat die prima past bij het karakter van de motor – hij is niet zo explosief als een handgeschakelde sportbak, maar wel veel praktischer in het dagelijks gebruik. Het verbruik van 8,7 l/100 km is voor een auto van dit kaliber redelijk, al zal de praktijk ongetwijfeld hoger uitvallen als je het gaspedaal vaker indrukt.

De stoelen van de Panamera S zijn vermoedelijk uitstekend: ze bieden veel steun en zijn verstelbaar in alle richtingen, zoals je van Porsche mag verwachten. Toch is de instap niet ideaal – de auto is laag, dus je moet een beetje zakken om plaats te nemen. Eenmaal binnen zit je verrassend goed, met een zitpositie die sportief is maar niet extreem. De vering is stevig maar niet hard; op basis van de specificaties lijkt hij een goede balans te hebben tussen comfort en sportiviteit. Op lange ritten zul je vermoedelijk minder last hebben van vermoeidheid dan in een echte sportwagen, maar de Panamera is geen limousine – je voelt de weg.

Geluidsisolatie is een punt van zorg: met een V6 die 420 pk levert, is er altijd wat motorgeluid aanwezig, maar dat is eerder een pluspunt dan een minpunt voor de liefhebber. Windgeruis is bij 286 km/u ongetwijfeld aanwezig, maar bij normale snelheden zal het wel meevallen. De achterbank is minder comfortabel dan de buitenkant doet vermoeden: de aflopende daklijn zorgt voor weinig hoofdruimte, en de zitpositie is laag. Voor twee volwassenen is het prima voor een korte rit, maar voor lange afstanden zijn er betere keuzes. Kortom: als bestuurder is dit een comfortabele auto, maar als passagier achterin zul je je afvragen waarom je niet voor een gewone sedan hebt gekozen.

Het interieur van de Panamera S is een mengelmoes van stijlen: het centrale toerenblok is een duidelijke knipoog naar de 911, maar de rest van het dashboard is typisch voor een luxe sedan van die tijd. De materialen zijn hoogwaardig, met veel leer, aluminium en zacht plastic. De afwerking is degelijk, maar er zijn wat knoppen te veel – het duurt even voordat je weet wat waar zit. De analoge klok op het dashboard is een mooi detail, maar het infotainmentsysteem is duidelijk verouderd ten opzichte van moderne systemen. De schermen zijn klein, de graphics zijn gedateerd en de bediening is niet altijd intuïtief.

Ergonomisch gezien is het interieur wisselend. De stoelverstelling is elektrisch en vind je op de zijkant van de stoel, zoals bij Porsche gebruikelijk is, maar de vele knoppen op de middentunnel kunnen overweldigend zijn. De opbergruimte is beperkt: er is geen groot handschoenenkastje en de deurvakken zijn klein. Toch is het interieur functioneel voor een auto van dit formaat – je hebt voldoende ruimte voor je spullen, maar het is geen auto waar je alles kwijt kunt. Het meest opvallende detail is misschien wel de pook van de PDK, die klein en futuristisch is, maar niet iedereen zal de bediening ervan even logisch vinden.

De Panamera S is een auto die je niet dagelijks zult gebruiken voor het halen van boodschappen, maar hij is verrassend praktisch voor een Porsche. De kofferbak heeft een inhoud van 445 liter, wat beter is dan 49% van zijn concurrenten – niet indrukwekkend, maar wel voldoende voor een paar koffers. De achterklep is groot en het laadvermogen is redelijk, al is de opening niet enorm vanwege de aflopende daklijn. De achterbank is neerklapbaar, waardoor je langere voorwerpen kunt vervoeren, maar dan verlies je wel zitplaatsen. Voor een auto met dit prestatieniveau is het een van de meest bruikbare opties.

Het zicht naar achteren is matig vanwege de dikke C-stijlen en de kleine achterruit. Parkeren is een uitdaging, vooral in de stad, omdat je auto 1.930 mm breed is en je de hoeken niet goed kunt inschatten. Parkeersensoren en een camera zijn waarschijnlijk aanwezig, maar het blijft een grote auto. Instappen voorin is prima, maar achterin moet je je hoofd buigen door de lage daklijn. Al met al is dit geen auto voor het gezin, maar voor iemand die af en toe passagiers of bagage vervoert. Het is een compromis tussen sportiviteit en praktisch nut, en dat compromis is geslaagd – maar alleen als je de beperkingen accepteert.

De technologie in de Panamera S uit 2013-2016 is gedateerd, maar voor die tijd was het redelijk geavanceerd. Het infotainmentsysteem heeft een touchscreen, navigatie en Bluetooth, maar de interface is traag en de graphics zijn simpel. Er is geen Apple CarPlay of Android Auto, wat tegenwoordig een groot gemis is. De bediening gaat via knoppen op het stuur en op de middentunnel, maar het systeem is niet intuïtief – je moet echt de handleiding lezen om alles te begrijpen. Voor een auto in deze prijsklasse had je meer verwacht, maar dat is een algemeen probleem bij auto's uit die periode.

De rijhulpsystemen zijn beperkt: er is cruise control, maar adaptieve cruise control was optioneel. Lane departure warning en automatisch noodremmen waren niet beschikbaar, wat nu standaard is. Het belangrijkste technische hoogtepunt is de PDK-transmissie, die razendsnel schakelt en een groot deel van het rijplezier bepaalt. Het Porsche Communication Management (PCM)-systeem is wel te bedienen met spraakopdrachten, maar het werkt matig. Als technologie belangrijk voor je is, moet je deze auto overslaan en voor een moderner model kiezen. Maar als je technologie ziet als een middel om het rijden te verbeteren, dan voldoet de Panamera S prima.

Het officiële verbruik van de Panamera S is 8,7 l/100 km, wat beter is dan 18% van zijn concurrenten – dat klinkt slecht, maar voor een auto met 420 pk en 1.810 kilo is het eigenlijk niet slecht. De CO2-uitstoot van 204 g/km is hoog en zal in veel landen leiden tot hoge wegenbelasting en bijtelling. In de praktijk zul je waarschijnlijk rond de 10-12 liter verbruiken, afhankelijk van je rijstijl. Het is geen auto voor zuinigheidsfreaks, maar voor een Porsche is het acceptabel.

De prijs van een gebruikte Panamera S uit deze periode is aantrekkelijk, maar de onderhoudskosten zijn dat niet. Porsche-onderhoud is duur, en specifieke onderdelen zoals remmen en banden zijn prijzig. De V6 is redelijk betrouwbaar, maar er zijn bekende problemen met de oliepomp en de turbocompressoren, dus een uitgebreide aankoopkeuring is aan te raden. De afschrijving is fors, vooral omdat er inmiddels nieuwere modellen zijn. Als je overweegt om er een te kopen, moet je rekening houden met een budget voor onderhoud en onvoorziene reparaties. Het is een auto voor liefhebbers die bereid zijn te betalen voor het rijplezier.