Taycan Cross Turismo: de elektrische Porsche die alles kan, behalve licht zijn

De Cross Turismo is de stationwagon-versie van de Taycan, maar dan met een opgekrikt onderstel en plastic bekleding rond de wielkasten. Het resultaat is een auto die er minder als een sportcoupé uitziet en meer als een stoere crossover. Dat is een kwestie van smaak, maar het maakt hem wel praktischer en minder aanwezig op de weg.

Vooraan blijft de Taycan herkenbaar met de smalle koplampen en het laaghangende neusje. De lange wielbasis van bijna 3 meter en de aflopende daklijn zorgen voor een gestrekte, dynamische proportie. Het is geen mooie auto in de klassieke zin, maar wel een die je niet snel vergeet.

Met 435 pk en 610 Nm koppel is de basis-Taycan geen traktatie, maar de acceleratie van 0-100 in 4,7 seconden is respectabel. Het gewicht van 2.280 kg is echter voelbaar in bochten; je merkt dat je een zware auto bestuurt, ook al helpt de lage zit en het zwaartepunt van de batterij. De besturing is nauwkeurig, maar niet zo communicatief als in een lichtere Porsche zoals de 911.

Op de snelweg is de Cross Turismo een rustige reisgenoot, maar het hoge gewicht vraagt om krachtige remmen. Die zijn standaard goed, maar je moet wel wennen aan de regeneratieve remwerking die soms abrupt kan aanvoelen. De luchtvering, indien gemonteerd, verzacht hobbels aardig, maar de auto blijft strak en sportief afgesteld.

De Taycan Cross Turismo is er in vier smaken: 4, 4S, Turbo en Turbo S, allemaal met een 105 kWh-accu. De basis heeft 435 pk, de 4S 598 pk, en de Turbo en Turbo S gaan tot respectievelijk 884 en 952 pk. Dat is een enorm vermogensbereik, maar zelfs de instapper zit boven 95% van de concurrentie qua vermogen.

De acceleratiecijfers liegen er niet om: de 4S doet het in 3,5 seconden, de Turbo in 2,8 en de Turbo S in 2,4 seconden naar 100. De basis is met 4,7 seconden de 'langzaamste', maar nog steeds sneller dan de meeste sportwagens van tien jaar geleden. De automatische versnellingsbak met twee overbrengingen schakelt soepel, maar soms hoor je een lichte zoem bij lage snelheden.

De stoelen zijn stevig maar comfortabel, met voldoende zijdelingse steun voor sportief rijden. De achterbank biedt verrassend veel ruimte voor een Porsche, dankzij de langere wielbasis. Toch is de instap achterin niet ideaal vanwege de aflopende daklijn, maar dat is inherent aan het design.

De geluidsisolatie is goed, maar niet uitzonderlijk; je hoort wel wat windgeruis rond de spiegels bij hoge snelheid. De luchtvering, die in de Cross Turismo standaard is, zorgt voor een comfortabele rit over oneffenheden, maar op slechte wegen kan de auto nog steeds wat stuiteren. Voor lange ritten is dit een van de betere elektrische Porsches, maar een Mercedes EQS is comfortabeler.

Het interieur is typisch Porsche: hoogwaardige materialen, uitstekende afwerking en een driver-focused cockpit. Het digitale instrumentarium is duidelijk afleesbaar, en het centrale touchscreen reageert snel. Toch zijn er te veel functies in het menu verstopt; je moet soms diep graven om de stoelverwarming aan te zetten.

Er zijn gelukkig nog fysieke knoppen voor de belangrijkste functies zoals de airco en het volume, maar het geheel is niet zo overzichtelijk als in een oudere Porsche. De middenconsole is hoog en omsluitend, wat een sportief gevoel geeft maar het gevoel van ruimte vermindert. De materialen zijn overal aangenaam, maar de standaard bekleding voelt niet speciaal aan voor dit prijsniveau.

Met 447 liter kofferruimte is de Cross Turismo een van de ruimere Taycans, maar hij scoort slechts beter dan 38% van de concurrentie. Dat is weinig voor een stationwagon, maar de achterklep is groot en de laadrand ligt relatief laag. Er is ook een kleine frunk onder de motorkap, maar die is te klein voor een grote koffer.

De achterbank is bruikbaar voor twee volwassenen, maar de middelste zitplaats is krap. Het zicht naar achteren is beperkt door de aflopende daklijn, maar de camera's en sensoren helpen. Parkeren is door de afmetingen (bijna 5 meter lang en 2 meter breed) geen pretje in de stad, maar de stuurbekrachtiging is licht genoeg om te manoeuvreren.

Het infotainment is gebaseerd op het systeem van de huidige generatie, met draadloze Apple CarPlay en Android Auto. De interface is vlot, maar het overdaad aan schermen (inclusief een apart scherm voor de passagier) kan afleiden. De spraakbesturing werkt redelijk, maar is niet zo intelligent als die van sommige concurrenten.

De rijassistentie is compleet: adaptieve cruisecontrol, lane keeping en een dodehoekassistent zijn aanwezig. Ze werken betrouwbaar, maar de rijstrookassistent heeft soms de neiging om te corrigeren op onduidelijke markeringen. Porsche heeft de systemen gelukkig niet overdreven ingeperkt, dus je kunt ze naar wens uitschakelen.

Het officiële verbruik is niet meegegeven, maar op basis van de accucapaciteit van 105 kWh mag je rekenen op een actieradius van rond de 400-500 kilometer in de praktijk. Het verbruik zal sterk afhangen van je rijstijl; met 435 pk is het verleidelijk om het vermogen te gebruiken, en dat kost energie.

De prijs van de Taycan Cross Turismo ligt aanzienlijk hoger dan die van een vergelijkbare Tesla Model S of Audi e-tron GT. Onderhoud is duur, en banden zijn groot (vooraan 225/55 R19, achteraan 275/45 R19) en dus prijzig. De CO2-uitstoot is 0 g/km, wat gunstig is voor de bijtelling, maar de aanschafprijs blijft een flinke drempel.