RAM 2500 Regular Cab: Amerikaans dikbilpaard met de finesse van een vuistbijl

De RAM 2500 Regular Cab is geen auto die je over het hoofd ziet. Met een lengte van 5,85 meter en een breedte van 2,63 meter (spiegels uitgeklapt waarschijnlijk) parkeert hij zichzelf niet, en de hoge neus met die enorme grille doet denken aan een Amerikaanse koelkast op steroïden. De Regular Cab betekent twee deuren, een flinke laadbak en een cabine die vooral voor twee personen is bedoeld. Het is geen auto voor wie subtiliteit zoekt, maar hij heeft wel een zekere rauwe charme.

Stap je in, dan valt de hoogte op: je klimt naar binnen alsof je een paard bestijgt. Het interieur is typisch Amerikaans van die periode: veel hard plastic, maar wel met een duidelijk doel. Alles is groot, robuust en overzichtelijk. Het is geen plek waar je je voor schaamt, maar ook niet waar je onder de indruk van raakt. Het is gewoon een werkplek, en dat voelt eerlijk.

Op basis van de cijfers is dit een auto die je met respect behandelt. Met 2.486 kg leeggewicht en een V8 voorin, is het stuurwiel licht maar vaag, en de vering is afgesteld op last dragen, niet op comfort. Je voelt elke oneffenheid, en in bochten helt hij behoorlijk over. Het is geen auto om snel door een bocht te gooien; je plant je bochten ruim van tevoren en laat de auto zijn werk doen.

Op de snelweg is het beter: de lange wielbasis en het hoge gewicht geven een stabiel gevoel, al moet je bij harde zijwind opletten. De remmen moeten hard werken om deze kolos tot stilstand te brengen, maar dat is inherent aan het concept. Het is een auto die je leert respecteren, niet een die je uitnodigt om te sporten.

De 5.7L V8 HEMI levert 388 pk en 542 Nm, wat beter is dan 90% van de concurrentie. Dat klinkt indrukwekkend, maar met zo'n gewicht voelt het niet als een raket. De acceleratie zal vermoedelijk ruim onder de 7 seconden naar 100 km/u zijn, maar het gevoel is meer dat van een lange vrachtwagen die op gang komt. De 6-traps automaat schakelt vloeiend, maar moet vaak terugschakelen om de motor in zijn krachtgebied te houden.

Er is ook een 6.7L Cummins diesel met 375 pk en waarschijnlijk veel meer koppel, maar die is hier niet gespecificeerd. Voor wie veel trekt of slepen, is de diesel de logische keuze. De benzine V8 is vooral voor wie niet te veel kilometers maakt en het geluid van een V8 waardeert. Het is een heerlijke motor, maar dorstig.

Comfort is niet het sterkste punt van de RAM 2500. De vering is stug, vooral onbeladen, en je voelt elke hobbel in je rug. De stoelen zijn groot en vlak, met weinig zijdelingse steun, maar ze zijn wel comfortabel voor lange rechte stukken. De geluidsisolatie is redelijk, maar je hoort wel de V8 brommen, wat voor velen een pluspunt is.

In de stad is het een beproeving: de auto is enorm, het zicht is matig, en parkeren is een sport. De achteruitrijcamera is waarschijnlijk aanwezig, maar je moet nog steeds veel draaien en keren. Voor lange snelwegritten is het prima, maar dit is geen auto voor dagelijks woon-werkverkeer door de stad.

Het interieur van de RAM 2500 is functioneel maar niet bijzonder. Veel hard plastic, maar de afwerking is degelijk. De knoppen zijn groot en duidelijk, wat prettig is met handschoenen aan. Het infotainmentsysteem is van die tijd: niet snel, maar werkbaar. De stoelen zijn voorzien van stof of vinyl, afhankelijk van de uitvoering, en ze zijn makkelijk schoon te maken.

Ergonomisch zit het goed: alles is binnen handbereik, en de stoel is hoog, met een goed overzicht over de motorkap. Maar het interieur voelt wel wat kaal aan, zeker in vergelijking met Europese auto's uit die periode. Het is een werkplek, geen lounge.

De Regular Cab heeft twee deuren en een achterbank die eigenlijk alleen geschikt is voor kinderen of extra bagage. De laadbak is enorm, en dat is de reden om deze auto te kopen. Hij kan zware lasten aan, en met de juiste uitvoering trek je er een huis mee voort. De achterklep is zwaar, maar wel makkelijk te bedienen.

Inparkeren is een uitdaging: de auto is 5,85 meter lang en 2,63 meter breed (met spiegels), dus je hebt een groot terrein nodig. De draaicirkel is groot, en het zicht naar achteren is beperkt, vooral met een hoge laadbakrand. Een achteruitrijcamera is bijna onmisbaar.

De technologie in de RAM 2500 is gedateerd, maar wel functioneel. Het infotainmentsysteem heeft een touchscreen, maar het is traag en de navigatie is niet altijd logisch. Bluetooth werkt, maar de interface is niet intuïtief. Rijassistentiesystemen zoals adaptieve cruisecontrol zijn niet aanwezig, maar dat was in 2013 ook niet standaard in dit segment.

De 6-traps automaat is een oudere generatie, maar schakelt betrouwbaar. De HEMI heeft cilinderuitschakeling (MDS) dat op de snelweg vier cilinders uitschakelt om brandstof te besparen, maar dat systeem werkt niet altijd soepel. Het is geen technologisch hoogstandje, maar het doet wat het moet doen.

Over het officiële verbruik van deze specifieke uitvoering hebben we geen cijfers, maar met een 5.7 V8 benzine en 2.486 kg gewicht mag je een dorstig beest verwachten. De Cummins diesel is zuiniger, maar ook duurder in aanschaf. De wegenbelasting en verzekering zijn hoog, en het onderhoud is prijzig.

De prijs van deze RAM 2500 is niet gespecificeerd, maar gezien de concurrentie (Bristol 411, Fisker Karma, Infiniti QX, Land Rover LR4) zit hij waarschijnlijk in een hoger segment. Voor het geld krijg je veel trekkracht en een uniek karakter, maar je betaalt ook voor de ruwheid. Een Land Rover LR4 is comfortabeler en verfijnder, maar minder stoer.