Renault Grand Scenic: de ruimte-held die je niet voor zijn cijfers koopt

De Grand Scenic ziet er nog steeds redelijk fris uit, ondanks zijn leeftijd. De hoge gordel en de aflopende daklijn geven hem een bijna crossover-achtige uitstraling, maar vergis je niet: dit is een pure MPV. Met 4,63 meter lengte is hij fors, maar niet log. De 20-inch wielen op sommige versies doen wonderen voor het uiterlijk.

Het interieur maakt meteen indruk met het enorme panoramadak en de zwevende middenconsole. Maar zodra je beter kijkt, zie je harde plastics en wat knoppen die uit een vorig decennium lijken te komen. Het is ruim, maar niet per se premium. Voor een auto die vanaf 24.500 euro kost, is dat een beetje teleurstellend.

De instap is hoog, wat fijn is voor kinderen en ouderen. Eenmaal achter het stuur zit je goed met een uitstekend zicht naar voren. De besturing is licht en niet erg communicatief, maar dat is normaal in dit segment. De auto voelt groot aan in bochten, maar de vering is redelijk comfortabel.

Op de snelweg is de Grand Scenic stabiel, maar de 1.2 TCe met 130 pk moet hard werken om bij te blijven. In de stad is hij wendbaar genoeg, maar de korte eerste versnelling is wennen. Remmen doen ze goed, maar de rembekrachtiging is wat abrupt. Het is geen auto die je uitdaagt, maar hij doet wat je vraagt – zonder drama.

De 1.2 TCe benzinemotor is een bekende, maar hij is niet de snelste. Met 130 pk en 205 Nm koppel accelereert hij in 11,6 seconden naar 100 km/u. Dat is traag voor een auto die 1.505 kg weegt. In de stad voelt hij prima, maar op de snelweg moet je vaak terugschakelen om in te halen.

Er zijn zeven motorversies, maar de diesels zijn eigenlijk de betere keuze. De 1.5 dCi met 110 pk is zuiniger (4,0 l/100km) en heeft meer koppel, waardoor hij soepeler aanvoelt. De 1.6 dCi met 160 pk is de sterkste, maar alleen met automatische bak. De 1.2 TCe is de goedkoopste in aanschaf, maar je betaalt dat terug aan de pomp.

De stoelen zijn verrassend comfortabel, met goede lendensteun, al zijn ze niet elektrisch verstelbaar. De vering is zacht, waardoor oneffenheden goed worden opgevangen. Op de snelweg is het geluidsniveau acceptabel, maar windgeruis wordt hoorbaar boven de 130 km/u.

De tweede zitrij biedt drie individuele stoelen die je kunt verschuiven en neerklappen. Dat is flexibel, maar de stoelen zijn aan de smalle kant voor drie volwassenen. De klimaatregeling achterin is een pluspunt. Voor lange ritten is de Grand Scenic comfortabel, maar niet luxueus.

Het interieur oogt ruim en licht, mede dankzij het panoramadak. Maar de materialen zijn hard en de afwerking is niet overal even netjes. De zwevende middenconsole is een leuke gimmick, maar het opbergvak eronder is lastig bereikbaar tijdens het rijden.

Het infotainmentsysteem is een van de zwakke punten. Het verticale touchscreen reageert traag en de menu-structuur is onlogisch. Fysieke knoppen voor klimaatregeling ontbreken, wat irritant is tijdens het rijden. De digitale teller is wel duidelijk, maar mist personalisatie-opties.

De kofferbak is de grote troef: 719 liter, goed voor 93% van de concurrentie. Met de stoelen neergeklapt groeit dat tot een vlakke laadvloer. De elektrische achterklep is handig, maar optioneel. Het instappen is makkelijk dankzij de hoge daklijn.

Het zicht naar achteren is matig door de dikke C-stijlen, maar de dodehoekwaarschuwing helpt. Parkeren is lastig vanwege de lengte, maar de parkeersensoren en camera zijn standaard op hogere uitvoeringen. Er is genoeg opbergruimte in de deuren en onder de vloer, maar het dashboardkastje is klein.

De Grand Scenic heeft een scala aan rijhulpsystemen, maar ze werken niet allemaal even verfijnd. De adaptieve cruisecontrol reageert schokkerig in het verkeer, en de lane-assist stuurt soms onbedoeld bij. Het is alsof de auto uit 2016 nog niet helemaal volwassen is.

Het infotainment is verouderd. Geen draadloze Apple CarPlay of Android Auto – je moet een kabel gebruiken. De spraakbesturing begrijpt nauwelijks Nederlandse commando's. Voor een auto die nog nieuw verkocht wordt, is dit een gemiste kans. Het head-up display is wel een fijne toevoeging.

De 1.2 TCe verbruikt volgens de opgave 6,1 l/100km, wat 68% van de concurrentie verslaat. In de praktijk zul je eerder rond de 7,5 liter zitten, maar dat is nog steeds acceptabel. De CO2-uitstoot van 136 g/km is gemiddeld.

De vanafprijs van 24.500 euro is redelijk, maar de concurrentie is scherper geprijsd. De Peugeot Rifter is goedkoper, maar minder comfortabel. De Mazda CX-30 is duurder maar moderner. Onderhoudskosten zijn gemiddeld, maar de diesels zijn duurder in aanschaf. De wegenbelasting is hoger door het gewicht.