Renault Megane: de vergeten degelijkheid, nu met een realistische prijs

De Renault Megane is geen auto die je omdraait op straat. Hij is braaf, bijna anoniem, maar dat heeft ook iets geruststellends. De vierde generatie heeft wel wat scherpere lijnen dan zijn voorganger, met die opvallende C-vormige dagrijverlichting die inmiddels een Renault-handtekening is. Het geheel oogt compact en redelijk strak, maar mist de uitstraling van bijvoorbeeld een Volkswagen Golf.

Het interieur maakt een betere eerste indruk dan het exterieur doet vermoeden. Het verticale infotainmentscherm staat wat onhandig rechtop, maar de materialen voelen degelijk aan voor dit segment. Het is geen feestje, maar het is ook niet goedkoop. Je voelt dat Renault heeft gekeken naar de kosten, maar niet op een gênante manier.

De afmetingen zijn typisch voor de klasse: 4,36 meter lang, 1,81 meter breed. Niet bijzonder, maar wel praktisch. De Megane is duidelijk ontworpen om een brede doelgroep tevreden te stellen, zonder opvallende uitschieters. En dat is misschien wel het probleem: hij is zo gewoontjes dat je hem vergeet in de parkeergarage.

Op basis van de cijfers is de 1.2 TCe met 130 pk geen sportieve belofte. Met een 0-100 tijd van 10,6 seconden en een topsnelheid van 196 km/u zit hij in het onderste kwartiel van zijn concurrenten. Dat betekent niet dat hij onbruikbaar is, maar je moet niet verwachten dat je bij het stoplicht iedereen voorbij trekt. De koppel van 205 Nm is redelijk voor een 1.2 liter, dus in het dagelijks verkeer zal hij niet hopeloos aanvoelen.

Het onderstel is duidelijk afgestemd op comfort. De Megane is geen auto voor bochtige B-weggetjes; hij heeft een voorkeur voor rechte stukken en snelwegen. De besturing is licht en voelt niet bijzonder communicatief aan. Remmen zijn goed doseerbaar, maar ook hier geen sensatie. Het gewicht van 1.205 kg is laag voor de klasse, wat helpt bij het verbruik en de wendbaarheid in de stad.

Op de snelweg is de Megane vermoedelijk op zijn best. De lange vijfde versnelling houdt het toerental laag en het verbruik binnen de perken. In de stad is hij wendbaar genoeg, maar de achteruitrijcamera is bijna onmisbaar vanwege de dikke C-stijlen. Kortom: een auto die je niet uitdaagt, maar ook niet in de steek laat.

De Megane is leverbaar met negen motorversies, van een zuinige 1.5 dCi met 90 pk tot een 1.6 dCi met 165 pk. De benzine- en dieselmotoren zijn allemaal voorwielaangedreven, zoals gebruikelijk in dit segment. De 1.2 TCe met 130 pk is een redelijke middenmoter: hij levert 130 pk en 205 Nm, maar presteert onder het gemiddelde van zijn klasse, met een acceleratie die slechts beter is dan 15% van zijn concurrenten.

De echte ster in het gamma is de 1.5 dCi met 110 pk en handbak. Met een verbruik van 3,3 l/100 km en een CO2-uitstoot van 86 g/km is hij een van de zuinigste in zijn klasse. De automatische versnellingsbak (6AT) is wat minder efficiënt, maar nog steeds uitstekend. Voor wie veel snelwegkilometers maakt, is de 1.6 dCi met 130 pk een beter alternatief, maar die is minder zuinig.

De 1.2 TCe is een soepele motor, maar hij moet hard werken om de auto op snelheid te krijgen. De zesversnellingsbak is precies genoeg, maar de verhoudingen zijn vrij lang, wat het accelereren niet ten goede komt. Wie vaak vol beladen rijdt, zal merken dat de motor tekortschiet. Een alternatief in de vorm van een 1.6 SCe met 115 pk is er wel, maar die is niet zuiniger.

Kortom: de keuze is een compromis. De benzineversies zijn goed voor de stad, maar op de snelweg is een diesel de betere keuze. De cijfers liegen niet: de Megane is geen snelheidsmonster, maar wel een van de zuinigste auto's in zijn segment.

De stoelen van de Megane zijn redelijk comfortabel, maar ze bieden niet veel zijwaartse steun. Dat is niet erg voor een auto die vooral rechtuit rijdt, maar bij een bochtig stukje word je heen en weer geschommeld. De vering is zacht en slikt de meeste hobbels goed weg, wat zorgt voor een rustige rit op slechte wegen.

Geluidsisolatie is niet het sterkste punt van de Megane. Op de snelweg hoor je duidelijk windgeruis rond de spiegels en bandengeluid op ruw asfalt. Het is niet storend, maar het herinnert je eraan dat je niet in een duurdere auto zit. Het lage gewicht van 1.205 kg helpt wel bij het brandstofverbruik, maar niet bij het comfort.

Voor lange ritten is de Megane geschikt, maar niet uitmuntend. De stoelen zijn niet verwarmd, tenzij je een hogere uitvoering kiest, en de achterbank is wat krap voor drie volwassenen. De airconditioning doet zijn werk prima, maar het systeem is niet bijzonder krachtig. Het is een auto die je van A naar B brengt zonder klachten, maar ook zonder enthousiasme.

Het interieur van de Megane is een mengelmoes van materialen. Het dashboard is van zacht plastic, maar de deurpanelen zijn hard. De afwerking is netjes, maar niet bijzonder. Het verticale touchscreen is groot, maar staat wat onhandig rechtop, waardoor je soms moet reiken. Fysieke knoppen voor de airconditioning zijn gelukkig aanwezig, wat een pluspunt is in deze tijd van volledig aanraakgevoelige panelen.

De stoelen zijn bekleed met een stof die er redelijk stevig uitziet, maar in de basisuitvoering niet elektrisch verstelbaar is. De ergonomie is over het algemeen goed: je vindt snel een comfortabele zitpositie, dankzij de verstelbare stuurkolom. Maar de middenarmsteun is te kort om echt comfortabel op te leunen.

Er zijn genoeg opbergvakken, maar ze zijn niet altijd handig geplaatst. Het handschoenenkastje is klein, en de deurvakken kunnen geen fles van een liter bevatten. De laadruimte is met 385 liter niet bijzonder; dat is beter dan 34% van de concurrenten, wat betekent dat de meeste auto's in deze klasse meer ruimte bieden.

Al met al is het interieur functioneel, maar het mist de flair van bijvoorbeeld een Peugeot 308. Het is een plek waar je prima kunt werken, maar niet een plek waar je verliefd op wordt.

De achterbank van de Megane is redelijk ruim voor twee volwassenen, maar drie wordt een uitdaging. De kofferbak is met 385 liter niet de grootste in zijn klasse; een Volkswagen Golf doet het beter. De laadrand is vrij hoog, wat het inladen van zware spullen bemoeilijkt. De achterbank is neerklapbaar in 60/40-verhouding, maar niet volledig vlak.

Het instappen is gemakkelijk voorin, maar achterin moet je wat bukken door het aflopende dak. Het zicht naar achteren is beperkt door de dikke C-stijlen, dus een achteruitrijcamera is bijna een must. De spiegels zijn groot genoeg, maar de dodehoek is aanwezig. Parkeren in de stad is dankzij de compacte afmetingen goed te doen, maar de draaicirkel is niet bijzonder klein.

Voor een gezin is de Megane geschikt, maar niet ideaal. De Isofix-bevestigingspunten zijn goed bereikbaar, maar het installeren van een kinderstoel gaat moeizaam door de krappe ruimte. De bagageruimte is voldoende voor een weekje weg, maar niet voor een lange vakantie met vier personen.

De Megane is leverbaar met een 7-inch touchscreen, dat reageert redelijk snel, maar de menustructuur is niet intuïtief. Renault heeft niet de beste reputatie op het gebied van infotainment, en deze generatie bevestigt dat beeld. De navigatie is optioneel, en de kaartupdates zijn niet altijd even actueel.

Het systeem ondersteunt Apple CarPlay en Android Auto, wat een pluspunt is, maar de bediening via het scherm is afleidend tijdens het rijden. Fysieke knoppen voor het volume zijn aanwezig, maar ze zitten aan de zijkant van het scherm, wat onhandig is. De rijassistentiesystemen, zoals adaptieve cruisecontrol en noodremassistent, zijn beschikbaar, maar niet standaard.

De Megane heeft geen digitale instrumenten, wat in deze klasse steeds meer de norm wordt. Het analoge instrumentarium is duidelijk maar ouderwets. De head-up display is optioneel, maar het is een goed systeem dat de belangrijkste informatie in het zicht projecteert. Over het algemeen is de techniek niet verouderd, maar het voelt wel een generatie achter bij de nieuwste concurrenten.

De 1.2 TCe met 130 pk heeft een opgegeven verbruik van 5,3 l/100 km, wat beter is dan 87% van zijn concurrenten. Dat is een uitstekende score voor een benzineauto, en het betekent dat je in de praktijk waarschijnlijk rond de 1 op 18 zult halen. De CO2-uitstoot van 119 g/km is ook goed, maar niet uitzonderlijk.

De vanafprijs van €24.480 is concurrerend, maar niet de goedkoopste in het segment. Een Volkswagen T-Cross kost iets meer, maar biedt meer ruimte en een sterker imago. De onderhoudskosten van de Megane zijn gemiddeld, maar de 1.2 TCe heeft een distributieriem die vervangen moet worden, wat een dure ingreep kan zijn.

De dieselmotoren zijn zuiniger, maar de aanschafprijs is hoger. De 1.5 dCi met 110 pk en handbak is met 3,3 l/100 km de zuinigste, maar de CO2-uitstoot van 86 g/km maakt hem interessant voor de bijtelling. Over het algemeen is de Megane een voordelige auto om te rijden, dankzij het lage verbruik en de redelijke verzekeringspremie.

De restwaarde van de Megane is niet geweldig, zoals bij de meeste Franse auto's. Na vijf jaar is hij aanzienlijk minder waard dan een Golf of een T-Cross. Dat is een overweging als je van plan bent de auto binnen enkele jaren te verkopen.