Megane met een kleine motor: slimme keuze of schrale troost?

De Megane 5 Doors is geen auto die je omdraait op de parkeerplaats, maar dat hoeft ook niet. Het is een keurige, ietwat anonieme verschijning die vooral opvalt door zijn lage, gestrekte daklijn. De verhoudingen zijn inmiddels bekend terrein, maar de auto oogt nog steeds redelijk fris, mede dankzij de scherpe LED-verlichting voor en achter.

De geteste versie met de 1.0 TCe is niet te onderscheiden van de sterkere broertjes, wat op zich een pluspunt is. Je hoeft je niet te schamen voor de basisuitvoering, want ook deze heeft een redelijke dosis chroom en moderne details. Het is geen designstatement, maar wel een auto die er over vijf jaar nog steeds acceptabel uitziet.

Op basis van de specificaties – 120 pk en een leeggewicht dat niet extreem hoog zal liggen – verwacht ik een levendige maar niet overspannen indruk. De besturing van de Megane staat bekend om zijn directheid, en deze generatie heeft een onderstel dat meer rijplezier biedt dan de gemiddelde C-segmenter. Dat is een prettige afwijking van de norm.

De 1.0 TCe zal vermoedelijk vlot genoeg aanvoelen in de stad en op secundaire wegen, maar op de snelweg moet je plannen. Het koppel ligt laag in de toeren, dus je zult vaak terugschakelen om bij te trekken. Dat is geen ramp, maar het houdt de motor wel constant in de hogere regionen, wat ten koste gaat van het comfort en het verbruik.

De vering is aan de stevige kant, wat zorgt voor een goede stabiliteit in bochten, maar oneffenheden worden niet altijd volledig weggefilterd. Het is geen harde auto, maar je voelt de weg wel. Dat is een bewuste keuze van Renault, die de Megane een sportiever karakter geeft dan bijvoorbeeld een Volkswagen Golf.

Deze 1.0 TCe is een driecilinder met 120 pk, en dat hoor je. Het karakteristieke gebrom is aanwezig, maar het is niet storend. Het vermogen is voldoende voor dagelijks gebruik, maar de acceleratie zal niet indrukwekkend zijn. Met een kofferruimte van 433 liter en een lengte van 4,36 meter is dit geen lichtgewicht, dus de prestaties zullen vermoedelijk 'voldoende' zijn, meer niet.

Renault biedt een breed scala aan motoren, van een zuinige 100 pk ECO-versie tot een 160 pk sterke 1.3 TCe. De 1.5 dCI diesel is er in 95 en 115 pk, en er is ook een hybride. Voor wie veel snelwegkilometers maakt, is de diesel de betere keuze; voor de stad is de hybride interessant. Deze 1.0 TCe is een compromis: goedkoop in aanschaf, maar niet het meest verfijnd.

De handgeschakelde zesversnellingsbak schakelt naar verwachting soepel en precies, zoals we van Renault gewend zijn. De koppeling is licht en progressief, wat het in de file prettig maakt. Een automaat is niet leverbaar op deze motor, dus wie niet wil schakelen, moet naar de 1.3 TCe met 7AT of de hybride kijken.

De stoelen voorin zijn redelijk comfortabel, met voldoende zijdelingse steun voor een sportieve rijstijl. De zitting is wat aan de korte kant, maar voor de meeste inzittenden zal het prima zijn. De achterbank is minder royaal: de lage daklijn zorgt voor een wat beperkte hoofdruimte, en de beenruimte is gemiddeld.

Op het gebied van geluidsisolatie is de Megane geen topper. Het motorgeluid is duidelijk aanwezig bij acceleratie, en ook wind- en bandengeluid zijn niet altijd op afstand. Op snelweg is het acceptabel, maar niet stil. De vering is stevig maar niet oncomfortabel; op lange ritten zul je minder vermoeid raken dan in een sportievere auto, maar meer dan in een echte comfortauto.

Het interieur van de Megane is functioneel en overzichtelijk, maar mist de flair die sommige concurrenten wel hebben. De materialen zijn degelijk, maar er is veel hard plastic op plekken waar je het niet verwacht. De afwerking is netjes, zonder losse onderdelen of storende kieren.

Het portable navigatiesysteem dat in het dashboard klikt, is een typisch Renault-detail uit deze periode. Het werkt prima, maar het is geen geïntegreerde oplossing. De fysieke knoppen voor de klimaatregeling zijn aanwezig en dat is een pluspunt; je hoeft niet door menu's te zoeken. Het stuurwiel is prettig om vast te houden, maar de bediening aan de achterkant (audio en cruise control) vergt even wennen.

Met een kofferruimte van 433 liter zit de Megane in de middenmoot. Het is voldoende voor een gezin, maar niet ruim. De laaddrempel is hoog, wat het inladen van zware spullen bemoeilijkt. De achterbank is neerklapbaar, maar niet volledig vlak, wat het schuiven van grote objecten lastig maakt.

Het zicht naar achteren is beperkt vanwege de aflopende daklijn en de relatief kleine achterruit. Gelukkig zijn er parkeersensoren en een achteruitrijcamera beschikbaar, die het manoeuvreren vergemakkelijken. De auto is met 4,36 meter lengte makkelijk te parkeren in de stad, maar de brede C-stijlen belemmeren het zicht bij het invoegen.

Het infotainmentsysteem is niet het snelste of meest intuïtieve, maar het werkt. De schermen zijn redelijk scherp, maar de menu's zijn soms onlogisch opgebouwd. De smartphone-integratie werkt naar behoren, en dat is tegenwoordig het belangrijkste.

De rijassistentiesystemen, zoals adaptieve cruise control en lane keeping assist, zijn aanwezig maar niet altijd even subtiel. De systemen grijpen soms abrupt in, wat op lange ritten vermoeiend kan zijn. Het is geen technologie die je vertrouwt, maar het is er wel. Voor het geld is het echter een redelijk compleet pakket.

Het officiële verbruik van deze 1.0 TCe is niet opgegeven, maar op basis van de CO2-uitstoot (die niet is vermeld) en de prestaties zal het vermoedelijk rond de 5,5 tot 6,0 liter per 100 km liggen. In de praktijk zul je met een normale rijstijl eerder 6,5 liter halen, zeker op de snelweg.

De vanafprijs van € 22.500 is scherp, maar de concurrentie is sterk. De Volkswagen Taigo is even duur en heeft meer vermogen, en de Peugeot RIFTER is goedkoper. De Megane heeft een lager verbruik dan de meeste benzineauto's in dit segment, maar de onderhoudskosten zijn gemiddeld. De betrouwbaarheid van Renault is de afgelopen jaren verbeterd, maar blijft een aandachtspunt.