Megane Cabrio: open rijden zonder open zenuwen

De Megane Cabrio is een auto die je niet direct herkent als een Megane. De neus is vertrouwd, maar de lange motorkap, het aflopende daklijn en de hoge taille maken er een eigenzinnige verschijning van. Met 4.486 mm is hij aan de forse kant voor een cabriolet, en dat zie je. Hij staat als een volwaardige coupé op de weg, niet als een ingekorte speelgoedauto.

Het dak is een stalen vouwdak, geen softtop. Dat geeft de auto een strakker silhouet dicht, maar het verklaart ook het hoge leeggewicht van 1.615 kg. Gesloten oogt hij als een gewone coupé, open verandert hij in een cabriolet met een verrassend hoge raamlijn. Het is geen beauty, maar wel een auto met karakter. De proporties zijn wat log, maar dat went.

Met 140 pk en 195 Nm uit de 2.0 benzinemotor is de geteste versie geen kanon. De acceleratie van 11,7 seconden naar 100 km/u is traag, zeker voor een auto die er sportief uitziet. De CVT-automaat helpt niet mee: die laat de motor lang op toeren hangen, wat veel herrie geeft zonder dat er veel gebeurt. Op papier is de 1.5 dCi met 110 pk nauwelijks langzamer (naar verwachting rond de 12 seconden) en die rijdt een stuk rustiger.

Wat de cijfers ook vertellen: dit is geen auto voor bochtige bergwegen. Het hoge gewicht en de voorwielaandrijving zorgen voor onderstuur als je het hard probeert. Maar in het dagelijks verkeer is de Megane Cabrio prima. De besturing is licht en nauwkeurig genoeg, het onderstel is comfortabel afgesteld en op de snelweg voelt hij stabiel. Het is een cruiser, geen racer. Wie dat accepteert, krijgt een ontspannen auto.

Het motorengamma is typisch Renault: drie diesels en twee benzines. De 2.0 16V met CVT is de vreemde eend in de bijt. Met 140 pk en 195 Nm zit hij qua koppel onder de 1.6 dCi (131 pk, maar naar verwachting meer koppel). De CVT maakt het er niet beter op: hij presteert slechter dan 85% van de concurrentie op acceleratiegebied. De topsnelheid van 190 km/u is ook niet om over naar huis te schrijven.

De dieselversies zijn interessanter. De 1.5 dCi eCO verbruikt slechts 4,5 l/100 km en stoot 115 g/km CO2 uit, waarmee hij beter scoort dan de helft van z'n concurrenten. De 1.6 dCi eCO heeft met 131 pk het meeste vermogen van de diesels en verbruikt met 4,4 l/100 km nog minder. Voor wie veel kilometers maakt, is dat de logische keuze. De 1.2 TCe benzine is een prima middenmoter voor stadsgebruik, maar met 6,4 l/100 km niet bijzonder zuinig.

Dit is het sterkste punt van de Megane Cabrio. Het onderstel is duidelijk op comfort gericht, niet op sportiviteit. Samen met de hoge carrosserie en het gewicht zorgt dat voor een rustige rit, ook op slecht wegdek. De stoelen zijn zacht maar ondersteunend genoeg voor lange ritten. De CVT in de 2.0 zorgt wel voor wat motorgeluid bij acceleratie, maar bij constante snelheid is het stil in de cabine.

Met het dak open is het toerengevoel zoals je mag verwachten van een cabriolet: veel wind, maar dankzij de hoge voorruit en het winddeflectorscherm blijft het haar op je hoofd redelijk op z'n plek. Met het dak dicht is de isolatie verrassend goed voor een auto met stalen vouwdak. Geen piepen of kraken, gewoon stil. Dit is een auto die gemaakt is om lange afstanden te overbruggen, niet om indruk te maken op een circuit.

Het interieur is typisch Renault uit die periode: overzichtelijk, degelijk, maar niet bijzonder. De materialen zijn van redelijke kwaliteit, met zachte kunststoffen op de bovenkant van het dashboard en hardere delen lager. De afwerking is netjes, maar niet op het niveau van een Duitse concurrent. Het R-Link-infotainmentsysteem met een 7-inch touchscreen is logisch opgebouwd, al reageert het niet altijd even snel.

Ergonomisch zit het goed. De bediening van de airco en audio gaat via duidelijke knoppen, iets wat we in moderne auto's steeds vaker missen. Het stuurwiel is prettig formaat en verstelbaar. De tellers zijn goed afleesbaar. Een detail: de raambediening zit in de middenconsole, zoals bij veel cabrioletten, omdat de deuren te kort zijn voor de ramen. Even wennen, maar logisch verklaard.

Hier steekt de Megane Cabrio met kop en schouders boven de rest uit. De kofferbak biedt 561 liter, beter dan 83% van de concurrentie. Dat is meer dan veel sedans! Zelfs met het dak geopend blijft er een bruikbare laadruimte over, al moet je wel via de kleine achterklep laden. De achterbank is krap voor volwassenen, maar voor kinderen of het boodschappen doen prima.

De hoge taille en de dikke C-stijlen beperken het zicht naar achteren, vooral met het dak dicht. Parkeren doe je op gevoel of met de optionele parkeersensoren, die hier geen luxe zijn. Het instappen voorin is dankzij de grote portieren prima, maar achterin is het een glijpartij. De voorwielaandrijving maakt de auto voorspelbaar in de regen, en met 1.615 kg ligt hij stabiel op de weg, al voel je het gewicht wel in de bochten.

Renault was in deze periode niet de koploper op technologisch gebied. Het R-Link-systeem biedt navigatie, media en auto-instellingen, maar de grafische kwaliteit en snelheid zijn gedateerd. Er is geen Apple CarPlay of Android Auto, wat in deze bouwjaren een gemis is. De rijassistentie is beperkt tot de basis: cruisecontrol, snelheidsbegrenzer en dodehoekwaarschuwing op hogere uitvoeringen.

Wat wel aardig is, is dat het dak tot een snelheid van 20 km/u bediend kan worden, wat handig is in het verkeer. De CVT-transmissie heeft een handmatige modus met schakelpeddels, maar die voelt kunstmatig aan. Het is technologie die functioneert, maar niet inspireert. Wie moderne connectiviteit wil, moet naar een recenter model of een andere auto kijken.

De geteste 2.0 CVT is met 8,0 l/100 km en 184 g/km CO2 de dorstigste van het stel. Dat is slechter dan 46% van de concurrentie, en met de huidige brandstofprijzen geen pretje. De diesels zijn veel zuiniger: de 1.5 dCi eCO doet 4,5 l/100 km en de 1.6 dCi eCO 4,4 l/100 km. Beide stoten 115 g/km uit, wat gunstig is voor de wegenbelasting in België.

De prijs van deze Megane Cabrio ligt in het middensegment van de concurrentie. Een Abarth 124 Spider is duurder maar biedt meer rijplezier met 170 pk. De Opel Cascada is vergelijkbaar geprijsd maar heeft meer vermogen. De Megane scoort echter beter op kofferruimte dan 83% van z'n rivalen en het gewicht is lager dan 61% van de concurrentie, wat het verbruik ten goede komt. Onderhoudskosten zijn typisch Frans: redelijk geprijsd bij een onafhankelijke garage, maar let op de CVT-bak die bij hoog kilometrage onderhoud nodig heeft.