Megane RS: de hete hatchback die niet wil doodgaan

De Megane RS 5 Doors is geen auto die je over het hoofd ziet, maar hij schreeuwt ook niet. De brede wielkasten en de centrale uitlaat doen denken aan een rallywagen, terwijl de vijfdeurs carrosserie de zaken netjes zakelijk houdt. Het is een design dat vooral functioneel oogt, met luchtinlaten die daadwerkelijk koelen en een diffuser die niet alleen decoratief is.

Toch heeft de RS iets eigenzinnigs: de verlaagde houding en de 19-inch wielen staan strak, maar het geheel oogt niet zo agressief als sommige concurrenten. Het is een auto die je moet kennen om te waarderen. Binnenin valt de eerste indruk wat tegen: veel hard plastic, maar de RS-specifieke details zoals het lederen stuur en de aluminium pedalen geven wel een sportief tintje.

Op basis van de cijfers – 280 pk, 390 Nm en voorwielaandrijving – verwacht je een auto die vooral bezig is met tractie. Renault Sport heeft echter een reputatie hoog te houden, en de specificaties suggereren dat ze het onderstel serieus hebben aangepakt. Met een mechanisch sperdifferentieel voorin zou de RS vermoedelijk verrassend neutraal door bochten gaan, al moet je bij nat weer wel je rechtervoet respecteren.

De besturing is naar verluidt direct en voelt vermoedelijk scherp aan rond het middenpunt. De demping is stug maar niet oncomfortabel, zeker in de comfortmodus. Op de snelweg zal de auto stabiel aanvoelen, maar je hoort duidelijk dat dit geen luxe cruiser is. Het is een auto die je wakker houdt, in positieve zin.

De 1.8-liter turbomotor is geen nieuwkomer: hij deelt zijn basis met de Alpine A110, maar hier in een voorwielaangedreven context. Met 280 pk en 390 Nm doet hij het prima tegenover de concurrentie, al is het koppel niet exceptioneel. De cijfers zeggen dat hij beter is dan 74% van de vergelijkbare auto's uit zijn periode, dus hij hoort zeker bij de snellere jongens.

De handgeschakelde zesversnellingsbak is een zeldzaamheid in dit segment. De koppelcurve is vermoedelijk breed, waardoor je niet constant hoeft te schakelen om vooruit te komen. Toch zal de RS het best tot zijn recht komen als je de motor boven de 3.000 toeren houdt. De acceleratie zal indrukwekkend zijn, maar verwacht geen wonderen: met voorwielaandrijving en 280 pk moet je de auto goed lanceren om de beste tijden te halen. Er is maar één motorversie, dus keuze is er niet – maar dat is ook wel weer lekker eenvoudig.

De Recaro-stoelen die in de RS zitten zijn geweldig als je sportief rijdt, maar ze zijn niet gemaakt voor lange ritten. De zitting is hard en de zijdelingse steun kan na een uur op de snelweg gaan knellen. De vering is aan de stevige kant, maar in de comfortmodus dempt hij oneffenheden redelijk weg, al blijft een hot hatch altijd gecompromitteerd.

Geluidstechnisch is de RS niet de stilste auto. Bandengeluid is goed hoorbaar op ruw asfalt, en de motor laat zich ook graag horen als je het pedaal intrapt. Dat is geen probleem voor de liefhebber, maar wie dagelijks 100 kilometer snelweg rijdt, zal vermoeid raken. De stoelverwarming is een pluspunt op koude dagen, maar het ontbreken van een massagefunctie is geen verrassing in dit segment.

Het interieur van de Megane RS is duidelijk afkomstig uit een tijdperk waarin Renault nog niet alles digitaal had gemaakt. Er is een groot aantal fysieke knoppen, wat sommigen zullen waarderen, maar de materialen zijn niet premium. Harde plastics domineren het dashboard, en de afwerking is niet altijd even strak.

De ergonomie is redelijk: de stoelen zijn laag te zetten en het stuur is in alle richtingen verstelbaar. Het digitale instrumentenpaneel is wel aanwezig, maar de graphics zijn niet meer van deze tijd. Het infotainmentsysteem is traag en de menu's zijn onlogisch opgebouwd. Gelukkig zijn er nog fysieke knoppen voor de airco, wat een zegen is in vergelijking met sommige concurrenten die alles in het scherm stoppen.

De Megane RS is een vijfdeurs, maar dat betekent niet dat hij ruim is. De achterbank is krap voor volwassenen, en de kofferbak is met 384 liter kleiner dan die van een gemiddelde gezinsauto. De hoge laaddrempel maakt het inladen van zware spullen lastig.

Het zicht naar voren is prima, maar naar achteren is het beperkt door de dikke C-stijlen. Parkeren wordt geholpen door sensoren, maar een camera is niet standaard. De auto is niet al te breed, dus in de stad is hij wel te hanteren, maar de stugge vering en de lage voorbumper vragen om voorzichtigheid bij hoge stoepranden. Voor dagelijks gebruik met kinderen of veel bagage is dit niet de meest logische keuze.

Renault heeft de RS uitgerust met een aantal rijmodi die de gasrespons, de stuurbekrachtiging en het geluid beïnvloeden. Dat systeem werkt vermoedelijk goed, maar de interface is niet de meest intuïtieve. Het infotainment is traag en de navigatie is niet meer up-to-date.

Rijassistentie is beperkt: er is adaptieve cruisecontrol beschikbaar, maar die werkt niet soepel in combinatie met de handbak. Lane keeping assist is aanwezig, maar grijpt soms te abrupt in. De RS is geen auto die je koopt voor de technologie, maar voor het rijgedrag. Toch is het jammer dat Renault hier niet wat meer moeite heeft gedaan, zeker gezien de prijs.

Officiële cijfers over verbruik en CO2 zijn niet opgegeven, maar met 280 pk en 1,8 liter turbomotor zal het verbruik niet mals zijn. Reken op een praktijkverbruik van rond de 1 op 10 of minder, afhankelijk van je rijstijl. De CO2-uitstoot zal hoog zijn, wat leidt tot een fors bijtellingsvoordeel voor zakelijke rijders – maar dat is niet relevant voor de meeste kopers.

De prijs van de Megane RS ligt in hetzelfde segment als die van de BMW iX3 en de Acura TLX, maar die zijn allebei een stuk krachtiger of bieden meer technologie. De RS is echter een stuk goedkoper in onderhoud dan een Duitse premium, en het mechanische sperdifferentieel is een optie die je bij de concurrentie niet snel vindt. Banden en remmen zullen wel sneller slijten door het gewicht en de prestaties, dus reken op hogere kosten op dat vlak.