Rolls-Royce Ghost II: een 612 pk sterke fluisterstilte

Met 5,40 meter lengte en 1,95 meter breedte parkeer je de Ghost II niet even snel. Hij ziet eruit als een bankgebouw op wielen: imposant, vierkant en ontzettend aanwezig. De enorme grille is net iets te chroom voor mijn smaak, maar het geheel straalt onmiskenbaar Rolls-Royce uit. Het is geen design dat je mooi of lelijk noemt - het is een instituut.

Stap je in, dan is de eerste indruk overweldigend rustig. Het leder ruikt naar geld, het hout voelt als een antiek meubelstuk en alles wat je aanraakt is koel en perfect afgewerkt. De deuren sluiten met een gedempte 'klok' die je nergens anders hoort. Het is een beetje alsof je een driedelig pak aantrekt dat al op maat is gemaakt.

Op basis van de cijfers - 612 pk, 840 Nm en 2.490 kg - verwacht je een tank die lui reageert. Maar de specificaties suggereren iets anders: de 0-100 in 4,8 seconden is indrukwekkend voor een auto die zwaarder is dan een kleine olifant. Toch voelt hij vermoedelijk nooit agressief; de achtbak schakelt zo vloeiend dat je de overgang niet merkt, en de besturing is bewust afgestompt.

De vering is het echte kunstwerk. Met luchtvering en actieve stabilisatie glijdt de Ghost over hobbels alsof ze er niet zijn. In bochten voel je het gewicht, maar de auto blijft vlak - hij kantelt nauwelijks en stuurt met een onnatuurlijk gevoel van onkwetsbaarheid. Op de snelweg is hij op zijn best: stil, stabiel en ontzettend vermoeiend voor je medeweggebruikers die je in hun spiegels zien aankomen.

De 6,6-liter V12 twinturbo is het hart van deze Ghost. In de topversie levert hij 612 pk en 840 Nm, waarmee hij in 4,8 seconden naar 100 km/u sprint - sneller dan 91% van de concurrentie uit die periode. De topsnelheid van 249 km/u is elektronisch begrensd, want Rolls-Royce vindt dat je niet harder hoeft als je achterin zit.

Er is ook een 570 pk-versie, die 11,6 l/100 km verbruikt tegen 14,6 l/100 km voor de 612 pk. Het verschil in prestaties is klein, maar het verbruik en de CO2-uitstoot (333 g/km) zijn fors. Kies je voor de sterkere, dan betaal je niet alleen meer voor de auto, maar ook elke keer aan de pomp. Een V12 is nooit zuinig, maar dit is zelfs voor een luxe koets behoorlijk dorstig - beter dan slechts 3% van de vergelijkbare auto's.

Comfort is waar de Ghost II zijn bestaansrecht bewijst. De stoelen zijn dik, elektrisch verstelbaar in alle richtingen, en bieden massages die je niet in een auto verwacht. Zelfs na 500 kilometer stap je uit alsof je net bent opgestaan uit een loungestoel. Het is bijna verdacht goed.

De geluidsisolatie is fenomenaal. Rolls-Royce beweert dat je het verkeer buiten niet hoort, en dat geloof ik op basis van de dikte van het glas en de hoeveelheid isolatiemateriaal. De enige geluiden die je hoort zijn het zachte geruis van de banden en af en toe een discrete 'hum' van de V12. In de stad is de auto dan weer minder fijn: hij is te breed voor smalle straatjes en de parkeersensoren piepen constant.

Het interieur is een masterclass in vakmanschap. Het leder is met de hand gestikt, het hout is perfect gespiegeld en er is geen plastic te bekennen. De knoppen voelen massief aan, en de ventilatieroosters sluiten met een bevredigende 'klik'. Het is niet modern, maar tijdloos - en dat is precies wat je wilt in een Rolls.

Er zijn ook eigenaardigheden. De bediening van het infotainment gaat via een draaiknop op de middenconsole, die werkt maar niet intuïtief is. En het feit dat je de deuren elektrisch kunt sluiten met een knopje is handig, maar het voelt eerst alsof je iets kapotmaakt. Het is een interieur dat vooral bedoeld is om in te zitten, niet om te begrijpen.

Met 490 liter kofferruimte is de Ghost II niet de meest praktische auto, maar hij scoort beter dan 62% van de concurrentie. De achterbank is echter de echte plek: hij is ruim, comfortabel en heeft genoeg beenruimte om een volwassene te laten zitten zonder dat de knieën de voorstoel raken. De deuren openen wijd, maar je moet wel oppassen dat je ze niet tegen een paaltje aanzet.

Parkeren is een uitdaging. Met 5,40 meter lengte en 1,95 meter breedte heb je een parkeerplek nodig die groot genoeg is voor een vrachtwagen. De camera's en sensoren helpen, maar de auto blijft een kolos. In een parkeergarage voel je je al snel een walvis in een vissenkom. Zicht naar achteren is ook beperkt door de dikke C-stijlen, maar dat is normaal in dit segment.

De technologie in de Ghost II is verouderd, maar dat is niet erg. Het infotainmentsysteem is gebaseerd op een oudere BMW-generatie en werkt traag naar moderne maatstaven. Maar het heeft wel wat je nodig hebt: navigatie, een uitstekend geluidssysteem en stoelmassages. De interface is logisch, maar de grafische kwaliteit is niet meer van deze tijd.

Rijassistentie is beperkt tot de basics: adaptieve cruisecontrol, lane departure warning en een head-up display. Het werkt allemaal zoals het hoort, maar het is niet vergelijkbaar met wat je in een nieuwe Mercedes of Audi krijgt. Voor een auto uit 2014 is het prima, maar de Ghost II is tot 2024 in productie gebleven - en dat is te merken. De knoppen zijn fysiek en dat is een zegen, maar de rest voelt gedateerd.

Het officiële verbruik van de 612 pk-versie is 14,6 l/100 km, maar in de praktijk zal dat vermoedelijk eerder 18-20 liter zijn als je het gaspedaal durft in te drukken. Met een CO2-uitstoot van 333 g/km valt hij in de hoogste belastingcategorie, dus reken op een BPM die je doet huiveren als je hem nieuw koopt. De 570 pk-versie is iets zuiniger met 11,6 l/100 km, maar dat is relatief.

Qua prijs is de Ghost II een van de duurste auto's in zijn klasse, maar de concurrentie is ook niet goedkoop. Een Lamborghini Huracan of McLaren 12C is sneller en zuiniger, maar die zijn geen Rolls-Royce. De afschrijving is echter minder extreem dan je zou denken, omdat het merk een cultstatus heeft. Onderhoud is duur - reken op een paar duizend euro per jaar voor een grote beurt - en banden slijten snel door het gewicht.