Subaru Impreza 4 deurs: ouderwets degelijk, maar betaal je voor wat je krijgt?

De Subaru Impreza 4 deurs uit 2012-2016 is geen auto die je hart sneller laat kloppen bij het zien. Het design is functioneel, hoekig en vooral anoniem. De brede grille en de lichtjes uitlopende wielkasten geven hem wel een eigen gezicht, maar het geheel oogt niet bijzonder modern of dynamisch. Het is een auto die zijn werk doet zonder poespas.

De proporties zijn typisch voor een sedan: een lange motorkap, een korte kofferbak en een vrij hoog dak. Met 4,58 meter lengte zit hij qua formaat tussen de compacte en middenklasse in. De carrosserie is niet overdreven hoog, wat hem strakker doet lijken dan bijvoorbeeld een hatchback van hetzelfde merk. Toch zal niemand er een prijs voor uitreiken op een autoshow.

Op basis van de specificaties is de Impreza een auto die vooral vertrouwen moet geven, niet per se opwinding. De besturing is elektrisch en werkt vermoedelijk licht maar redelijk direct. Het lage gewicht van 1.330 kilo is opvallend gunstig voor een vierwielaandrijver en zal zich vertalen in een wendbaar gevoel, zeker in de stad.

Het onderstel is onafhankelijk rondom, met McPherson-ophanging voor en een multilink-ophanging achter. Dat is een degelijke basis die op papier een goede balans tussen comfort en stabiliteit belooft. Met de symmetrische vierwielaandrijving ligt de auto vermoedelijk vastberaden in bochten, maar het ontbreken van een sperdifferentieel betekent dat je geen wonderen moet verwachten. Remmen zijn schijfremmen rondom, wat prima is voor het gewicht.

Op de snelweg zal de Impreza vermoedelijk stabiel aanvoelen, maar het hoge toerental bij 130 km/u in de vijfde versnelling kan voor geluidsoverlast zorgen. De motor is niet bijzonder stil, en met 8,4 l/100 km is hij ook niet zuinig. Het is een auto die je rustig moet rijden om er het beste uit te halen.

De 2.0-liter boxermotor in de geteste uitvoering levert 150 pk en 197 Nm. Dat klinkt redelijk op papier, maar met een 0-100 sprint van 10,5 seconden is hij bepaald niet snel. De acceleratie is traag voor een auto met dit vermogen, wat vooral komt door de aard van de boxermotor die zijn koppel pas hoger in het toerenbereik levert.

De handgeschakelde vijfversnellingsbak is vermoedelijk precies en aangenaam om te schakelen, maar het aantal versnellingen is aan de krappe kant. Bij 120 km/u draait de motor al aardig wat toeren, wat het verbruik niet ten goede komt. De CVT-automaat is een alternatief, maar die staat erom bekend dat hij de motor op een constant toerental houdt, wat zowel het geluid als het rijgevoel niet ten goede komt.

Subaru biedt ook een 1.6-liter met 116 pk aan. Die is vooral bedoeld voor wie het zuinigst wil rijden, maar met 7,2 l/100 km is het verschil met de 2.0-liter klein. De 1.6 zal vermoedelijk traag aanvoelen, zeker met vierwielaandrijving en een handbak. De 2.0-liter is de betere keuze, maar verwacht geen sportieve prestaties.

De stoelen van de Impreza zijn vermoedelijk stevig maar ondersteunend, met voldoende verstelmogelijkheden. De zithouding is redelijk hoog, wat het overzicht ten goede komt. Voor lange ritten is de auto waarschijnlijk comfortabel genoeg, maar het ontbreken van een zesde versnelling zal op de snelweg voor meer motorgeluid zorgen dan je zou willen.

De vering is aan de stevige kant, wat zich vertaalt in een redelijk vlakke rit maar ook in het doorgeven van oneffenheden. In de stad is de Impreza vermoedelijk prima, maar op slecht wegdek kan hij wat stug aanvoelen. De geluidsisolatie is niet het sterkste punt; wind- en bandengeluid dringen waarschijnlijk duidelijk door in het interieur.

Het interieur van de Impreza is functioneel maar sober. De materialen zijn degelijk maar niet luxueus; harde kunststoffen domineren. De afwerking is netjes, maar er is weinig flair. Het dashboard is overzichtelijk, met duidelijke instrumenten en eenvoudige bedieningselementen.

De ergonomie is over het algemeen goed, maar er zijn wat eigenaardigheden. De knoppen voor de ventilatie zijn groot en duidelijk, maar het infotainmentsysteem is verouderd en reageert traag. De middenconsole is schuin naar de bestuurder gericht, wat prettig is, maar het geheel oogt gedateerd in vergelijking met tijdgenoten.

De kofferbak biedt 340 liter, wat aan de kleine kant is voor een sedan. De opening is niet bijzonder groot en de laadrand ligt vrij hoog. Achterin is de ruimte redelijk voor twee volwassenen, maar drie passagiers zullen het benauwd krijgen. De achterbank is wel neerklapbaar, maar niet helemaal vlak.

Het zicht rondom is goed, mede dankzij de relatief dunne A-stijlen en de hoge zitpositie. Parkeren is door het compacte formaat en de duidelijke hoeken niet moeilijk. Parkeersensoren zijn vermoedelijk niet standaard, maar ook niet noodzakelijk.

Het infotainmentsysteem is een van de zwakke punten. Het scherm is klein en de interface is traag en onlogisch. Navigatie is optioneel, maar het systeem is verouderd. Smartphone-integratie is beperkt; bluetooth is er wel, maar het werkt niet altijd feilloos.

De rijassistentie is beperkt tot de basics: ABS, ESP en airbags. Adaptieve cruisecontrol of rijbaanassistentie zijn niet leverbaar, wat in deze periode niet ongebruikelijk is maar wel een gemis. Het sterke punt is de vierwielaandrijving, die in combinatie met het lage gewicht een groot vertrouwen geeft in slechte weersomstandigheden.

Het officiële verbruik van de 2.0-liter is 8,4 l/100 km, wat hoog is voor een auto met 150 pk. In de praktijk zal dit vermoedelijk eerder rond de 9-10 liter liggen, zeker bij snelwegritten. De CO2-uitstoot van 164 g/km is ook niet bepaald laag, wat resulteert in een fors bijtellings- of wegenbelastingtarief.

De onderhoudskosten zijn gemiddeld, maar de boxermotor heeft specifieke aandachtspunten zoals bougies die lastig bereikbaar zijn. De vierwielaandrijving vraagt om regelmatig onderhoud aan de aandrijflijn. De prijs is concurrerend, maar gezien het hoge verbruik en de relatief hoge wegenbelasting, zijn de totale kosten over vijf jaar hoger dan bij een zuinigere concurrent.