Subaru Outback (2014-2019): de nuchtere alleskunner die niemand overslaat

De Outback uit deze generatie is geen beauty. Hij is hoog, hoekig en oogt als een stationwagen die een paar jaar aan de bodybuilding heeft gedaan. De plastic bekleding rond de wielkasten en bumpers is niet bedoeld om mooi te zijn, maar om krassen van takken en struiken te overleven. Dat heeft iets eerlijks; dit is een auto die zijn functie boven zijn vorm stelt.

Toch heeft hij wel degelijk uitstraling, vooral in een felle kleur. De proporties zijn niet verkeerd – 4,79 meter lang en 1,60 meter hoog – en hij staat stevig op zijn poten. Het is een auto die meer respect afdwingt dan een gewone station, maar zonder de pretentie van een grote SUV.

De besturing is licht maar niet dood; hij communiceert voldoende om te weten wat de voorwielen doen, maar het is geen sportieve ervaring. De vering is het beste onderdeel: hij slokt hobbels op met een gemak dat je normaal alleen in duurdere auto's vindt. De hoge carrosserie zorgt wel voor wat rol in bochten, maar het blijft beheerst.

Met 175 pk en 235 Nm is de 2.5i geen raket – de 0-100 sprint duurt 9,9 seconden – maar hij voelt levendiger aan dan de cijfers suggereren, dankzij de directe respons van de boxermotor. De CVT-transmissie is het zwakke punt: bij vol gas laat hij de motor op een constant toerental zingen, wat wennen is. In de stad en bij rustig rijden is hij echter zijdezacht.

De permanente vierwielaandrijving is het geheime wapen. Op nat asfalt en onverharde wegen is de grip fenomenaal. Dit is een auto die veilig en voorspelbaar aanvoelt, ook als de omstandigheden minder worden. Op de snelweg is hij stabiel, maar windgeruis is bij hogere snelheden duidelijk aanwezig.

Het motorpalet bestaat uit vier versies: twee diesels en twee benzines. De 2.0D diesel met 150 pk is de zuinigste met 5,9 l/100 km, maar de boxer-diesel staat bekend om zijn ruwe loop en is niet de stilste. De 2.5i boxerbenzine met 175 pk is de populairste keuze en dat is terecht: hij loopt zijdezacht, is betrouwbaar en heeft voldoende kracht voor dagelijks gebruik.

De 3.0R zescilinder met 256 pk is de vreemde eend in de bijt. Hij is snel, maar het verbruik van 10,7 l/100 km is schrikbarend en hij is zeldzaam. De CVT is bij alle versies standaard, behalve bij de 2.0D die ook met handmatige zesversnellingsbak leverbaar is. Die handbak is eigenlijk de beste keuze voor wie van rijden houdt, maar de CVT is prima voor het beoogde publiek.

De acceleratie van de 2.5i is met 9,9 seconden niet indrukwekkend – hij scoort beter dan slechts 38% van de concurrentie – maar het gaat hier niet om sprintcijfers. Het gaat om het soepel en relaxed voortbewegen, en dat doet hij uitstekend. De topsnelheid van 198 km/u is ruim voldoende voor de Duitse Autobahn, al zul je daar niet vaak die snelheid halen.

De stoelen zijn een van de beste onderdelen van de Outback. Ze zijn stevig maar niet hard, bieden goede zijdelingse steun en zijn voorzien van een lange zitting die de bovenbenen goed ondersteunt. Zelfs na een rit van 800 kilometer zul je geen last hebben van je rug.

De vering is afgestemd op comfort, en dat merk je. Hij zweeft niet, maar hij vervormt hobbels tot een vage deining. De geluidsisolatie is echter niet top: je hoort veel windgeruis rond de hoge daklijn en de boxermotor produceert een karakteristiek, maar niet altijd stil, geluid. In de stad is hij stil en wendbaar genoeg, al is de draaicirkel niet bijzonder klein.

Het interieur is functioneel en overzichtelijk, maar niet bijzonder luxe. Het harde plastic op het dashboard is van redelijke kwaliteit, maar niet wat je in een auto van dit kaliber zou verwachten. De afwerking is degelijk, maar er zijn geen premium-materialen te bekennen. Het is een Subaru, geen Lexus.

De ergonomie is goed: alle knoppen zitten logisch en je hoeft niet te zoeken. Het infotainmentsysteem met touchscreen is eenvoudig te bedienen, maar de reactiesnelheid is niet altijd even vlot. De fysieke knoppen voor de airco zijn een pluspunt in een tijd waarin alles in het scherm verdwijnt.

Een opvallend detail is de handrem die in sommige versies nog als klassieke hendel is uitgevoerd, terwijl de auto verder vol digitale snufjes zit. Verder is er voldoende opbergruimte, met een groot vak voor de passagier en deurvakken die daadwerkelijk een fles kunnen bevatten.

De Outback is een meester in praktisch zijn. De kofferbak heeft een inhoud van 527 liter, wat beter is dan 74% van de concurrentie. De opening is groot en laag, waardoor laden en lossen makkelijk is. De achterbank biedt veel beenruimte, ook voor lange passagiers, en de hoofdruimte is uitstekend dankzij de hoge daklijn.

Instappen is makkelijk vanwege de iets hogere zithouding, maar je hoeft niet te klimmen zoals bij een grote SUV. Het zicht rondom is goed, met grote ramen en dunne stijlen. Parkeren is dankzij de duidelijke achteruitrijcamera geen probleem, ook al is de auto met 4,79 meter niet klein.

Met de achterbank neergeklapt ontstaat er een bijna vlakke laadvloer van ruim twee meter lang. Dat maakt de Outback tot een uitstekende auto voor het vervoeren van meubels, fietsen of een complete inboedel voor een studentenflat.

Het EyeSight-systeem, dat in hogere uitvoeringen leverbaar is, is een van de betere rijhulpsystemen van die tijd. Het werkt met camera's in plaats van radar, en het systeem remt betrouwbaar voor voetgangers en fietsers. Adaptieve cruisecontrol werkt soepel, al is het systeem soms wat voorzichtig bij het inhalen.

Het infotainment is niet het meest geavanceerde, maar het werkt. De navigatie is duidelijk en de audiokwaliteit is goed. Er is geen Apple CarPlay of Android Auto in deze generatie – dat kwam pas later – dus je bent aangewezen op Bluetooth voor streaming, wat soms wat haperig werkt.

De rijhulpsystemen zijn niet opdringerig. De lane departure warning geeft een subtiele trilling in het stuur in plaats van een irritante piep. Het systeem dat je waarschuwt bij een aanrijding van voren is betrouwbaar en heeft in tests goed gepresteerd.

Het officiële verbruik van de 2.5i is 7,6 l/100 km, maar in de praktijk zul je al snel rond de 8,5 tot 9 liter zitten. Dat is veel voor een auto van dit formaat – hij scoort beter dan slechts 24% van de concurrentie – en de CO2-uitstoot van 175 g/km is hoog. In Nederland betaal je daar flink voor aan wegenbelasting.

De diesel is met 5,9 l/100 km een stuk zuiniger, maar de hogere aanschafprijs en het risico op roetfilterproblemen maken de benzine vaak toch de betere keuze. Het onderhoud is niet duurder dan gemiddeld, en de boxermotor staat bekend om zijn lange levensduur. De vierwielaandrijving zorgt voor extra bandenslijtage, vooral als je veel in de stad rijdt.

De prijs van een gebruikte Outback uit deze periode is redelijk, maar niet bijzonder laag. Subaru heeft een trouwe aanhang, waardoor de waarde minder hard daalt dan bij andere merken. Dat is goed nieuws voor de verkoper, maar minder voor de koper. Toch krijg je voor je geld een auto die praktisch onverslijtbaar is.