Subaru WRX: nog steeds een rauw ei, maar wel met een net pak

De Subaru WRX is geen auto die je over het hoofd ziet, maar hij schreeuwt ook niet. De grote grille, de motorkap met de karakteristieke scoop en de verbrede wielkasten verraden zijn bedoeling: dit is geen gewone sedan. Het geheel staat stevig op zijn 17-inch wielen, en de relatief korte overhangen geven hem een gespierde, gedrongen houding. Hij is duidelijk familie van de Impreza, maar dan met een flinke dosis testosteron.

Binnenstappen is een déjà-vu als je ooit in een Subaru uit de jaren tien hebt gezeten. Het dashboard is functioneel maar sober, met veel hard plastic en een centrale display dat er een beetje als een aftermarket-scherm uitziet. De stoelen zijn wel lekker laag en je zit direct goed, met een stuur dat precies goed in de hand ligt. Het is geen premium interieur, maar het voelt wel alsof het gemaakt is om tegen een stootje te kunnen.

Op basis van de specificaties en de reputatie van Subaru's onderstelafstelling, belooft de WRX een van de meest communicatieve sedans in zijn klasse te zijn. De ophanging is aan de stevige kant, en dat zal je vooral op Nederlandse snelwegen met betonvoegen merken. Maar in bochten is dat juist zijn kracht: de auto blijft vlak, de besturing is direct en het vierwielaandrijvingssysteem geeft vertrouwen, zelfs op nat wegdek.

De remmen zijn sterk en progressief, en met een gewicht van 1.482 kg en 272 pk voelt de auto niet log aan. Het onderstel lijkt afgesteld om je te vertellen wat er onder de banden gebeurt, zonder dat het oncomfortabel wordt. Alleen op slecht asfalt kan de achteras wat onrustig worden. Dit is geen auto voor wie rustig wil cruisen; hij vraagt om actief rijden, en dat beloont hij met een glimlach.

Onder de motorkap ligt een 2.0-liter viercilinder boxermotor met turbo, goed voor 272 pk en 350 Nm. Dat is een vermogen dat beter is dan 75% van de concurrentie, en de acceleratie van 6,0 seconden naar 100 km/u is beter dan 80%. De motor trekt al vanaf laag toerental lekker op, maar het echte feest begint boven de 3.500 toeren, wanneer de turbo vol aan de bak moet. Het geluid is typisch boxer: rauw en schor, maar zeker niet onaangenaam.

De handgeschakelde zesbak is een van de beste argumenten om voor de WRX te kiezen. De pook staat kort en precies, en de koppeling is licht maar duidelijk. Het is jammer dat Subaru ook een CVT aanbiedt; die haalt het karakter uit de auto, ook al zijn de cijfers hetzelfde. Voor de liefhebber is er maar één keuze: de 6AT. De topsnelheid van 209 km/u is niet uitzonderlijk, maar op de Duitse Autobahn of een lege dijk voelt hij toch snel genoeg.

Comfort is niet het eerste waar je aan denkt bij een WRX, en dat blijkt ook uit de specificaties. De vering is stevig en dat vertaalt zich in een vrij directe overdracht van oneffenheden op je rug. Op een lange rit over de snelweg kan dat vermoeiend worden, vooral omdat de stoelen stevig maar niet bijzonder zacht zijn. De geluidsisolatie is ook niet top: wind- en bandengeluid dringen duidelijk door, vooral boven de 130 km/u.

Toch is het niet onleefbaar. De stoelen bieden veel steun in bochten, en de zitpositie is goed. In de stad is de auto dankzij de relatief compacte afmetingen (4.595 mm lang) prima te besturen, en de stugheid valt daar minder op. Voor wie vooral korte ritten maakt of plezierige B-wegen zoekt, is het comfort acceptabel. Maar als daily driver voor woon-werkverkeer is er comfortabeler te vinden.

Het interieur van de WRX is een mengelmoes van functioneel en gedateerd. De materialen zijn vooral hard plastic, en de afwerking is niet op het niveau van een Duitse concurrent. Het centrale touchscreen is traag en de menu's zijn onlogisch, maar je went eraan. De analoge instrumenten zijn duidelijk afleesbaar, en de rode accenten geven het geheel een sportieve touch.

Ergonomisch zitten de belangrijkste bedieningselementen goed, maar sommige knoppen zijn onlogisch geplaatst. Zo zit de knop voor de verwarmde stoelen laag bij je knie, en het infotainmentsysteem reageert niet altijd even snel op aanraking. Het stuur heeft wel fijne, fysieke knoppen voor audio en cruisecontrol. Het is geen interieur waar je verliefd op wordt, maar het doet wat het moet doen.

Met een kofferbak van 340 liter is de WRX niet de meest praktische auto in zijn klasse. Dat is beter dan slechts 22% van de concurrentie, dus je moet het doen met minder bagage. De achterbank is wel redelijk ruim voor twee volwassenen, maar de middenconsole steekt ver naar achteren, waardoor de middelste zitplaats vooral voor kinderen is. De achterbank is neerklapbaar, maar de opening is klein.

Het zicht rondom is goed, mede dankzij de dunne dakstijlen en de redelijk hoge zit. Parkeren gaat prima, want de auto is niet breed (1.796 mm) en heeft een duidelijke neus. De motorkap is wel lang, maar je went snel aan het gevoel. Voor een gezin met jonge kinderen en een buggy is de WRX krap, maar voor een stel of een single is het prima te doen.

De WRX is niet het nieuwste op het gebied van technologie. Het infotainmentsysteem is traag en de grafische kwaliteit is matig. Er is geen Apple CarPlay of Android Auto in de vroege bouwjaren, wat in deze tijd een gemis is. De rijassistentiesystemen zijn beperkt tot de basics: cruisecontrol, ABS en stabiliteitscontrole. Geen adaptieve cruisecontrol of rijstrookassistentie.

Wat wel aanwezig is, is een goed vierwielaandrijvingssysteem met actieve torque vectoring, dat via de elektronica het rijgedrag verbetert. Dat is technologie die je voelt, niet ziet. Het systeem werkt naadloos en geeft de auto een enorme tractie, vooral bij acceleratie in bochten. Voor wie technologie vooral ziet als rijdersondersteuning, is dit beter dan een stel sensoren die piepen.

De WRX is geen auto voor de zuinige rijder. Het officiële verbruik is niet opgegeven in de specificaties, maar een boxermotor met turbo en vierwielaandrijving staat bekend als dorstig. In de praktijk moet je rekenen op een verbruik van rond de 1 op 10, en als je het blok op toeren houdt, zakt dat snel naar 1 op 8. De CO2-uitstoot is daardoor hoog, wat resulteert in een stevige wegenbelasting en bijtelling.

De prijs van de WRX is niet opgegeven, maar gezien de concurrentie van bijvoorbeeld een Audi A4L met 272 pk, zal hij waarschijnlijk scherper geprijsd zijn. Het onderhoud is echter typisch Subaru: de boxermotor heeft regelmatige oliewissels nodig en bougies zijn lastig bereikbaar, wat de arbeidskosten opdrijft. Banden zijn ook een kostenpost, want met vierwielaandrijving slijten ze gelijkmatig maar snel als je veel rijdt. Een occasion is dus geen koopje als je niet op onderhoud let.