Subaru WRX STI: ouderwetse rallyheld in een moderne wereld

De Subaru WRX STI ziet eruit alsof hij net van het podium van een rally-etappe is gereden en vergeten is zich om te kleden. De grote achterspoiler, de blauwe verf met gouden wielen (als je het goed doet) en de opgezwollen wielkasten: het is allemaal even overdreven als heerlijk. Deze auto schreeuwt om aandacht, maar dan op een manier die alleen Subaru-fans begrijpen.

Het is geen mooie auto in de klassieke zin, maar wel een met karakter. De proporties zijn functioneel, de luchtinlaten zijn niet voor de sier en de grondspeling verraadt dat dit geen gewone Impreza is. Wie hem ziet, weet: dit is een werktuig, geen designobject. En dat is precies wat de STI altijd is geweest.

Op basis van de cijfers – 309 pk, 393 Nm, 1.582 kg en een handgeschakelde zesbak – kun je verwachten dat de WRX STI aanvoelt als een ouderwetse rallyauto. En dat doet hij vermoedelijk ook. De besturing is direct en zwaar, de symmetrische vierwielaandrijving gooit het vermogen met een gerust hart op de weg, en de ophanging is aan de stevige kant. In de stad zal hij onrustig aanvoelen, maar op een bochtige B-weg moet hij als een kogel op rails liggen.

De remmen zijn krachtig, maar vragen om een ferme trap. De motorrespons is scherp, zeker boven de 3.000 toeren, maar onderin is er weinig te beleven – dat is typisch voor een boxermotor met deze opbouw. Op de snelweg is hij stabiel, maar het weggedrag blijft altijd alert; deze auto wil sturen, niet cruisen. Het is een auto die je wakker houdt, of je dat nu wilt of niet.

De 2.5L boxermotor met turbo levert 309 pk en 393 Nm, waarmee hij in 5,2 seconden naar 100 km/u sprint. Dat is nog steeds snel, maar in een tijd waarin elektrische gezinswagens hetzelfde doen zonder een druppel benzine te verbruiken, voelt het vooral als een statement. De zesversnellingsbak is handgeschakeld – gelukkig maar, want een automaat zou deze auto onteigenen.

De motor is het kloppende hart van de STI. Hij klinkt ruw, mechanisch en op een goede manier onaangenaam – het geluid van een machine die werkt, niet van een apparaat dat je vermaakt. De acceleratie is indrukwekkend, maar het is vooral de manier waarop de vierwielaandrijving het vermogen op de weg brengt die indruk maakt. Geen wheelspin, geen drama, gewoon grip en vooruit. Het verbruik van 10,4 l/100 km is echter een bittere pil, en met 242 g/km CO2 is hij in de meeste landen een fiscale ramp.

Comfort is niet waar de WRX STI voor gemaakt is. De vering is stug, de stoelen zijn sportief maar niet bijzonder zacht, en het geluidsniveau op de snelweg zal vermoedelijk hoog zijn – zeker met die achterspoiler die constant voor extra turbulentie zorgt. Lange ritten zijn mogelijk, maar je zult er wel wakker van blijven.

In de stad is hij eerlijk gezegd een beetje een beproeving. De koppeling is zwaar, de besturing is bij lage snelheden log en de motor heeft moeite met laag toerental. Maar dat is allemaal onderdeel van het karakter. Wie een STI koopt, weet dat hij geen limousine koopt. Hij koopt een rallyauto met een kenteken, en dat betekent concessies doen aan comfort.

Het interieur van de WRX STI is rechtstreeks uit 2015 geplukt. Veel hard plastic, een infotainmentsysteem met kleine knoppen en een scherm dat niet meer van deze tijd is, en stoelen die er sportief uitzien maar niet de zijdelingse steun bieden die je bij dit soort prestaties zou verwachten. Het is functioneel, maar het voelt niet premium – en dat is het ook niet.

Toch heeft het interieur een zekere charme. De rode accenten, het STI-logo op het stuur en de analoge wijzerplaten geven je het gevoel dat je in een speciale machine zit. Maar als je gewend bent aan moderne interieurs, zul je je hier vermoedelijk verloren voelen. Geen digitale instrumenten, geen groot scherm, gewoon ouderwets degelijk – met de nadruk op ouderwets.

Met een kofferbak van 459 liter is de WRX STI verrassend praktisch voor een sportieve sedan. Hij is groter dan je denkt, en de achterbank biedt genoeg ruimte voor twee volwassenen, al is het instappen door de lage daklijn niet voor iedereen even makkelijk. Het is een auto die je dagelijks kunt gebruiken, zolang je maar bereid bent om de compromissen te accepteren.

Het zicht rondom is redelijk, maar de dikke C-stijlen en de grote spoiler beperken het zicht naar achteren. Parkeren is daardoor een kwestie van vertrouwen en spiegels, want een parkeercamera is er niet standaard. In de stad is hij met zijn 4,6 meter lengte prima te manoeuvreren, maar de zware besturing maakt inparkeren tot een training voor je bovenarmen.

Op technologisch vlak is de WRX STI een museumstuk. Het infotainmentsysteem is traag, de grafische weergave is gedateerd en er is geen ondersteuning voor Apple CarPlay of Android Auto – althans niet in de eerste jaren. De rijassistentiesystemen beperken zich tot het essentiële, en dat is misschien maar goed ook, want deze auto wil geen systemen die zich met je rijgedrag bemoeien.

Wat hij wel heeft, is de symmetrische vierwielaandrijving met actief differentieel – en dat is technologie die je voelt, niet die je ziet. De bestuurder kan het differentieel instellen via een draaiknop op de middenconsole, wat puristen zullen waarderen. Maar wie moderne connectiviteit en slimme assistentiesystemen verwacht, komt bedrogen uit. Dit is een auto voor mensen die technologie vooral in hun handen en voeten willen voelen.

Met een officieel verbruik van 10,4 l/100 km en een CO2-uitstoot van 242 g/km is de WRX STI een van de minst zuinige auto's in zijn klasse. In de praktijk zul je met sportief rijden al snel boven de 12 liter uitkomen, en dat is met de huidige brandstofprijzen een dure hobby. De wegenbelasting is in veel landen ook niet mals, en de onderhoudskosten zijn hoger dan gemiddeld vanwege de complexe vierwielaandrijving en de boxermotor die niet in elke garage bekend is.

De prijs van een nieuwe WRX STI is niet mals, maar voor hetzelfde geld koop je ook een Cupra Ateca met 300 pk die sneller, zuiniger en praktischer is. De STI is echter geen rationele keuze – het is een emotionele aankoop. Wie er een koopt, doet dat omdat hij de laatste echte Subaru-rallyauto wil bezitten, en die lust nu eenmaal graag benzine.