Subaru WRX STI S209: de laatste echte rallylegende, maar betaal je de prijs?

De S209 is niet zomaar een WRX STI; het is een statement. De bredere wielkasten, de enorme carbon spoiler en de goudkleurige BBS-velgen schreeuwen rally-erfgoed. Het is een auto die eruitziet alsof hij net van een WK-podium is gereden, met een agressie die moderne concurrenten als de Audi S5 niet durven te tonen.

Binnenin valt de recaro-stoel direct op, samen met het kleine stuurwiel dat is bekleed met alcantara. Het geheel voelt functioneel, maar niet goedkoop. Toch is het duidelijk dat dit geen luxe sedan is; het is een hulpmiddel voor snelheid, met een interieur dat meer doet denken aan een instrument dan aan een salon.

Op basis van de specificaties is de S209 een auto die je moet temmen. Met 346 pk en 447 Nm door een handgeschakelde zesbak en vierwielaandrijving, voelt hij vermoedelijk enorm direct en communicatief. De ophanging is stug afgesteld, wat bochtenwerk scherp maakt, maar op Nederlandse wegen zal het vermoedelijk oncomfortabel worden.

De besturing is waarschijnlijk zwaar en precies, zoals we van Subaru gewend zijn. Het onderstel is stijf en de Brembo-remmen zijn krachtig. Maar het gewicht van 1.581 kg is niet laag, dus in snelle bochten moet de vierwielaandrijving het werk doen. Deze auto is gemaakt voor bochten, niet voor rechte stukken.

De 2,5-liter boxermotor is het hart van de S209. Met 346 pk en 447 Nm is hij krachtiger dan de standaard STI, en het vermogen is beter dan 82% van de concurrentie uit die periode. De motor is een legende, met een karakteristiek gerommel dat je niet snel vergeet.

De handgeschakelde zesbak is een zeldzaamheid in een tijdperk van automaten en dubbele koppelingen. Hij is vermoedelijk precies en mechanisch, maar vereist wel inspanning. De acceleratie zal snel zijn, maar niet baanbrekend; het gaat hier om de beleving, niet om cijfers. De motor is dorstig, met een verbruik van 13,8 l/100 km, wat slechter is dan 98% van de concurrentie.

De S209 is geen comfortmachine. De Recaro-stoelen bieden veel steun, maar zijn hard en smal. De vering is afgestemd op prestaties, dus over hobbels en oneffenheden zal de auto vermoedelijk schudden en bonken. Op de snelweg is het lawaai van de banden en de wind merkbaar, vooral met die grote spoiler.

Als dagelijkse auto is dit een uitdaging. In de stad is de koppeling zwaar en de motor onwillig bij lage toeren. Voor lange ritten is hij niet ideaal, maar voor een rit over de Duitse Autobahn of een bergpas is het een genot. Het is een auto die je alleen koopt als je comfort kunt missen.

Het interieur van de S209 is functioneel maar gedateerd. Het dashboard is overgenomen van de normale WRX, met harde plastics en een ouderwets infotainmentsysteem. Toch zijn er speciale details, zoals het plaatje met het serienummer en de S209-emblemen.

De materialen zijn niet premium, maar dat is niet waar het om draait. De knoppen zijn groot en duidelijk, en de stoelen zijn geweldig. Het is een interieur dat je vergeeft als je net een bocht hebt genomen, maar het is niet het niveau van een Audi S5.

Met een kofferbak van 334 liter ben je niet de koning van de vakantie. Die ruimte is beter dan 18% van de concurrentie, wat betekent dat je weinig bagage kwijt kunt. De achterbank is krap en de instap is laag, maar het is een sedan, dus je kunt nog redelijk overweg.

Het zicht naar voren is goed, maar naar achteren wordt het belemmerd door de enorme spoiler. Parkeren wordt daardoor een gok, vooral omdat de auto niet is uitgerust met parkeersensoren of een camera. Het is een auto die je koopt voor de rit, niet voor de bruikbaarheid.

Op technologisch gebied is de S209 een beetje een fossiel. Het infotainmentsysteem is traag en de graphics zijn verouderd. Er is geen Apple CarPlay of Android Auto, wat in 2019 al achterliep. De rijassistentie is beperkt tot eenvoudige systemen.

Maar er is één technologisch hoogstandje: het instelbare middendifferentieel en de actieve sperren. Die geven je controle over de vierwielaandrijving zoals geen enkele concurrent dat biedt. Voor de technische liefhebber is dat meer waard dan een touchscreen.

Het officiële verbruik van 13,8 l/100 km is schrikbarend, en in de praktijk zal het niet beter worden. Met een tank van 60 liter kom je misschien 400 kilometer ver. De CO2-uitstoot is hoog, wat betekent dat je in Nederland veel wegenbelasting betaalt.

De prijs van de S209 is fors, en de onderhoudskosten zijn dat ook. De Brembo-remmen en de specifieke onderdelen zijn duur. Maar dit is een limited edition, dus de waarde zal waarschijnlijk stabiel blijven. Voor de verzamelaar is dat een troost.