Subaru XV: stoere verschijning, maar onderhuids een compromis

De Subaru XV is geen auto die je over het hoofd ziet, al is het vooral vanwege de eigenwijze vorm. De plastic wielkastbekleding en de verhoogde bodemvrijheid verraden zijn crossover-ambities, terwijl de scherpe koplampen en de aflopende daklijn een zekere dynamiek proberen uit te stralen. Het is een ontwerp dat gedateerd begint te raken, maar nog steeds een zekere ruigheid uitstraalt die je bij de concurrentie niet snel vindt.

De eerste indruk van het interieur is minder positief. Het geheel oogt stevig maar sober, met harde kunststoffen die niet misstaan in een auto uit een lagere klasse. De hoge instap en de rechtopstaande zitpositie geven een goed overzicht, maar de algehele sfeer is functioneel eerder dan prettig. Je stapt in met het gevoel dat alles erom draait dat het werkt, niet dat het mooi is.

Op basis van de specificaties en het gewicht van 1.370 kg verwacht ik dat de XV zich vooral thuis voelt op ruw asfalt en onverharde wegen. De verhoogde ophanging en de permanente vierwielaandrijving zijn duidelijk niet bedoeld voor de Nürburgring, maar voor grip en stabiliteit op lastig terrein. In de stad zal de auto vermoedelijk wat stug aanvoelen, maar op snelheid de neiging hebben om te rollen in bochten.

Het stuurgedrag is waarschijnlijk licht en niet erg communicatief, wat past bij het karakter. De handgeschakelde zesversnellingsbak is naar verluidt prettig te bedienen, met een korte en precieze schakelweg. Het echte werkpaard is echter de vierwielaandrijving; die zorgt ervoor dat je met vertrouwen een grasveld op rijdt waar een gewone voorwielaandrijver al lang zou staan te spinnen. Remmen doen hun werk, maar de auto vraagt om een rustige rijstijl.

De acceleratie van 0-100 in 10,7 seconden is niet indrukwekkend, maar voelt in de praktijk waarschijnlijk voldoende voor dagelijks gebruik. Het vermogen van 150 pk moet het hebben van een soepele respons, niet van een kick in de rug. De boxermotor draait naar verluidt gelijkmatig en zonder veel trillingen, maar het geluid is karakteristiek en niet voor iedereen weggelegd.

Het motorengamma van de XV is divers, met twee benzinemotoren en één diesel. De 1.6i is de toegangspoort met 114 pk, maar die zal met de vierwielaandrijving en het gewicht vermoedelijk traag aanvoelen. De 2.0i met 150 pk is een betere keuze, maar met een 0-100 tijd van 10,7 seconden is hij bepaald geen sprintkanon. Het koppel van 197 Nm ligt laag in het toerengebied, waardoor je de motor vaak hoog in de toeren moet houden om vooruitgang te boeken.

De 2.0D-diesel met 147 pk is wellicht de interessantste motor voor wie veel kilometers maakt. Het koppel is hoger en het verbruik lager, al is het dieselgeluid niet zo verfijnd als dat van de boxerbenzine. De CVT-automaat die op de benzinemotoren leverbaar is, zal de prestaties verder afvlakken; wie van schakelen houdt, kiest de handbak. De topsnelheid van 187 km/u is voor de 2.0i ruim voldoende, maar de auto voelt zich het prettigst rond de 120 km/u.

De prestaties van de XV zijn niet indrukwekkend, maar dat is ook niet het punt. Het gaat om de combinatie van een boxermotor met een laag zwaartepunt en een permanente vierwielaandrijving. Die combinatie zorgt voor een stabiel weggedrag, maar het blijft een auto die je rustig moet rijden om er het beste uit te halen.

De vering van de XV is afgestemd op comfort, maar de keerzijde is dat de auto in bochten wat overhelt. Op lange ritten is dit geen probleem; de stoelen bieden voldoende steun en de rijpositie is goed. De geluidsisolatie is redelijk, al zal het boxergeluid bij hoge toeren duidelijk aanwezig zijn. De XV is een auto die gemaakt is om lange afstanden te overbruggen, niet om je zenuwen op de proef te stellen.

In de stad is de XV minder op zijn gemak. De ophanging is aan de harde kant over scherpe oneffenheden en de carrosserie beweegt merkbaar bij het in- en uitvoegen. De hoge zitpositie is prettig, maar het zicht naar achteren wordt beperkt door de dikke C-stijlen. Al met al is de XV comfortabeler op de snelweg dan in de stad, maar hij is geen auto die je vermoeid achterlaat.

Het interieur van de XV is functioneel maar sober. De materialen zijn stevig maar hard, en de afwerking is degelijk maar niet bijzonder. De bediening is logisch ingedeeld, met duidelijke knoppen voor de klimaatregeling en eenvoudige instrumenten. Het infotainmentsysteem is gedateerd, met kleine schermen en trage reacties, maar het doet wat het moet doen.

De stoelen zijn bekleed met een stevige stof die er goed uitziet en waarschijnlijk goed tegen slijtage kan. De achterbank is redelijk ruim voor twee personen, maar drie volwassenen is een beproeving. De middenarmsteun is aanwezig, maar het dashboard biedt weinig opbergruimte. Een opvallend detail is de grote, centrale display bovenop het dashboard die de buitentemperatuur en het brandstofverbruik toont; een typisch Subaru-kenmerk dat nostalgisch aandoet.

De ergonomie is over het algemeen goed, met alle belangrijke bedieningselementen binnen handbereik. De stoelverwarming is heerlijk op koude dagen, maar de knoppen voelen goedkoop aan. Het is een interieur dat je niet snel zult haten, maar ook niet snel zult liefhebben.

Het grootste minpunt van de XV is de kofferbak. Met een volume van 309 liter is hij kleiner dan die van menig hatchback, en dat is een vreemde keuze voor een auto die zich profileert als avontuurlijke crossover. De hoge laaddrempel maakt het inladen van zware spullen onhandig, en de achterbank kan alleen in één stuk worden neergeklapt, wat de flexibiliteit beperkt.

De achterbank biedt voldoende beenruimte voor twee volwassenen, maar de hoofdruimte is krap voor lange passagiers. De deuren openen wijd, wat het instappen vergemakkelijkt, maar de hoge instap is voor ouderen of mindervaliden een obstakel. Het zicht naar voren is goed, maar de dikke C-stijlen beperken het zicht bij het parkeren. De standaard vierwielaandrijving is een groot pluspunt voor wie op een oprit of in een landelijk gebied woont, maar voor de rest is de XV niet de meest praktische keuze.

De XV is niet groot, met een lengte van 4.450 mm, en dat is in de stad een voordeel. De draaicirkel is redelijk, en de hoge bodemvrijheid is handig bij het oprijden van stoepranden. Het is echter geen auto die je als gezinsauto zou kiezen; daarvoor is de kofferruimte te beperkt en de achterbank te krap.

Subaru staat bekend om zijn vierwielaandrijving en boxermotoren, maar op het gebied van technologie loopt de XV achter op de concurrentie. Het infotainmentsysteem is simpel, met een klein scherm en geen smartphone-integratie. De rijassistentiesystemen zijn beperkt tot het essentiële, zoals ABS en stabiliteitscontrole. In 2012 was dit misschien acceptabel, maar in deze periode had je voor hetzelfde geld een auto met veel meer snufjes.

De permanente vierwielaandrijving is echter een technologisch hoogstandje dat zijn waarde bewijst op glad wegdek. Het systeem verdeelt het vermogen continu over de wielen, waardoor de auto altijd grip heeft. Het is een systeem dat je niet uitschakelt, maar dat altijd werkt. Dat is een groot voordeel, maar het verklaart ook waarom de XV meer verbruikt dan een vergelijkbare auto met voorwielaandrijving.

Het officiële verbruik van de 2.0i met handbak is 6,9 l/100 km, maar in de praktijk zal dit vermoedelijk hoger liggen, zeker als je gebruikmaakt van de vierwielaandrijving. De CO2-uitstoot van 160 g/km betekent dat je in Nederland een aanzienlijk bedrag aan wegenbelasting kwijt bent. De diesel 2.0D is zuiniger en stoot evenveel CO2 uit, maar het verbruiksvoordeel is vooral merkbaar op de snelweg.

De prijs van de XV ligt in dezelfde orde als die van de concurrentie, maar de afschrijving is naar verwachting hoger vanwege het nichekarakter. De onderhoudskosten zijn gemiddeld, maar de boxermotor en de vierwielaandrijving vragen wel specifieke kennis van de garage. Banden zijn duurder dan bij een gewone auto, en de vierwielaandrijving zorgt voor een hoger brandstofverbruik. De XV is geen auto die je koopt voor de lage kosten, maar voor de unieke eigenschappen.

De 2.0i is met een verbruik van 6,9 l/100 km niet zuinig, maar ook niet extreem dorstig. De diesel is met 5,6 l/100 km de zuinigste keuze, maar het geluid en de trillingen zijn minder beschaafd. Wie weinig kilometers maakt, kan beter de benzine kiezen, maar wie veel rijdt, moet de diesel overwegen.