Suzuki Across: een Toyota in een Suzuki-jasje, en dat is prima

De Suzuki Across is een opvallende verschijning, maar vooral omdat we hem eigenlijk al kennen. De Toyota RAV4 is de basis, en Suzuki heeft vooral het front aangepast met een eigen grille en logo. Het resultaat is een auto die er iets robuuster uitziet dan zijn Japanse neef, maar de proporties zijn onmiskenbaar RAV4. Opvallend zijn de strakke lijnen en de hoge taille, die hem een gedrongen, bijna stoere uitstraling geven.

Het is geen design dat je hart sneller laat kloppen, maar het is wel een auto die serieus oogt. De 18-inch wielen vullen de wielkasten netjes en de LED-verlichting is strak vormgegeven. Het is een functioneel, degelijk ontwerp dat vooral vertrouwen moet uitstralen. En dat doet het, al had er voor hetzelfde geld wat meer Suzuki-eigen karakter ingemogen.

Op basis van de cijfers belooft de Across een voorspelbare en veilige wegligging. Het leeggewicht van 1.940 kg is fors, maar de vierwielaandrijving en het lage zwaartepunt van de accu helpen vermoedelijk om het bochtgedrag netjes te houden. Verwacht geen sportieve dynamiek, maar wel een stabiele en comfortabele rit. De besturing is waarschijnlijk licht en precies genoeg voor dagelijks gebruik, maar mist het communicatieve gevoel van bijvoorbeeld een Mazda CX-30.

In de stad zal de elektrische modus zorgen voor een stille en soepele ervaring, terwijl de e-CVT transmissie op de snelweg voor een ietwat eentonig geluid kan zorgen bij vol gas. Het is een auto die je rustig rijdt en die je daarvoor beloont met een laag verbruik. Wie sportief wil rijden, moet elders zijn, maar wie comfortabel en efficiënt wil reizen, zit hier goed.

De remmen zijn een aandachtspunt, zoals bij veel plug-in hybrides. De overgang tussen regeneratief en mechanisch remmen is bij Toyota-systemen vaak niet perfect, en dat zal hier vermoedelijk niet anders zijn. Het vergt wat gewenning om vloeiend tot stilstand te komen, maar het is geen dealbreaker.

Onder de motorkap ligt een 2,5-liter viercilinder die samen met een elektromotor een systeemvermogen van 185 pk levert. Dat klinkt redelijk, maar met een gewicht van bijna twee ton is de acceleratie niet indrukwekkend. De topsnelheid van 180 km/u is ook niet om over naar huis te schrijven. De benchmarkcijfers bevestigen dit: qua vermogen zit de Across in de onderste helft van vergelijkbare auto's uit zijn periode, en qua koppel behoort hij zelfs tot de zwakkere 20 procent.

De e-CVT versnellingsbak is een bekend fenomeen bij Toyota-hybrides. Het systeem werkt soepel en efficiënt, maar bij hard accelereren jaagt het motortoerental omhoog terwijl de snelheid minder snel toeneemt. Het geluid is daarbij niet bijzonder aangenaam. De vierwielaandrijving is een pluspunt voor de stabiliteit, maar verwacht geen offroad-capaciteiten; dit systeem is vooral gericht op grip op glad wegdek.

Er is maar één motorversie, wat de keuze eenvoudig maakt. Een diesel of een puur benzine-exemplaar is er niet, dus wie veel snelwegkilometers maakt, moet goed nadenken of een hybride de juiste keuze is. Op de snelweg is het voordeel van de hybride namelijk een stuk kleiner dan in de stad.

De stoelen in de Across zijn afkomstig uit de RAV4 en dat is een compliment. Ze zijn stevig maar comfortabel, met voldoende zijdelingse steun zonder dat je je opgesloten voelt. De elektrische verstelbaarheid en de verwarming zijn prettige extra's die de lange ritten aangenamer maken. De achterbank biedt veel ruimte, ook voor volwassenen, en de rugleuning is verstelbaar. Dat maakt de Across een uitstekende auto voor het hele gezin.

De geluidsisolatie is over het algemeen goed, vooral in elektrische modus. Op de snelweg is er wat windgeruis rond de spiegels en bandengeruis, maar het blijft binnen de perken. De vering is comfortabel afgesteld en slikt hobbels in het asfalt goed weg. Het is geen auto die je wiegt, maar hij dempt oneffenheden met verve. Een echte kilometervreter, al blijft het gewicht van 1.940 kg voelbaar over grote hobbels.

Het interieur van de Across is overgenomen van de RAV4, en dat is zowel een zegen als een vloek. De materialen zijn over het algemeen van goede kwaliteit en de afwerking is netjes. Alles voelt degelijk en stevig aan. Maar het design is weinig inspirerend en het centrale infotainmentscherm oogt al gedateerd, met dikke randen en een interface die niet meer van deze tijd is. Het is functioneel, maar niet mooi.

De ergonomie is gelukkig goed. De fysieke knoppen voor de klimaatregeling zijn duidelijk en makkelijk te bedienen, en de belangrijkste functies zitten op logische plekken. De digitale tellerpartij is prima afleesbaar, al is de informatie soms wat rommelig. Het is een interieur dat je snel vertrouwd is, maar het mist de flair van bijvoorbeeld een Mazda CX-30, dat er een stuk stijlvoller uitziet voor minder geld.

Met een kofferbak van 490 liter zit de Across in de middenmoot van zijn klasse, beter dan 54 procent van de concurrentie. Dat is genoeg voor een gezin met kinderwagens en boodschappen, maar niet uitzonderlijk. De laaddrempel ligt relatief hoog, wat het inladen van zware spullen wat onhandig maakt. De achterbank kan in delen worden neergeklapt, wat de bruikbaarheid vergroot.

Het instappen is makkelijk dankzij de hoge instap, en het zicht rondom is redelijk goed. De dikke C-stijlen beperken het zicht schuin achter, maar de camera's en sensoren compenseren dat grotendeels. Parkeren is dankzij de achteruitrijcamera en de parkeersensoren prima te doen, al is de auto met 4.636 mm lengte niet de meest wendbare in de stad. De draaicirkel is redelijk, maar in krappe parkeergarages zul je af en toe moeten steken.

De Across is voorzien van een uitgebreid pakket aan rijhulpsystemen, waaronder adaptieve cruisecontrol, lane keeping assist en verkeersbordherkenning. Deze systemen werken over het algemeen goed, maar zijn niet altijd even subtiel. De adaptieve cruisecontrol remt soms abrupt in en de lane keeping assist kan soms wat nadrukkelijk corrigeren. Het is geen systeem dat je volledig kunt vertrouwen, maar als assistentie werkt het prima.

Het infotainmentsysteem is het zwakste punt van de auto. Het reageert traag, de grafische vormgeving is gedateerd en de navigatie is niet altijd even intuïtief. Gelukkig zijn er Apple CarPlay en Android Auto, waardoor je de meeste functies kunt omzeilen met je telefoon. De Suzuki Connect-app biedt extra functionaliteit, zoals het op afstand bedienen van de klimaatregeling, wat in de zomer en winter een prettige bijkomstigheid is. Het is jammer dat de basistechnologie zo achterloopt bij de rest van de auto.

De opgegeven verbruikscijfers voor de Across zijn indrukwekkend, maar zoals bij elke plug-in hybride hangt het echte verbruik sterk af van je rijgedrag en laadgedrag. Wie dagelijks korte ritten rijdt en thuis of op het werk kan laden, zal zelden benzine verbruiken. Wie vooral lange snelwegritten maakt, zal het verbruik zien stijgen naar het niveau van een gewone hybride, omdat de accu dan snel leeg is en het hoge gewicht een rol speelt.

De aanschafprijs is fors, waardoor de terugverdientijd van de meerkosten ten opzichte van een gewone hybride lang kan zijn. De CO2-uitstoot is laag, wat gunstig is voor de bijtelling, maar de wegenbelasting kan voor plug-in hybrides inmiddels behoorlijk oplopen. Het onderhoud is vergelijkbaar met dat van een Toyota, en de betrouwbaarheid van de hybride aandrijflijn is bewezen goed. De banden zijn door het gewicht en de vierwielaandrijving wel een kostenpost om rekening mee te houden.