Suzuki Ertiga: MPV met weinig pit, maar veel praktische logica

De Ertiga is geen auto waar je voor in de rij gaat staan. Met zijn 4,27 meter lengte en 1,69 meter hoogte oogt hij als een compacte MPV die vooral op functionaliteit is gericht. De proporties zijn wat hoog en smal, met een korte motorkap en een hoog dak — typisch voor een auto die is ontworpen om veel mensen te vervoeren in een kleine footprint.

Het interieur maakt een eerste indruk die vooral 'praktisch' schreeuwt. Veel hard plastic, een hoog zitpunt en een simpel dashboard dat rechtstreeks uit een ander decennium lijkt te komen. Maar alles zit er wel logisch en stevig in elkaar. Het is geen auto die je om zijn looks koopt, maar wel een die je vergeeft als de kinderen met bekers morsen.

Met 95 pk en een koppel van 130 Nm tegenover een leeggewicht van 1.265 kg — dat is lichter dan 82% van de concurrentie — is de Ertiga geen krachtpatser, maar ook geen complete slak. De 4-traps automaat, zoals in de geteste uitvoering, is echter niet de beste vriend van de bestuurder. Hij schakelt vaak laat en reageert traag op een sportieve rijstijl, al is dat ook niet waar je deze auto voor koopt.

De besturing is licht en direct genoeg voor de stad, waar de Ertiga zich makkelijk laat manoeuvreren. Op de snelweg voelt hij minder stabiel door de hoge carrosserie en de smalle banden; de specificaties suggereren dat je met een gemiddelde zijwind goed moet opletten. Remmen zijn voldoende, maar de vering is zacht, wat in bochten resulteert in veel overhellen. Het is een auto die vraagt om rustig en anticiperend rijden.

De motorrespons is vlak, vooral in de lage toeren. Je moet de 1.4 benzine hoog in de toeren houden om vooruit te komen, maar dan wordt het geluid wel schor. De dieselmotor met 90 pk is vermoedelijk het betere alternatief voor wie meer trekkracht wil bij lage toeren, al is die alleen met handgeschakelde versnellingsbak leverbaar.

De Ertiga wordt aangeboden met drie motoren: een 1.3 diesel met 90 pk en twee 1.4 benzinemotoren met 95 pk. De benzineversies zijn vrijwel identiek, maar de 4-traps automaat is duidelijk trager dan de handgeschakelde 5-versnellingsbak. De acceleratie zal met de automaat vermoedelijk rond de 14 seconden naar 100 km/u liggen — geen cijfers om over naar huis te schrijven, maar voor een gezinsauto die vooral in de stad wordt gebruikt, is dat acceptabel.

De dieselmotor is technisch interessanter: 90 pk, maar met een hoger koppel dat lager in het toerengebied beschikbaar is. Dat maakt de diesel geschikter voor volle belading en snelwegritten. Het nadeel is dat diesel tegenwoordig in veel steden wordt geweerd en dat de aanschafprijs hoger ligt. Voor wie weinig kilometers maakt, blijft de handgeschakelde benzine de meest logische keuze.

De topsnelheid van de benzineversie ligt rond de 165 km/u, maar de Ertiga is geen auto die je graag op snelheid houdt. Het motorvermogen van 95 pk is beter dan slechts 10% van de concurrentie uit dezelfde periode, dus je moet niet verwachten dat je met deze auto indruk maakt op het rechterrijstrook. Het is een motor die vooral is bedoeld om je van A naar B te brengen, niet om je hart sneller te laten kloppen.

De stoelen voorin zijn redelijk comfortabel, maar bieden weinig zijdelingse steun. Dat is niet erg voor een rechte weg, maar in bochten word je als passagier behoorlijk heen en weer geschud. De vering is zacht, wat oneffenheden redelijk absorbeert, maar bij hogere snelheden zorgt dat voor een deinende beweging die misselijkmakend kan zijn voor gevoelige inzittenden.

De geluidsisolatie is niet het sterkste punt van de Ertiga. Het motorgeluid is duidelijk aanwezig bij acceleratie, en wind- en bandengeluid zijn op de snelweg goed hoorbaar. De derde zitrij is vooral geschikt voor kinderen, maar ook zij zullen weinig comfort ervaren op een lange rit. Voor korte ritten in de stad is de Ertiga echter prima — daar is hij voor ontworpen.

De airconditioning is standaard op de meeste uitvoeringen, wat prettig is in de zomer. De stoelbekleding is gemaakt van duurzame stof die tegen een stootje kan. Maar verwacht geen elektrische stoelverstelling of verwarmde zetels; dit is een auto die je krijgt met de basis, en dat is prima voor de prijs.

Het dashboard van de Ertiga is eenvoudig maar functioneel. De materialen zijn hard en goedkoop aanvoelend, maar de afwerking is netjes — geen scherpe randjes of kieren die opvallen. De knoppen voor de airconditioning en de radio zijn groot en logisch geplaatst, waardoor je ze zonder af te kijken kunt bedienen. Dat is meer dan je van sommige duurdere concurrenten kunt zeggen.

De ergonomie is over het algemeen goed: de stoelen zijn hoog geplaatst en je kijkt uit over een korte motorkap, wat het inschatten van afstanden makkelijk maakt. De stuurkolom is in hoogte verstelbaar, maar niet in diepte, wat langere bestuurders kan hinderen. Er zijn voldoende bekerhouders en opbergvakken, maar de deurvakken zijn aan de smalle kant.

Een opvallend detail is dat de Ertiga in sommige markten wordt verkocht als Maruti Suzuki, en het interieur ademt die Indiase oorsprong. Alles is erop gericht om kosten te besparen, maar dat heeft ook een voordeel: het is allemaal eenvoudig te repareren en te vervangen. Het infotainmentsysteem is basic, met een klein scherm dat vooral via Bluetooth je telefoon verbindt. Dat is voldoende voor wie niet veel meer nodig heeft dan muziek en navigatie via de telefoon.

De Ertiga is een van de weinige auto's in zijn klasse die zeven zitplaatsen biedt. De derde rij is echter alleen geschikt voor kinderen of kleine volwassenen, en alleen als de tweede rij wordt opgeschoven. Met alle zeven stoelen in gebruik, blijft er nauwelijks bagageruimte over — een paar boodschappentassen passen er net in. Voor een vol gezin met bagage is de Ertiga dus minder geschikt, maar voor de wekelijkse schoolritten is het ideaal.

Het instappen is makkelijk dankzij de hoge daklijn en de brede deuropeningen. De tweede rij schuift naar voren om toegang tot de derde rij te geven, wat redelijk soepel werkt. Het zicht rondom is goed, mede dankzij de grote ramen en de dunne A-stijlen. Parkeren is eenvoudig vanwege de compacte afmetingen en de lichte besturing, al helpt een parkeersensor bij het achteruitrijden want de achterzijde is wat hoog.

De kofferbak is met vijf zitplaatsen in gebruik redelijk ruim, met een inhoud die groot genoeg is voor een kinderwagen of een paar grote koffers. De achterbank kan in delen worden neergeklapt om een vlakke laadvloer te creëren, wat handig is voor grote spullen. Maar de Ertiga is geen auto voor de doe-het-zelver die regelmatig platen hout moet vervoeren; daar zijn betere alternatieven voor.

De Ertiga is niet bepaald een technologieparadijs. Het infotainmentsysteem is basic, met een klein aanraakscherm op hogere uitvoeringen, maar het werkt traag en de grafische interface doet denken aan een goedkope smartphone uit 2015. Het is wel voorzien van Bluetooth, USB en een aux-ingang, maar Apple CarPlay of Android Auto ontbreekt op de meeste uitvoeringen.

Rijassistentiesystemen zijn minimaal. Er is ABS en twee airbags, maar zaken als ESP zijn niet standaard op alle uitvoeringen — een groot minpunt in een tijd waarin dat wel de norm is. Een achteruitrijcamera is ook niet overal leverbaar. Suzuki heeft de Ertiga vooral als budgetauto neergezet, en dat merk je aan de technische uitrusting.

Wat wel fijn is, is dat de Ertiga niet overspoeld wordt met piepjes en waarschuwingen. Je krijgt alleen de essentiële informatie te zien, en dat kan sommige bestuurders juist als rustgevend ervaren. Maar wie moderne connectiviteit en veiligheidssystemen belangrijk vindt, moet elders kijken — deze auto is gemaakt voor de prijsbewuste koper die niet geïnteresseerd is in digitale toeters en bellen.

Het officiële verbruik van de 1.4 benzine ligt rond de 6,5 liter per 100 km, wat redelijk is voor een auto van dit formaat, maar de 4-traps automaat zal in de praktijk vermoedelijk hoger uitkomen, zeker in de stad. De 1.3 DDiS diesel is met een officieel verbruik van rond de 4,5 liter per 100 km duidelijk zuiniger, maar die is alleen met handgeschakelde bak leverbaar.

De CO2-uitstoot van de benzineversie ligt rond de 150 g/km, wat tegenwoordig niet meer door de beugel kan in veel stedelijke milieuzones. De diesel zit rond de 120 g/km, maar ook die wordt steeds vaker geweerd. De wegenbelasting zal voor de benzineversie redelijk zijn, maar voor de diesel hoger uitvallen in Nederland.

De prijs van de Ertiga is een van zijn grootste troeven. Hij is aanzienlijk goedkoper dan veel concurrenten, en het lage gewicht betekent ook dat banden en remmen minder snel slijten. Suzuki heeft een goede reputatie op het gebied van betrouwbaarheid, dus de onderhoudskosten zullen vermoedelijk meevallen. Maar de afschrijving is onzeker, omdat de auto in Europa niet erg populair is — dat kan een risico zijn bij doorverkoop.