Suzuki Splash: klein, licht en zuinig, maar vooral héél traag

De Suzuki Splash ziet eruit alsof iemand een auto heeft opgeblazen tot net boven het formaat van een stadsauto. Met zijn 3,77 meter lengte en 1,59 meter hoogte staat hij hoog op zijn wielen, wat hem een lichtelijk logge uitstraling geeft. De korte overhangen en hoge daklijn doen denken aan een mini-MPV, maar dan zonder de pretenties.

Het design is vooral functioneel: weinig scherpe lijnen, veel glas en een vrijwel vierkante achterkant. Het is geen auto die je omdraait op de parkeerplaats, maar het doel is duidelijk: maximale ruimte binnen minimale buitenmaten. En dat is prima, zolang je niet verwacht dat iemand onder de indruk is van je keuze.

Met 94 pk en een gewicht van 1.065 kg is de Splash in theorie niet eens zo traag als de cijfers doen vermoeden, maar de 4-traps automaat in onze geteste versie weet er wel een sport van te maken om elke acceleratie in te laten leveren. De 0-100-tijd van 14,0 seconden zegt genoeg: je plant inhaalacties alsof je een vrachtwagen bestuurt.

Het onderstel is duidelijk afgestemd op comfort, met een vrij zachte vering die oneffenheden in de stad aardig absorbeert. In bochten kantelt hij behoorlijk, maar de besturing is licht en direct genoeg om je niet te laten verrassen. Op de snelweg is het vooral lawaaiig: bij 130 km/u moet je je stem verheffen en de motor draait dan duidelijk boven zijn comfortzone.

De Splash is er met drie benzinemotoren: een 1.0-liter met 68 pk en twee 1.2-liter versies met 94 pk, handgeschakeld of met automaat. De 1.0 is alleen iets voor wie nooit een heuvel tegenkomt; met 68 pk en een koppel van 118 Nm (in de 1.2) moet je echt plannen. De 1.2 is de enige verstandige keuze, maar dan wel met de handbak.

De 4-traps automaat is een fossiel uit een ander tijdperk. Hij schakelt traag, laat de motor vaak te hoog toeren en zorgt ervoor dat de toch al bescheiden 94 pk nog minder voelen. Het verbruik van 5,7 l/100 km is nog steeds netjes, maar de handgeschakelde versie doet met 5,1 l/100 km beter en is een stuk levendiger.

De stoelen zijn vlak en bieden weinig zijdelingse steun, maar ze zijn wel redelijk comfortabel voor korte ritten. De hoge zitpositie geeft een goed overzicht, wat in de stad prettig is. Op lange afstanden wordt het echter snel vermoeiend: de stoelen hebben weinig rugsteun en de motor- en windgeluiden op de snelweg zijn behoorlijk.

De vering is aan de zachte kant, wat in de stad zorgt voor een redelijk comfortabel rijgedrag over klinkers en drempels. Maar op oneffen snelwegen blijft de auto wiebelen en dat doet afbreuk aan het comfort. Het is een auto die duidelijk is ontworpen voor de stad, niet voor de grote vakantierit.

Het interieur van de Splash is eenvoudig en functioneel, met harde plastics die er niet om liegen dat dit een budgetauto is. De afwerking is echter degelijk en alles zit stevig in elkaar, zonder rammels. Het dashboard is overzichtelijk, met duidelijke klokken en eenvoudige bediening.

Er zijn wat leuke details, zoals de vele opbergvakken en de hoge zit, maar het geheel voelt gedateerd aan in 2025. De materialen zijn niet prettig om aan te raken en de stoelbekleding is dun. Toch is het ergonomisch prima: alle knoppen zitten logisch en je hoeft niet te zoeken naar de bediening van de airco.

Hier wreekt de kleine auto zich: met 178 liter kofferruimte is de Splash een van de minst ruime in zijn klasse, slechter dan 96% van de concurrentie. Een boodschappenkarretje past, maar voor meer moet je de achterbank neerklappen, wat gelukkig eenvoudig gaat.

De achterbank is krap voor volwassenen, maar kinderen zitten prima. De hoge instap en de korte deuren maken in- en uitstappen in de stad makkelijk, maar het zicht naar achteren is beperkt door de hoge achterkant. Parkeren is dankzij de kleine afmetingen een fluitje van een cent, al is een parkeersensor wel handig.

De Splash is niet bepaald een technologiewonder. Er is een eenvoudige radio met CD-speler en een AUX-ingang, maar geen Bluetooth of navigatie. In 2011 was dat al achterhaald, en in 2025 voelt het alsof je in een tijdmachine zit.

Rijassistentie is er ook niet: geen ESP op alle versies, geen cruise control, niets. De veiligheid is daarom vooral afhankelijk van de bestuurder. Voor wie technologie belangrijk vindt, is dit een reden om verder te kijken, maar voor wie puur wil rijden zonder afleiding, is het misschien juist een pluspunt.

Met een officieel verbruik van 5,7 l/100 km voor de automaat en 5,1 voor de handbak scoort de Splash beter dan driekwart van zijn concurrenten. De CO2-uitstoot van 131 g/km is ook netjes, wat in sommige landen belastingvoordeel oplevert.

De vanafprijs van € 10.545 is scherp, maar reële concurrenten zoals de Nissan Pixo zijn nog goedkoper. Het lage gewicht helpt het verbruik en de slijtage van banden en remmen te beperken, en Suzuki's staan bekend als betrouwbaar. Maar de hoge inruilwaarde is niet iets om op te rekenen; dit is een auto die je rijdt tot hij op is.