Suzuki SX4: degelijke allrounder, maar de cijfers liegen niet

De SX4 ziet eruit alsof hij zijn hele leven al op de parkeerplaats van een bouwmarkt staat te wachten. Niets mis mee, maar ook niets dat je blik vasthoudt. De proporties zijn functioneel: 4,3 meter lang, 1,57 meter hoog, en daardoor een beetje hoekig en hoog op zijn poten. Het is geen auto die je 's ochtends laat omkijken als je wegloopt.

Het design is vooral praktisch bedoeld. De hoge daklijn en de forse raamoppervlakken zorgen voor een ruimtelijk gevoel en goed zicht naar buiten. Het is een auto die zichzelf wegcijfert, en dat is op zich ook een kwaliteit. Maar laten we niet doen alsof dit een designicoon is.

Op basis van de cijfers is het beeld helder: met 120 pk en 1.280 kg leeggewicht is de SX4 geen stuiterbal. De acceleratie van 13,0 seconden naar 100 km/u is ronduit traag — hij doet het slechter dan 88% van zijn concurrenten uit die periode. In het stadsverkeer is dat prima, maar bij het invoegen op de snelweg moet je plannen.

De besturing is vermoedelijk licht en vrij direct, zoals we van Suzuki gewend zijn, maar zonder enig gevoel. De hoge carrosserie betekent dat je in bochten rekening moet houden met een behoorlijke rol. Het onderstel is waarschijnlijk stevig afgestemd, wat comfort op slechte wegen niet ten goede komt. Het is een auto die je rustig moet rijden, dan komt hij het best tot zijn recht.

De 1.6 diesel in de als-getest uitvoering levert 120 pk en 320 Nm koppel. Dat koppel is het sterkste punt: het maakt de auto trekkrachtig bij lage toeren, ideaal voor de AWD-versie. Maar met 13,0 seconden naar 100 km/u is hij allesbehalve snel. De handgeschakelde zesbak is waarschijnlijk prima geschikt, maar de cijfers liegen niet: deze auto is gemaakt voor rustig rijden.

Het motorengamma bestaat uit één 1.6 benzinemotor en één 1.6 diesel, beide met 120 pk. De diesel is met 4,2 l/100 km (FWD) de zuinigste keuze; de benzine doet het met 5,4 l/100 km (FWD) ook niet slecht. De CVT-automaat is er alleen op de benzine. Voor wie veel snelwegkilometers maakt, is de diesel de enige logische keuze. De benzine is voor de korte ritten, maar verwacht geen sportiviteit.

Met een hoogte van 1.575 mm en een wielbasis die ruimte biedt, is de instap in de SX4 vermoedelijk prettig. De stoelen zijn waarschijnlijk stevig maar vlak, zoals in veel Suzuki's. Op lange ritten zul je vaker pauze willen nemen dan in een comfortabelere concurrent, maar het is geen straf.

De geluidsisolatie is waarschijnlijk een van de zwakke punten. De diesel is geen fluisterstil, en op de snelweg zul je vermoedelijk veel wind- en bandengeruis horen. Het is geen auto die je in stilte over de snelweg laat glijden, maar eerder eentje die je er luidruchtig aan herinnert dat je onderweg bent.

Het interieur van de SX4 is functioneel en sober, met harde kunststoffen die vermoedelijk goed tegen een stootje kunnen. Het is geen plek waar je wilt vertoeven voor een lange rit, maar het is ook niet ronduit lelijk. Alles is logisch ingedeeld, en de knoppen zijn groot en duidelijk.

De afwerking is voor een Suzuki uit die periode redelijk, maar verwacht geen premium gevoel. De materialen zijn gekozen op duurzaamheid, niet op luxe. De ergonomie is prima: je vindt alles snel, en het zicht naar buiten is uitstekend dankzij de hoge zitpositie.

De kofferbak van 430 liter is beter dan 45% van de concurrentie — niet baanbrekend, maar ruim voldoende voor dagelijks gebruik. De achterbank is vermoedelijk krap voor drie volwassenen, maar twee passagiers zitten prima. De hoge daklijn zorgt voor voldoende hoofdruimte achterin.

Het instappen is dankzij de hoge carrosserie gemakkelijk, ook voor minder mobiele personen. Het zicht rondom is goed, wat parkeren vergemakkelijkt. De AWD-versie weegt 1.280 kg, wat voor een vierwielaandrijver aardig licht is — dat scheelt in het verbruik en de wendbaarheid.

In deze periode (2013-2016) had de SX4 een eenvoudig infotainmentsysteem. Verwacht geen geavanceerde connectiviteit of een groot touchscreen — het is vooral functioneel. Suzuki stond er niet om bekend om de nieuwste tech als eerste in te bouwen, en dat is hier niet anders.

De rijassistentiesystemen zijn beperkt tot het essentiële. ESP, airbags en misschien een snelheidsbegrenzer, maar geen adaptieve cruisecontrol of lane-assist. Het is een auto die je zelf moet besturen, zonder al te veel elektronische hulp. Voor wie van eenvoud houdt, is dat prima. Voor wie gewend is aan moderne tech, is dit een stap terug.

Het officiële verbruik van de diesel AWD is 4,4 l/100 km, wat beter is dan 67% van de concurrentie. In de praktijk zul je daar met een rustige rijstijl dicht bij in de buurt komen. De CO2-uitstoot van 114 g/km is ook netjes. De benzineversies zijn met 5,4-5,7 l/100 km iets dorstiger, maar nog steeds redelijk.

Met een vanafprijs van € 19.359 (in 2013) was de SX4 een van de goedkopere opties in zijn klasse. De concurrenten zoals de Dacia Dokker (€ 16.585) waren goedkoper, maar boden minder uitrusting. De onderhoudskosten van Suzuki zijn doorgaans laag, en de betrouwbaarheid is historisch gezien goed. Banden voor een AWD-versie kunnen iets duurder uitvallen, maar over het algemeen is dit een voordelige auto om te bezitten.