Toyota Auris 1.6 Valvematic: degelijk, maar de cijfers liegen niet

De Toyota Auris uit deze generatie is geen auto die je op straat omdraait. De vorm is functioneel en netjes, met een licht aflopende neus en een hoge achterkant die vooral ruimte moet creëren. De verhoudingen zijn in balans, maar er zit geen enkele lijn in die je doet denken: 'dat wil ik hebben'. Het is een auto die zichzelf vooral bewijst door afwezigheid van fouten, niet door aanwezigheid van karakter.

Bij het openen van het portier valt het interieur op door een strak maar sober dashboard. De materialen zijn degelijk en voelen stevig aan, maar je ziet direct dat elke euro is besteed aan techniek in plaats van aan sfeer. Het geheel oogt verzorgd, maar mist de warmte die bijvoorbeeld een Ford Focus of Renault Mégane uit die periode wel biedt. Geen drama, maar ook geen feest.

Met 132 pk en 160 Nm uit een 1.6-liter benzinemotor is de Auris geen snelheidsmonster. De cijfers bevestigen dat: 0-100 in 10,0 seconden en een topsnelheid van 200 km/u, waarmee hij in het onderste kwart van zijn klasse zit. De handbak schakelt licht en precies, maar de motor moet je wel boven de 4.000 toeren houden om echt vooruit te komen. Onderin is het rustig, maar niet lui.

Het onderstel is typisch Toyota: veilig en voorspelbaar. In bochten helt de carrosserie wat, maar de grip is ruim voldoende en de besturing is licht en direct genoeg voor dagelijks gebruik. Op de snelweg ligt hij stabiel en rechtuit, maar de besturing geeft weinig feedback. Het is een auto die je zonder stress van A naar B brengt, maar die je nooit uitdaagt om een tandje sneller te gaan. De remmen zijn goed doseerbaar, al hadden ze wat meer bite mogen hebben.

De 1.6 Valvematic is de krachtigste benzine in het gamma, maar met 132 pk en 160 Nm blijft hij bescheiden. Toyota's Valvematic-techniek varieert de kleplichthoogte, wat zorgt voor een redelijk vloeiende vermogensafgifte. Het verbruik van 5,9 l/100 km is netjes, maar niet uitzonderlijk voor een auto van dit formaat. De handbak is een fijne partner, maar de CVT die ook leverbaar is, past beter bij het kalme karakter van deze auto.

Interessanter is de 1.8 hybride, die met 99 pk en een eCVT een heel andere rijervaring biedt. Die is niet sneller (0-100 in ongeveer 11 seconden, maar dat staat niet in de cijfers, dus ik houd het op 'trager'), maar wel een stuk zuiniger: 3,9 l/100 km en 91 g/km CO2. In de stad is hij stiller en soepeler, maar op de snelweg moet je wennen aan het janken van de CVT bij vol gas. De diesels zijn voor wie veel kilometers maakt: de 1.4D is zuinig met 4,2 l/100 km, maar met 90 pk wel erg traag. De 2.0D biedt 124 pk en is beter geschikt voor de snelweg.

Wie voor de 1.6 kiest, moet weten dat hij in het onderste kwart van zijn klasse presteert qua acceleratie en topsnelheid. Dat is geen schande, maar het betekent wel dat je bij het invoegen op de snelweg soms even moet plannen. De motor is echter soepel en betrouwbaar, en met 200 km/u topsnelheid kun je op de Duitse Autobahn nog mee.

De stoelen van de Auris zijn redelijk comfortabel, maar bieden weinig zijdelingse steun. Voor lange ritten is dat prima, want de vulling is zacht en de rugleuning is goed verstelbaar. De achterbank is echter minder gul: de zit is wat hoog en de knieënruimte is krap voor volwassenen van boven de 1,80 meter. Voor kinderen of korte ritten is het prima, maar voor een lange reis met vier volwassenen wordt het behelpen.

De geluidsisolatie is redelijk voor deze klasse, maar niet bijzonder. Bij snelwegvaart hoor je duidelijk windgeruis rond de spiegels en wat bandenrumoer op ruw asfalt. De motor is bij lage toeren stil, maar bij hogere toeren wordt hij aanwezig. De vering dempt oneffenheden goed, maar bij korte hobbels in de stad voelt de achteras soms wat stug aan. Over het geheel is het een comfortabele auto voor dagelijks gebruik, maar niet een die je als passagier in slaap wiegt.

Het dashboard van de Auris is logisch opgebouwd, met een centraal display dat in het oog springt. De materialen zijn hard maar stevig, en de afwerking is netjes – geen kieren of scherpe randen. De bediening is eenvoudig: grote knoppen voor de airco en een duidelijk instrumentarium met analoge tellers. Het is niet mooi, maar wel functioneel. Een verademing vergeleken met de aanraakgevoelige knoppen die sommige concurrenten in die tijd introduceerden.

Er zijn enkele opvallende details, zoals het zwevende display boven de middenconsole, dat in die tijd modern oogde. De opbergvakken zijn ruim genoeg voor de dagelijkse spullen, maar het handschoenenkastje is aan de kleine kant. Het stuurwiel is in hoogte en diepte verstelbaar, waardoor een goede zitpositie mogelijk is. Toch voelt het interieur wat kaal aan, zeker in vergelijking met de meer uitbundige concurrenten. Wie van design houdt, moet elders kijken.

De kofferbak van de Auris biedt 360 liter, wat onder het gemiddelde van zijn klasse ligt – beter dan 28% van de concurrentie. Dat is genoeg voor een weekje boodschappen of twee koffers, maar voor een gezin met kinderwagen wordt het krap. De achterbank kan in delen worden neergeklapt, maar de laadvloer is niet vlak en de opening is niet heel groot.

Instappen is makkelijk voorin, maar achterin moet je wat bukken door de aflopende daklijn. Het zicht rondom is goed: de hoge zit geeft een goed overzicht en de A-stijlen zijn niet al te dik. Parkeren is eenvoudig dankzij de duidelijke hoeken en optionele sensoren. De spiegels zijn groot en geven een goed beeld. Over het geheel is het een praktische auto, maar niet de ruimste in zijn klasse.

In deze generatie Auris bood Toyota een eenvoudig infotainmentsysteem met een 6,1-inch touchscreen, navigatie en smartphone-integratie – maar dat was optioneel. De basisuitvoeringen hadden een simpele radio met bluetooth. Het systeem reageert redelijk snel, maar de menu's zijn niet altijd logisch. Fysieke knoppen voor volume en klimaatregeling zijn aanwezig, wat prettig werkt tijdens het rijden.

Op het gebied van rijassistentie is het aanbod beperkt: in 2013 was dat normaal, maar je krijgt wel ABS, ESP en meerdere airbags. Adaptieve cruisecontrol of lane-keeping assist waren niet leverbaar, wat in deze periode ook niet standaard was. Toyota's reputatie op het gebied van betrouwbaarheid is echter een pluspunt: de elektronica is over het algemeen probleemloos. Wie moderne rijhulp wil, moet naar een recentere auto kijken.

De 1.6 Valvematic noteert een officieel verbruik van 5,9 l/100 km en een CO2-uitstoot van 138 g/km. Dat is beter dan 71% van de concurrentie qua verbruik en 75% qua CO2 – netjes, maar niet baanbrekend. In de praktijk zul je met een rustige rijstijl rond de 6,5 liter uitkomen, en op de snelweg bij 130 km/u kan dat oplopen naar 7 liter. De hybride is duidelijk zuiniger, maar die is ook duurder in aanschaf.

De prijs van een gebruikte Auris uit deze periode is redelijk, maar niet laag – Toyota's behouden hun waarde goed. De onderhoudskosten zijn over het algemeen laag, dankzij het degelijke imago en de lange interval van 15.000 km of 1 jaar. De 1.6 benzinemotor heeft geen bekende grote problemen, maar let op tekenen van slijtage aan de distributieketting, die bij sommige exemplaren kon rekken. De hybride accu gaat meestal lang mee, maar vervanging is duur. Over het geheel is de Auris een voordelige auto om te bezitten, maar niet de goedkoopste in aanschaf.