Toyota Aygo X: 72 pk, 940 kilo, en toch geen feestje

De Toyota Aygo X is een vreemde eend in de bijt: een mini-SUV op een stadsautobasis. Met een lengte van 3,70 meter en een hoogte van 1,52 meter torent hij boven de meeste concurrenten uit, maar blijft hij compact genoeg voor de stad. De dikke wielkasten en de hoge neus geven hem een stoerder voorkomen dan de oude Aygo, al oogt de achterkant wat rommelig met die grote lichtblokken.

Het interieur oogt verrassend volwassen voor dit segment, maar de materialen zijn duidelijk hard plastic. De zwarte daklijn en het zwevende infotainmentscherm doen denken aan grotere Toyota's, en dat is geen straf. Toch voelt het geheel niet premium — maar voor een auto die onder de € 20.000 blijft, is dat geen schande.

Met een leeggewicht van 940 kg is de Aygo X een van de lichtste auto's in zijn klasse — beter dan 99% van de concurrentie. Dat merk je in de stad: hij voelt wendbaar en speels, en het stuur is licht maar niet zonder feedback. De verhoogde zitpositie geeft goed zicht, al is het wachten op de eerste bocht om te zien hoe het onderstel zich gedraagt.

Op papier is de acceleratie (15,6 s naar 100 km/u) allesbehalve indrukwekkend, maar het lage gewicht compenseert deels. De 6-versnellingsbak is precies en kort, wat het rijden levendig maakt. Op de snelweg zul je echter moeten schakelen om vaart te houden; de topsnelheid van 158 km/u is theoretisch, maar bij 120 km/u draait de motor al hoog in de toeren.

De 1.0-liter driecilinder is een bekende van Toyota: 72 pk en 93 Nm klinken karig, en de cijfers liegen niet. Met een vermogen dat beter is dan slechts 1% van de concurrentie, is de Aygo X geen snelheidsduivel. De handgeschakelde 6-bak is de enige die ik zou kiezen; de CVT-automaat voegt alleen gewicht en verbruik toe (4,9 l/100 km versus 4,7 l).

Wat de motor mist aan power, maakt hij goed met karakter. De driecilinder bromt en trilt bij koude start, maar eenmaal warm loopt hij soepel. Het koppel van 93 Nm ligt laag in de toeren, dus je moet schakelen om mee te komen in het verkeer. Voor wie puur functioneel wil rijden, is dit geen probleem — voor wie af en toe wil inhalen, is het een sport.

De vering is aan de stevige kant, wat bij een lichtgewicht stadsauto hoort om controle te houden. Over hobbels in de stad voelt de Aygo X wat stug aan, maar op lange ritten is het verrassend comfortabel — mede dankzij de hoge zitpositie die rugvriendelijk is. De stoelen bieden weinig zijdelingse steun, maar voor een stadsauto is dat acceptabel.

Geluidsisolatie is niet het sterkste punt: wind- en bandengeluid dringen duidelijk door bij snelwegvaart. In de stad is het juist stil, omdat de motor weinig herrie maakt bij lage toeren. Voor lange ritten is de Aygo X niet ideaal, maar als tweede auto voor woon-werkverkeer in de stad voldoet hij prima.

Het dashboard is overzichtelijk en de bediening is eenvoudig: fysieke knoppen voor de airco, een duidelijk instrumentarium. Het infotainmentscherm reageert redelijk snel, maar de menu's zijn niet altijd logisch. De materialen zijn hard, maar de afwerking is degelijk — geen kraakjes of losse panelen.

Een opvallend detail: de Aygo X heeft een stuurwiel dat in hoogte en diepte verstelbaar is, wat in dit segment niet vanzelfsprekend is. De middenconsole heeft een klein opbergvakje, maar de deurvakken zijn smal. Het interieur is functioneel, maar mist de speelsheid die het exterieur wel heeft.

Met een kofferruimte van 232 liter zit de Aygo X onder het gemiddelde van de klasse (beter dan 5% van de concurrentie). Dat is minder dan een klassieke stadsauto als de VW up! en duidelijk minder dan een Hyundai Bayon. De achterbank is krap voor volwassenen, maar kinderen passen prima.

Instappen is dankzij de verhoogde zit gemakkelijk, en de hoge daklijn geeft goed zicht naar voren. Achteruit parkeren is eenvoudig vanwege de korte overhang, maar de dikke C-stijlen beperken het zicht schuin achter. Een parkeersensor is er niet standaard, dus je zult moeten vertrouwen op je gevoel.

Toyota staat bekend om zijn hybride technologie, maar de Aygo X is een van de weinige modellen zonder elektrificatie. Het infotainment is echter up-to-date met smartphone-integratie en een duidelijk scherm. De rijassistentiesystemen, zoals noodremassistentie en rijbaanassistentie, werken naar verwachting zoals bij andere Toyota's: niet opdringerig, maar aanwezig.

Een minpunt: het ontbreken van een digitale teller in het basismodel, en de CVT-variant heeft geen echte handmatige modus. Verder is de app-connectiviteit beperkt tot de hogere uitvoeringen. Voor dit prijspunt is het aanbod redelijk, maar niet uitzonderlijk.

Met een officieel verbruik van 4,7 l/100 km en 107 g/km CO2 scoort de Aygo X beter dan respectievelijk 79% en 87% van de concurrentie. Dat is zuinig voor een benzineauto, maar geen hybride — dus in de stad zul je eerder richting de 6 liter gaan. De CO2-uitstoot blijft laag genoeg voor een gunstige fiscale behandeling in België.

De vanafprijs van € 17.500 is aantrekkelijk, maar de concurrentie biedt meer waar voor je geld: de Hyundai Bayon heeft 120 pk voor € 19.500. Onderhoud is goedkoop dankzij het eenvoudige motortje en de lage bandenslijtage, maar de CVT-automaat vraagt extra zorg. Verzekering en wegenbelasting zijn laag vanwege het lage gewicht.