Toyota Camry Hybrid: saaie naam, verrassend scherpe prijs-kwaliteit

De Toyota Camry heeft altijd de uitstraling gehad van een belastingformulier: functioneel, maar niets om enthousiast van te worden. Deze nieuwe generatie probeert daar verandering in te brengen met een scherpere neus en een aflopende daklijn die meer coupé moet suggereren. Of dat lukt? Vanaf de tekentafel wel, maar het blijft een Camry. Het is geen auto waar mensen voor omkijken, maar dat is ook nooit de bedoeling geweest.

Binnenin is het een grotere stap voorwaarts. Het dashboard is opnieuw vormgegeven, met een groot infotainmentscherm en een digitale tellerpartij die er een stuk moderner uitziet dan het kurkdroge plastic van de vorige generaties. De materialen zijn beter, maar nog steeds niet wat je 'premium' zou noemen. Het is degelijk, netjes en logisch, maar het heeft de warmte van een Ikea-kast die je zelf in elkaar zet.

Met 232 pk en vierwielaandrijving doet de Camry een gooi naar meer dynamiek. De cijfers beloven een sprint naar 100 km/u in ongeveer 7 seconden, maar dat voelt waarschijnlijk minder spectaculair dan het klinkt. Toyota's hybride systeem is vooral gericht op efficiëntie, niet op sensatie. Het CVT-systeem laat de motor op een vast toerental zingen terwijl de snelheid toeneemt – een gevoel dat je moet leren waarderen.

Op basis van de specificaties verwacht ik een onderstel dat vooral comfortabel is, met een vering die hobbels gladstrijkt maar in snelle bochten de neus wat laat duiken. De besturing is licht en precies genoeg, maar communicatief is het niet. Het is een auto die je met minimale inspanning van A naar B brengt, zonder dat je er moe van wordt. Dat is precies wat de meeste kopers willen, maar voor de rijder die graag zijn kont voelt, is dit geen pretmachine.

De Camry is er in twee hybride varianten: een voorwielaandrijver met 225 pk en een vierwielaandrijver met 232 pk. Het verschil zit vooral in een elektromotor op de achteras, die niet alleen voor extra tractie zorgt maar ook het vermogen iets opkrikt. Het is een slimme zet, want vierwielaandrijving is in dit segment zeldzaam en voor wie in de heuvels of op nat wegdek rijdt, is dat een geruststelling.

De 2,5-liter viercilinder werkt samen met een CVT die inmiddels door Toyota tot in de puntjes is verfijnd. Het is geen automaat die je opzwiept, maar hij doet wat hij moet doen: soepel schakelen zonder haperingen. Het verbruik is met een officieel gemiddelde van rond de 4,5 liter per 100 km indrukwekkend voor een auto van dit formaat. Wie veel snelweg rijdt, zal het verbruik zien oplopen, maar in de stad en op provinciale wegen is dit een van de zuinigste manieren om te reizen.

Comfort is waar de Camry altijd heeft uitgeblonken, en deze generatie lijkt die traditie voort te zetten. De stoelen zijn breed, zacht en bieden voldoende steun voor lange ritten. De achterbank is eveneens ruim, met voldoende beenruimte voor volwassenen, al is de hoofdruimte iets beperkter door die aflopende daklijn.

Geluidsisolatie is een ander punt waar Toyota de afgelopen jaren hard aan heeft gewerkt. Bij hoge snelheden is het in de cabine waarschijnlijk stiller dan in de vorige Camry, maar de benzinemotor kan bij volle acceleratie nog steeds behoorlijk aanwezig zijn – iets wat bij een CVT nu eenmaal hoort. Voor wie vooral rust zoekt, is dat een kleine smet op het blazoen.

Het interieur van de nieuwe Camry is een grote verbetering ten opzichte van de vorige generatie. Het dashboard is overzichtelijk, met een 12,3-inch infotainmentscherm dat scherp en vlot reageert. Toyota heeft geleerd dat mensen niet drie uur hoeven te zoeken naar de klimaatregeling; er zijn nog steeds fysieke knoppen voor de belangrijkste functies, wat ik toejuich.

De materialen zijn degelijk, maar niet bijzonder. Er is veel zacht plastic en wat kunststof dat er goedkoop uitziet op de lagere delen van het dashboard. De afwerking is netjes, maar je betaalt niet voor premium. Het is een interieur dat functioneel is en na jaren nog steeds netjes zal ogen, maar het mist de flair van een Peugeot of de strakheid van een Tesla.

De Camry is een sedan, en dat betekent een kofferbak die groot genoeg is voor vier koffers, maar niet zo toegankelijk als bij een hatchback of stationwagen. Het laadvermogen is met zo'n 520 liter ruim voldoende voor de meeste gezinnen. De achterbank kan in delen worden neergeklapt, maar de opening is niet enorm.

Het instappen is gemakkelijk, zowel voor als achter. De deuren openen wijd en de zitpositie is prettig hoog, ondanks het sedanformaat. Het zicht naar buiten is goed, met dunne A-stijlen en grote spiegels. Parkeren is dankzij de camera's en sensoren geen probleem, al blijft de Camry een behoorlijk lange auto – reken op zo'n 4,90 meter, wat in de stad soms lastig is.

Toyota heeft de Camry voorzien van het nieuwste infotainmentsysteem met draadloze Apple CarPlay en Android Auto. Het systeem is snel en intuïtief, maar het menu kan soms overweldigend zijn met te veel opties. Gelukkig zijn de belangrijkste functies binnen twee tikken bereikbaar.

Het rijassistentiepakket, Toyota Safety Sense, is uitgebreid en omvat adaptieve cruisecontrol, lane keeping assist en verkeersbordherkenning. Op basis van eerdere Toyota's werkt het systeem doorgaans soepel, maar het kan soms te waarschuwend zijn. Een pluspunt is dat Toyota niet al zijn functies achter een abonnement verbergt, zoals sommige concurrenten doen.

Het officiële verbruik van de Camry Hybrid is indrukwekkend: rond de 4,5 liter per 100 km voor de FWD-versie en 4,8 voor de AWD. Dat vertaalt zich naar een CO2-uitstoot van rond de 100-110 g/km, wat gunstig is voor de belasting in veel landen.

De prijs van de Camry is nog niet bekendgemaakt voor de Nederlandse markt, maar op basis van de concurrentie verwacht ik een vanafprijs rond de 45.000 euro. Dat is fors, maar Toyota's hebben een uitstekende reputatie op het gebied van betrouwbaarheid en de hybride accu heeft een garantie van 10 jaar. Onderhoud is niet duur, maar houd rekening met hogere bandenslijtage bij de AWD-versie vanwege het extra gewicht.