Toyota Corolla Touring Sports: de verstandigste keuze is ook de snelste

De Corolla Touring Sports is geen auto die je omdraait op een parkeerplaats, maar dat hoeft ook niet. De breakversie van de Corolla heeft een strakke, ietwat Scandinavische uitstraling, met scherpe lijnen en een aflopende daklijn die hem minder log maken dan veel concurrenten. Hij staat op 15- of 16-inch wielen, afhankelijk van de uitvoering, en dat oogt bescheiden maar netjes.

Voorin zit je meteen goed: het dashboard is overzichtelijk en de materialen ogen degelijk, al is het hard plastic op sommige plaatsen niet van het niveau dat je bij een VW of Audi zou verwachten. De middenconsole is wat rommelig met veel knoppen, maar alles zit op een logische plek. Het interieur voelt niet goedkoop, maar ook niet premium — het is functioneel, en dat past bij de Corolla-filosofie.

Het onderstel van de Corolla is duidelijk op comfort gericht. Oneffenheden worden netjes weggefilterd, maar in snelle bochten voelt de auto wat week aan en helt hij merkbaar. De besturing is licht en precies genoeg, maar mist gevoel. Het is geen auto die je uitdaagt om harder te rijden dan nodig, maar dat is ook niet waar de Corolla voor bedoeld is.

Op de snelweg is de Corolla stabiel en stil, al hoor je bij hogere snelheden wat windgeruis rond de spiegels. In de stad is de hybride aandrijving ideaal: de elektromotor helpt bij het wegrijden en het schakelen van de CVT is niet storend, al protesteert de benzinemotor bij vol gas wel met een eentonig gezoem. De remmen zijn goed doseerbaar, ook door de overgang van regeneratief naar mechanisch remmen.

De 2.0 hybride is de sterkste motor in het gamma en levert 180 pk, wat goed is voor een 0-100 tijd van 7,9 seconden. Dat is niet snel, maar wel voldoende om vlot mee te komen in het verkeer. Het koppel van 190 Nm is aan de lage kant, maar de elektromotor vult dat aan bij lage snelheden, waardoor de auto niet traag aanvoelt. De topsnelheid van 180 km/u is ruim voldoende voor de Duitse Autobahn, al is dat niet het terrein waar deze auto zich thuis voelt.

De 1.8 hybride is met 122 pk duidelijk minder krachtig en zal vooral op de snelweg meer moeite hebben. De 1.2 benzinemotor met 114 pk is er in twee smaken — handgeschakeld of CVT — maar is eigenlijk alleen interessant voor wie weinig kilometers maakt en de meerkosten van een hybride niet wil betalen. Toyota's hybride techniek is beproefd en de samenwerking tussen benzinemotor en elektromotor verloopt soepel, al moet je wennen aan het CVT-gedrag bij hard optrekken.

De stoelen voorin zijn goed: ze bieden voldoende zijdelingse steun en zijn ook na een lange rit nog comfortabel. De achterbank is iets minder ruim dan in sommige concurrenten, maar twee volwassenen kunnen er prima zitten. De vering is zoals gezegd comfortabel afgesteld, wat zorgt voor een rustige rit op slechte wegen.

Het geluidsniveau in de cabine is over het algemeen laag, maar bij accelereren hoor je de benzinemotor duidelijk, zeker in de hybride. Het is niet storend, maar het had stiller gekund. De auto is geschikt voor lange ritten, maar de stoelen hadden wat meer verstelopties mogen hebben, vooral in de basisuitvoeringen.

Het interieur van de Corolla is functioneel maar niet bijzonder. De materialen zijn degelijk, maar er ligt veel hard plastic op de deuren en het dashboard. De afwerking is netjes, maar niet op het niveau van een Golf of een Mazda3. Het infotainmentsysteem is het grootste minpunt: het reageert traag en de graphics zijn gedateerd, zeker vergeleken met nieuwere systemen van concurrenten.

Er zijn gelukkig nog fysieke knoppen voor de belangrijkste functies, zoals de klimaatregeling, en dat is een voordeel omdat je niet door menu's hoeft te scrollen tijdens het rijden. Het instrumentenpaneel is duidelijk en heeft in de hogere uitvoeringen een 7-inch display. De ergonomie is over het algemeen goed, al is de middenconsole wat rommelig met verschillende knoppen voor rijmodi en rijassistentie.

De kofferruimte van 580 liter is een van de grootste in dit segment en dat is een groot voordeel voor een gezinsauto. De achterbank kan in delen worden neergeklapt, al ontstaat er dan geen volledig vlakke laadvloer. De laadrand ligt niet al te hoog, wat het inladen van zware spullen vergemakkelijkt.

De achterbank is iets krapper dan in bijvoorbeeld een Skoda Octavia Combi, maar voor kinderen of incidentele volwassenen is het prima. Het zicht rondom is goed, mede door de vrij hoge zitpositie. Parkeren is dankzij de duidelijke spiegels en optionele camera's geen probleem, al is de auto met 4,65 meter wel aan de lange kant voor krappe parkeerplaatsen.

Toyota's infotainment is niet het sterkste punt van de Corolla. Het systeem is traag en de interface oogt verouderd. Er zijn fysieke knoppen voor het volume en de radio, wat fijn is, maar de navigatie en smartphone-integratie werken niet zo soepel als bij concurrenten. Het is functioneel, maar niet meer dan dat.

De rijassistentiesystemen werken daarentegen goed. De adaptieve cruisecontrol houdt netjes afstand en de rijstrookassistent stuurt subtiel bij, zonder te veel te corrigeren. Toyota's Safety Sense is compleet en standaard op alle uitvoeringen, wat een pluspunt is. De systemen zijn niet opdringerig en je kunt ze eenvoudig uitschakelen als je ze niet wilt.

Het officiële verbruik van de 2.0 hybride is 3,7 l/100 km, wat beter is dan 95% van de concurrentie. In de praktijk zul je met normaal rijden waarschijnlijk rond de 4,5-5,0 liter uitkomen, maar dat is nog steeds uitstekend voor een break van dit formaat. De CO2-uitstoot van 84 g/km is ook laag, wat gunstig is voor de wegenbelasting in sommige landen.

De prijs van de Corolla Touring Sports ligt iets hoger dan die van sommige concurrenten, maar Toyota's reputatie op het gebied van betrouwbaarheid en de lange garantie (in sommige landen tot 10 jaar) maken dat deels goed. De hybride accu heeft een lange levensduur en het onderhoud is niet duurder dan gemiddeld. De 1.2 benzinemotor is goedkoper in aanschaf maar duurder in gebruik, zeker bij veel kilometers.