Toyota FJ Cruiser: een cultheld die je als auto moet zien, niet als metgezel

De Toyota FJ Cruiser is een blok op wielen dat je niet over het hoofd ziet. Met zijn 1905 mm breedte en 1808 mm hoogte domineert hij het straatbeeld, en de retro-styling met ronde koplampen en witte dak is een knipoog naar de FJ40 uit de jaren zestig. Het is geen mooie auto in klassieke zin, maar wel een die een glimlach op je gezicht tovert, of je nu van auto's houdt of niet.

Het interieur zet die eerste indruk voort: je zit hoog, het zicht is goed, maar de materialen zijn hard en het geheel voelt aan alsof het ontworpen is om met een tuinslang schoongemaakt te worden. De kofferruimte van 790 liter is enorm, maar de achterbank is krap voor drie volwassenen. Het is een auto met een karakter dat je direct begrijpt, maar waar je ook direct de compromissen van ziet.

Op basis van de specificaties voelt de FJ Cruiser vermoedelijk als een vrachtwagen. De 1.850 kg en de hoge carrosserie zorgen voor een wiebelig gevoel in bochten, en de besturing is waarschijnlijk vaag en zonder feedback. De 2WD-versie is iets lichter, maar nog steeds geen bochtenwonder. Op de snelweg is hij stabiel, maar windgeruis en de hoge zitpositie maken het meer een 'event' dan een ontspannen rit.

De 4WD-versies hebben een parttime systeem met een lage gearing, wat offroad een sterke indruk zal maken. De bodemvrijheid en de korte overhangen zijn ideaal voor ruig terrein, maar op asfalt betaal je dat met een slecht rijgedrag. Remmen zijn waarschijnlijk krachtig maar gevoelig voor fade bij langdurig gebruik, gezien het gewicht.

De enige motor is een 4.0-liter V6 met 264 pk en 367 Nm, een bekende Toyota-krachtbron die bekend staat om zijn betrouwbaarheid maar ook om zijn dorst. De acceleratie zal niet indrukwekkend zijn, maar het koppel is voldoende om de zware auto vlot te laten rijden. De 5-traps automaat is ouderwets maar schakelt soepel, terwijl de 6-bak handgeschakeld meer betrokkenheid biedt.

Het verbruik is waarschijnlijk hoog: met een leeggewicht van 1.850 kg en een ongestroomlijnde vorm is een gemiddeld verbruik van 1 op 7 of minder realistisch. De CO2-uitstoot zal hoog zijn, wat hem in veel landen duur maakt in wegenbelasting. De 2WD-versie is iets zuiniger, maar het is en blijft een auto die je niet koopt om zuinig te zijn.

De stoelen zijn breed en stevig, maar bieden weinig zijdelingse steun. Op lange ritten zul je vermoedelijk snel vermoeid raken door het constante sturen en het lawaai. De vering is afgestemd op offroad-gebruik, wat betekent dat hij oneffenheden slecht absorbeert op de weg. In de stad is hij te groot en te log voor comfortabel parkeren.

De geluidsisolatie is minimaal: windgeruis en bandengeluid dringen duidelijk door. De airconditioning is simpel maar effectief, en de bediening is overzichtelijk. Het is geen auto voor mensen die rust en comfort zoeken, maar voor avonturiers die het lawaai als onderdeel van de ervaring zien.

Het interieur is een mix van functioneel en eigenzinnig. Er is een dakconsole met extra meters, en de ventilatieroosters lijken op die van een duikuitrusting. De materialen zijn hard plastic, maar dat is logisch voor een auto die bedoeld is om vies te worden. De afwerking is degelijk, maar niet premium. De stoelbekleding is waterafstotend, wat handig is na een modderige tocht.

De ergonomie is redelijk: alle knoppen zijn groot en duidelijk, maar de plaatsing is soms onlogisch. De achterbank is krap en de deuren zijn smal, waardoor instappen lastig is. Het dashboard is overzichtelijk, maar het infotainmentsysteem is verouderd en heeft geen moderne connectiviteit.

De kofferruimte is met 790 liter enorm, maar de hoge laaddrempel maakt het tillen van zware spullen lastig. De achterbank kan worden neergeklapt voor meer ruimte, maar het resultaat is niet vlak. De auto is 4671 mm lang en 1905 mm breed, waardoor parkeren in de stad een uitdaging is. De achteruitrijcamera is een must, maar was niet standaard.

De zichtbaarheid is goed, maar de dikke C-stijlen en het reservewiel op de achterklep beperken het zicht naar achteren. De deuren zijn zwaar en hebben een ongebruikelijk openslaand mechanisme, wat in krappe ruimtes lastig is. Het is een auto die je koopt voor zijn capaciteiten, niet voor zijn alledaagse bruikbaarheid.

De FJ Cruiser is technologisch niet vooruitstrevend. Het infotainmentsysteem is simpel en heeft geen Apple CarPlay of Android Auto. De rijassistentie is beperkt tot ABS en stabiliteitscontrole, en er is geen adaptieve cruisecontrol. De 4WD-systemen zijn echter bewezen techniek, met een handmatige schakeling voor de lage gearing.

De optionele offroad-technologie, zoals een hellingafdalingcontrole, is effectief, maar de systemen zijn niet geïntegreerd met moderne functies. De auto heeft een eenvoudige boordcomputer die het verbruik weergeeft, maar verder is het een kale bedoening. Voor wie technologie belangrijk vindt, is dit niet de juiste keuze.

Het officiële verbruik is niet opgegeven, maar gezien de specificaties zal het gemiddeld rond de 12-14 liter per 100 km liggen. De CO2-uitstoot is hoog, wat leidt tot hoge belastingen in veel landen. De onderhoudskosten zijn gemiddeld voor een Toyota, maar het hoge gewicht en de grote banden zorgen voor snellere slijtage.

De prijs van een gebruikte FJ Cruiser is relatief hoog vanwege zijn cultstatus, maar dat betekent ook dat hij zijn waarde goed behoudt. De betrouwbaarheid is legendarisch, maar de dorst en de belastingen maken hem duur in gebruik. Alleen voor liefhebbers is dit een verantwoorde aankoop.