Toyota Highlander: degelijk maar dorstig familiewerk

De Highlander uit deze periode ziet er met zijn 4,89 meter lengte en hoge neus behoorlijk imposant uit. Het is geen auto die je over het hoofd ziet, maar het design is vooral functioneel: weinig opvallende lijnen, veel rechtopstaande vlakken. Het is een auto die duidelijk gemaakt is voor de Amerikaanse markt, waar hij ook vooral verkocht werd. In Europa is hij een buitenbeentje, maar dat heeft ook wel wat.

Bij het openen van het portier valt op dat je hoog instapt, typisch voor een SUV. Het interieur oogt degelijk, maar niet bijzonder luxe. Het is vooral praktisch ingericht, met veel opbergvakken en een overzichtelijk dashboard. De materialen zijn stevig, maar niet van het niveau dat je in een Duitse concurrent zou vinden. Het is een auto die vooral indruk maakt door zijn formaat, niet door zijn stijl.

Op basis van de specificaties stuurt de Highlander vermoedelijk zoals je van een grote SUV uit die tijd mag verwachten: comfortabel maar niet sportief. Met een leeggewicht van 1.955 kg is hij geen lichtgewicht, en dat zul je merken in bochten. De besturing is waarschijnlijk licht en niet erg communicatief, maar dat past bij het karakter van de auto. Het is geen auto om mee over een bergweg te scheuren, maar eerder een comfortabele cruiser voor lange ritten.

De V6 met 299 pk en 357 Nm koppel trekt de zware auto vermoedelijk prima op gang, maar de acceleratie van 8,7 seconden naar 100 km/u is niet indrukwekkend voor een auto met zoveel vermogen. De topsnelheid van 180 km/u is ook niet bijzonder. Het onderstel is waarschijnlijk afgestemd op comfort, met veel veerweg en een soepele demping. Op de snelweg zal hij stabiel aanvoelen, maar in de stad is hij door zijn formaat wat onhandig.

Het motorengamma van de Highlander bestaat uit vier versies: een 2.7-liter viercilinder met 188 pk, een 3.5-liter V6 met 299 pk (zowel voor- als vierwielaandrijving) en een 3.5-liter hybride met 306 pk. De V6 is de meest voor de hand liggende keuze voor wie veel trekkracht of vermogen wil, maar hij is niet zuinig: 10,7 l/100 km is veel voor een auto die vooral als gezinsvervoer zal dienen. De 2.7-liter is een stuk zuiniger met 9,9 l/100 km, maar met 188 pk zal hij in deze zware auto vermoedelijk wat traag aanvoelen.

De hybride is interessant: met 306 pk combineert hij het vermogen van een V6 met een lager verbruik. Toyota heeft veel ervaring met hybride systemen, dus de overgang tussen elektrisch en benzine zal waarschijnlijk soepel verlopen. De CVT-transmissie kan echter wel eens jammeren bij hard accelereren, een bekend fenomeen bij Toyota's hybride systemen. De gewone V6 heeft een 8-traps automaat die vermoedelijk vloeiend schakelt, maar niet bijzonder snel reageert.

De Highlander is ontworpen voor comfort, en dat is te zien aan de specificaties. Met een wielbasis van 2.790 mm (niet in de input, maar algemene kennis) biedt hij veel ruimte voor passagiers. De stoelen zijn vermoedelijk breed en zacht, meer Amerikaans dan Europees. Dat betekent dat ze op lange ritten comfortabel zijn, maar minder zijdelingse steun bieden in bochten. De geluidsisolatie is waarschijnlijk goed, al zal de V6 bij acceleratie wel hoorbaar zijn.

Het onderstel is afgestemd op comfort, met een soepele vering die oneffenheden goed zal absorberen. Maar dat heeft ook een keerzijde: bij hogere snelheden kan de auto wat deinen, vooral met een volle lading. In de stad is de Highlander door zijn formaat minder comfortabel, vooral bij het manoeuvreren in krappe parkeerplaatsen. De hoge zitpositie biedt een goed uitzicht, maar de brede A-stijlen kunnen het zicht in bochten belemmeren.

Het interieur van de Highlander is functioneel maar niet bijzonder. Het dashboard is overzichtelijk, met duidelijke knoppen en een groot touchscreen in de hogere uitvoeringen. Toyota stond in die tijd niet bekend om de meest intuïtieve infotainmentsystemen, dus verwacht niet te veel toeters en bellen. De materialen zijn stevig, maar hard plastic is op veel plaatsen aanwezig. Het is geen interieur dat indruk maakt, maar het zal wel tegen een stootje kunnen.

Er zijn wel wat slimme details, zoals de opbergvakken in de deuren en een groot handschoenenkastje. De stoelen zijn bekleed met stof of leder, afhankelijk van de uitvoering. De derde zitrij is alleen geschikt voor kinderen, maar dat is bij de meeste SUV's zo. De klimaatregeling is waarschijnlijk driezone, zodat achterpassagiers hun eigen temperatuur kunnen instellen. Het is een interieur dat vooral praktisch is, en dat is misschien wel precies wat je wilt in een gezinsauto.

De Highlander is een van de weinige SUV's die standaard zeven zitplaatsen biedt, en dat is zijn grootste troef. De derde zitrij is echter alleen bruikbaar voor kinderen of kleine volwassenen, en met alle stoelen rechtop blijft er maar 391 liter kofferruimte over. Dat is minder dan veel kleinere SUV's bieden, zoals de Cupra Ateca met 510 liter. Met vijf zitplaatsen in gebruik is de kofferruimte vermoedelijk een stuk groter, maar Toyota geeft geen cijfer in de input.

Het instappen is makkelijk dankzij de hoge carrosserie, maar de tweede zitrij schuift niet altijd even ver naar voren om bij de derde rij te komen. Het zicht rondom is redelijk, maar de hoge achterkant en de kleine achterruit maken parkeren lastig. Gelukkig zijn er parkeersensoren en een achteruitrijcamera, al was die in die tijd niet altijd standaard. De auto is 1.925 mm breed, wat in smalle parkeergarages een uitdaging kan zijn.

Toyota stond in 2016 niet bekend om zijn geavanceerde infotainmentsystemen, en de Highlander is daarop geen uitzondering. Het systeem werkt waarschijnlijk traag en de grafische interface is verouderd. Apple CarPlay en Android Auto werden pas later toegevoegd, dus in deze generatie moet je het doen met een eigen navigatiesysteem dat niet altijd even logisch werkt. Het is geen systeem waar je vrolijk van wordt, maar het doet wat het moet doen.

Op het gebied van rijassistentie is de Highlander redelijk uitgerust met systemen zoals adaptieve cruisecontrol en lane departure warning, maar die werken vermoedelijk niet zo verfijnd als bij Duitse concurrenten. Toyota's Safety Sense was in die tijd nog in ontwikkeling, dus verwacht geen wonderen. De systemen zijn eerder waarschuwend dan ingrijpend, wat sommige bestuurders misschien prettig vinden. Het is geen technologisch hoogstandje, maar het is aanwezig.

Met een verbruik van 10,7 l/100 km voor de V6 is de Highlander een van de dorstigste auto's in zijn klasse. In de benchmark scoort hij slechter dan 89% van zijn concurrenten op het gebied van verbruik, wat betekent dat je aan de pomp flink kunt aftikken. De hybride versie is een stuk zuiniger, maar Toyota geeft geen officieel verbruikscijfer in de input. De 2.7-liter benzine is met 9,9 l/100 km nog steeds niet zuinig, maar iets beter.

De prijs van de Highlander ligt in Nederland en België vrij hoog, zeker voor een auto die in de VS als een mainstream SUV wordt gezien. Concurrenten zoals de Jaguar E-Pace kosten rond de 36.500 euro, maar die is wel een stuk kleiner. De Toyota heeft een goede reputatie op het gebied van betrouwbaarheid, wat de hoge afschrijving iets kan compenseren. Toch zijn de onderhoudskosten voor een V6 met een grote carrosserie vermoedelijk niet mals, en de wegenbelasting zal ook fors zijn.