Toyota HiLux Double Cab: onverwoestbare werkpaard, maar geen snelheidsduivel

De Toyota HiLux Double Cab is een auto die geen introductie nodig heeft. Zijn stoere, hoekige design is sinds 2011 nauwelijks veranderd, en dat is misschien wel het beste bewijs dat Toyota weet wat werkt. Met een lengte van 5,26 meter en een hoogte van 1,85 meter is hij niet te missen, en de dubbele cabine zorgt voor een praktische mix van laadvermogen en passagiersruimte.

De eerste indruk is er een van onverwoestbaarheid. De carrosserie oogt robuust, de hoge zitpositie geeft een gevoel van controle, en de plastics in het interieur voelen aan alsof ze tegen een stootje kunnen. Dit is geen auto om indruk te maken op je buren met designflair, maar wel één die je het gevoel geeft dat hij elke klus aankan.

De HiLux stuurt zoals je van een ouderwetse pick-up mag verwachten: licht, maar niet bijzonder communicatief. De vering is aan de harde kant, vooral zonder lading, wat resulteert in een wat harkerig rijgedrag op oneffen wegen. Op de snelweg is hij stabiel, maar je moet constant kleine correcties maken, vooral bij zijwind.

In het terrein komt de HiLux pas echt tot zijn recht. Met een vierwielaandrijving die je handmatig inschakelt en een stevig onderstel, is hij in staat om de meeste obstakels te overwinnen. De remmen zijn krachtig, maar het hoge gewicht van 2.030 kg is duidelijk voelbaar, vooral bij noodstops.

De geteste 3.0 D-4D is een oude bekende in het diesellandschap. Met 171 pk en 361 Nm koppel is hij niet overdreven krachtig, maar hij levert zijn koppel wel laag in het toerengebied, wat ideaal is voor trekken en terreinwerk. De automaat met vijf versnellingen schakelt soepel, maar is traag in de reactie, waardoor je soms op het verkeerde moment in de verkeerde versnelling zit.

De acceleratie van 0-100 km/u in 12 seconden is allesbehalve indrukwekkend, en de topsnelheid van 175 km/u is ook niet om over naar huis te schrijven. Maar voor een auto die voornamelijk wordt gebruikt voor werk of recreatie is dat niet per se een probleem. De 2.5 D-4D met 144 pk is nog trager, dus als je vaak op de snelweg rijdt, is de 3.0 liter de betere keuze, ondanks het hogere verbruik.

Het comfort is niet de sterkste kant van de HiLux. De achtervering met bladveren is ontworpen voor het dragen van zware lasten, wat betekent dat je op een lege laadvloer elk oneffenheidje in je rug voelt. De stoelen zijn stevig maar weinig zijdelingse steun, en op lange ritten kan de zithouding vermoeiend worden.

De geluidsisolatie is redelijk voor een pick-up, maar je hoort duidelijk de dieselmotor en windgeruis bij hogere snelheden. In de stad is de HiLux verrassend wendbaar voor zijn formaat, maar het hoge dak en de beperkte achteruitzicht maken parkeren een uitdaging.

Het interieur is functioneel en sober, met harde plastics die bestand zijn tegen vuil en stoten. De ergonomie is overzichtelijk, met grote knoppen en duidelijke instrumenten. Maar de afwerking is niet premium - dit is geen auto om indruk te maken met zachte materialen.

Een opvallend detail is de enorme hoeveelheid opbergruimte. Je vindt er vakken in de deuren, een groot handschoenenkastje en zelfs een verborgen opbergvak boven het dashboard. Het infotainmentsysteem is ouderwets, met kleine knoppen en een laag scherm, maar het werkt - al moet je niet verwachten dat het snel of intuïtief is.

De Double Cab biedt plaats aan vijf personen, en de achterbank is verrassend ruim voor een pick-up. Je zit er rechtop, maar er is voldoende beenruimte, zelfs voor lange passagiers. De laadbak is met 1,5 meter lengte en 1,5 meter breedte praktisch, en de achterklep is licht genoeg om te openen.

Instappen is een kwestie van klimmen, want de HiLux staat hoog op zijn wielen. Het zicht naar voren is goed, maar het zicht naar achteren wordt beperkt door de hoge laadklep. Parkeersensoren zijn dan ook geen overbodige luxe, al moet je die vaak zelf installeren.

De HiLux is niet uitgerust met de nieuwste snufjes. Er is een basis-infotainmentsysteem met radio en bluetooth, maar geen moderne navigatie of smartphone-integratie zoals Apple CarPlay. De rijassistentiesystemen zijn beperkt tot het essentiële, zoals ABS en stabiliteitscontrole.

Wat wel aanwezig is, is een robuuste vierwielaandrijving met een sperdifferentieel, wat technisch gezien veel interessanter is. Het systeem werkt met een hendel in de middenconsole, waarmee je kunt schakelen tussen 2WD, 4WD-high en 4WD-low. Het is ouderwets, maar het werkt feilloos, en dat is precies wat je wilt in een terreinwagen.

Het officiële verbruik van de 3.0 D-4D met automaat is 8,6 l/100 km, wat resulteert in een CO2-uitstoot van 227 g/km. Dat is hoog voor een moderne diesel, en het betekent dat je bij een gemiddelde jaarlijkse kilometerstand van 20.000 km al snel 1.700 liter diesel verstookt.

De prijs van de HiLux is aan de hoge kant, maar dat is deels te rechtvaardigen door de hoge restwaarde. Toyota's staan bekend om hun betrouwbaarheid, en de HiLux is daarop geen uitzondering. Onderhoudskosten zijn gemiddeld, maar banden voor een pick-up zijn duurder dan voor een gewone auto. De wegenbelasting is ook fors, vanwege het hoge gewicht.