De Hilux Single Cab: onverwoestbaar, maar laat je niet verleiden door de cijfers

De Toyota Hilux Single Cab ziet er precies zo uit als je verwacht: hoekig, hoog en met de uitstraling van een bouwvakker die net zijn stropdas heeft afgedaan. De matte, praktische bumpers en de grote buitenspiegels maken duidelijk dat dit geen auto is voor de parkeergarage van een zakenwijk, maar voor de bouwplaats of het boerenland. Met een lengte van 5,26 meter en een hoogte van 1,85 meter is hij aanwezig, maar niet overdreven imposant.

Het interieur dat je bij het instappen ziet, is functioneel tot op het bot. Het is geen plaats waar je wilt zitten voor het design, maar het voelt degelijk aan. De materialen zijn hard, de knoppen zijn groot en het geheel ademt de sfeer van een gereedschapskist die nooit kapot gaat. Het is niet mooi, maar het heeft een bepaalde eerlijkheid die je bij veel moderne auto's mist.

Op basis van de specificaties is het duidelijk dat de Hilux Single Cab niet is gemaakt om je hart sneller te laten kloppen op een bochtige dijk. Met een leeggewicht van 1.765 kilogram en een stugge achteras, zal de achterkant onrustig zijn zonder lading. De besturing is waarschijnlijk vaag en traag, zoals je van een echte werkpick-up mag verwachten. Maar zodra je de laadbak vult, wordt het een ander verhaal: dan komt de vering tot rust en doet hij waarvoor hij gemaakt is.

In de stad is zo'n grote pick-up nooit ideaal, en de Hilux is daar geen uitzondering op. De draaicirkel is groot, de motorkap is hoog en je zit hoog, maar het zicht naar voren is prima. Op de snelweg zul je met 171 km/u topsnelheid niet de snelste zijn, maar bij 120 km/u zal hij vermoedelijk stabiel aanvoelen, al is het geluidsniveau door de hoge opbouw waarschijnlijk niet gering. Het is geen auto voor de lange afstand als je comfort zoekt, maar als werkmachine is hij prima te doen.

Onder de kap ligt de bekende 2.5 D-4D-diesel met 144 pk en 343 Nm koppel. Die cijfers klinken niet indrukwekkend, en de acceleratie van 13,3 seconden naar 100 km/u bevestigt dat. In de benchmark doet hij het dan ook slechter dan 93% van zijn concurrenten op het gebied van acceleratie. Maar wat hij mist aan power, compenseert hij met trekkracht en betrouwbaarheid. Het koppel ligt laag in het toerengebied, wat ideaal is voor het trekken van zware lasten.

De handgeschakelde vijfbak is waarschijnlijk niet de meest verfijnde, maar wel robuust. De motor is een oude bekende die in talloze Toyota's dienst heeft gedaan, en dat is geruststellend voor wie lange tijd met dezelfde auto wil doen. Met een verbruik van 7,3 l/100 km is hij niet zuinig, maar voor een voertuig van dit formaat en gewicht is het acceptabel. De CO2-uitstoot van 194 g/km is hoog, maar ook hier geldt: dat is de prijs die je betaalt voor een onverwoestbare diesel.

De stoelen van de Hilux Single Cab zijn stevig maar niet bijzonder comfortabel. Ze bieden weinig zijdelingse steun en zijn vrij vlak, wat bij lange ritten voor een stijve rug kan zorgen. De vering is, zoals gezegd, afgestemd op werk, niet op comfort. Leeg zul je elk putje en elke richel voelen, en de achteras kan zelfs onrustig worden. Het is een auto die je neemt voor het werk, niet voor de lange vakantierit.

Geluidsisolatie is niet het sterkste punt van de Hilux. De dieselmotor is hoorbaar, zeker bij accelereren, en windgeruis zal bij hogere snelheden de cabine binnendringen. Voor korte ritten van en naar de bouwplaats is dat prima, maar voor een dagelijkse snelwegrit van twee uur is het vermoeiend. Het is ook niet zo dat je veel comfortopties kunt verwachten; dit is een kale basisuitvoering, al zijn er luxere versies beschikbaar.

Het interieur van de Hilux Single Cab is eenvoudig, maar het is duidelijk dat alles is gemaakt om lang mee te gaan. De harde kunststoffen zijn krasbestendig en makkelijk schoon te maken, ideaal voor wie met vieze laarzen instapt. De knoppen en schakelaars zijn groot en logisch geplaatst, zodat je ze ook met handschoenen kunt bedienen. Het is geen fraaiheid, maar functionaliteit die hier telt.

De ergonomie is over het algemeen goed: je zit hoog, het stuur is in hoogte en diepte verstelbaar en alle bedieningselementen zijn binnen handbereik. Het infotainmentsysteem is echter verouderd, met kleine schermen en weinig functies, maar het werkt wel. Voor een auto die vooral als werktuig dient, is dat misschien wel genoeg. Mis je moderne snufjes, dan moet je bij een concurrent zijn.

Het grootste voordeel van de Single Cab is de enorme laadbak. Die is diep, breed en voorzien van stevige bevestigingspunten. Je kunt er gemakkelijk een pallet of twee bouwmaterialen in kwijt. Het laadvermogen is hoog, al is het precieze aantal niet gegeven, maar het is duidelijk dat deze Hilux is gemaakt om te dragen. De achterklep is stevig en kan tegen een stootje.

De achterbank is, zoals de naam al zegt, niet aanwezig. Dit is een pure tweezitter, dus geen ruimte voor passagiers achterin. De cabine is wel ruim genoeg voor twee volwassenen, met voldoende been- en hoofdruimte. Het instappen is hoog, maar dat is normaal voor een pick-up. Parkeren is door de lengte van 5,26 meter een uitdaging in de stad, maar met de grote spiegels en een achteruitrijcamera (indien aanwezig) is het te doen.

Op technologisch vlak is de Hilux Single Cab niet bij de tijd. Het infotainmentsysteem is basic en de rijassistentiesystemen zijn minimaal. Je krijgt de noodzakelijke zaken zoals ABS en stabiliteitscontrole, maar vergeet adaptieve cruisecontrol of noodremassistentie. Toyota vertrouwt op de degelijkheid van het onderstel en de ervaring van de bestuurder, niet op elektronica.

De 2.5 D-4D-motor is technisch gezien eenvoudig, wat een voordeel is voor de betrouwbaarheid op lange termijn. Minder elektronica betekent minder dat er kapot kan gaan. Als je moderne connectiviteit wilt, zul je je telefoon moeten gebruiken voor navigatie of muziek. Voor een pure werkmachine is dat misschien wel een zegen, maar het is goed om te weten waar je aan begint.

Met een verbruik van 7,3 l/100 km en een CO2-uitstoot van 194 g/km zit de Hilux Single Cab aan de hogere kant. In de benchmark scoort hij slechter dan 66% van zijn concurrenten op het gebied van verbruik, en slechter dan 82% op het gebied van CO2. Dat betekent dat je jaarlijks een flinke rekening kunt verwachten voor brandstof en wegenbelasting, zeker in Nederland. Maar voor een pick-up met deze capaciteiten is het niet uitzonderlijk.

De prijs van de Hilux is aan de hoge kant, zeker voor een auto die zo kaal is. Maar je betaalt voor de reputatie en de restwaarde, die traditioneel hoog is. Toyota's staan bekend om hun betrouwbaarheid, en de Hilux is daarop geen uitzondering. Onderhoud is niet goedkoop, maar de intervallen zijn lang en de kans op onverwachte reparaties is klein. Wie veel rijdt en een auto nodig heeft die nooit stilvalt, kan hier zijn geld terugverdienen.