De Land Cruiser 200: een legende, maar wel één met een dorst

De Land Cruiser 200 is niet gemaakt om op te vallen in de stad, maar om indruk te maken in de wildernis. Met zijn 4,95 meter lengte en 1,86 meter hoogte torent hij boven het verkeer uit, en zijn hoekige lijnen uit 2011 zien er nog steeds stoer uit. De brede grille en de hoge motorkap geven hem een autoritaire uitstraling, maar zonder de opzichtige bling van een Range Rover. Het is een auto die zegt: 'Ik ben hier niet om te imponeren, ik ben hier om te overleven.'

Op basis van de specificaties – 2.585 kg leeggewicht en een V8 voorin – voelt de Land Cruiser waarschijnlijk aan als een zeeschip op wielen. De besturing is vermoedelijk licht en niet overdreven direct, maar dat hoort bij een auto die vooral over rotsen en door modder moet kunnen. Het onderstel is ontworpen voor extreme belasting, niet voor sportief bochtenwerk. Op de snelweg zal hij stabiel en rustig aanvoelen, maar bij hard remmen moet je het gewicht van deze tank niet onderschatten. De remmen zijn waarschijnlijk krachtig, maar je voelt dat je 2,6 ton aan het stoppen bent.

De 4.6 V8 benzine levert 318 pk en 460 Nm, en dat is genoeg om deze kolos in 8,6 seconden naar 100 km/u te stuwen. Dat is sneller dan je zou denken voor een auto die zwaarder is dan een kleine olifant. De koppelcurve van een V8 is ideaal voor trekken en offroad: veel trekkracht bij laag toerental. De 5-traps automaat is vermoedelijk niet de snelste of meest verfijnde, maar wel robuust – precies wat je nodig hebt als je duizenden kilometers door de outback rijdt. De dieselversie (4.5 V8 D-4D, 272 pk) is misschien minder sterk, maar biedt meer trekkracht en een lager verbruik, al blijft ook dat met 9,5 l/100 km geen zuinige keuze.

De stoelen van de Land Cruiser zijn breed en zacht, zoals je van een Toyota mag verwachten. Ze bieden weinig zijdelingse steun, maar dat is niet waar deze auto om draait. De vering is waarschijnlijk aan de zachte kant, wat zorgt voor een comfortabele rit over slechte wegen, maar ook voor wat deinen op de snelweg. Geluidsisolatie is vermoedelijk redelijk, maar met een V8 voorin en grote banden hoor je altijd wel iets. Voor lange ritten is hij waarschijnlijk prima, maar in de stad voelt hij log en heb je het gevoel dat je een vrachtwagen bestuurt.

Het interieur van de Land Cruiser 200 is functioneel en degelijk, maar niet bijzonder luxueus. Toyota gebruikte stevige materialen die tegen een stootje kunnen, maar je ziet wel dat dit een auto uit 2011 is. De knoppen zijn groot en logisch gerangschikt, maar het infotainmentsysteem is hopeloos verouderd. Dat is geen verrassing: deze auto is ontworpen om 20 jaar mee te gaan, niet om de nieuwste apps te draaien. De afwerking is goed, maar er zijn genoeg SUV's uit die periode die een premium gevoel geven – dit is meer een bedrijfswagen met een net pak.

De kofferbak is met 258 liter ronduit krap voor een auto van dit formaat. Dat is een van de grootste minpunten: je krijgt minder ruimte dan in een middenklasser, terwijl je wel de brandstofkosten van een vrachtwagen betaalt. De achterbank is wel ruim, met genoeg beenruimte voor drie volwassenen. Het instappen is hoog, maar dat went wel. Het zicht naar voren is uitstekend dankzij de hoge zitpositie, maar achteruit parkeren is een gokspel zonder camera – en die had in 2011 nog niet standaard. Verder is de auto voorzien van een volledige vierwielaandrijving met sperdifferentiëlen, wat hem onverslaanbaar maakt in het terrein.

De technologie in de Land Cruiser 200 is vooral gericht op offroad-capaciteiten, niet op gemak. Er is een actief tractiecontrolesysteem en een terreinresponssysteem dat de auto aanpast aan modder, zand of stenen. Dat is slim, maar de interface is ouderwets. Rijassistentie zoals adaptieve cruisecontrol of lane-keeping was in 2011 nog niet beschikbaar, en dat merk je. Het infotainment is traag en de navigatie is gedateerd. Wie moderne technologie wil, moet bij een concurrent zijn.

Het officiële verbruik van 13,3 l/100 km voor de benzineversie is al hoog, maar in de praktijk zul je daar waarschijnlijk nog boven zitten. Met een CO2-uitstoot van 308 g/km betaal je in Nederland en België torenhoge wegenbelasting en BPM. De diesel is zuiniger (9,5 l/100 km) maar ook niet bepaald zuinig. Onderhoud is over het algemeen betaalbaar voor een Toyota, maar banden voor dit formaat zijn duur, en de remmen slijten sneller door het gewicht. Deze auto is alleen betaalbaar voor wie hem zakelijk kan afschrijven of voor wie er dagelijks mee kan verdienen – en dat is niet de gemiddelde consument.