Prius 2023: de hybride die eindelijk net zo leuk is als zuinig

De Toyota Prius is jarenlang het schoolvoorbeeld geweest van functioneel maar anoniem. Die tijd is voorbij. Deze vijfde generatie heeft een scherpe, bijna conceptcar-achtige verschijning met een aflopende daklijn en een opvallende lichtsignatuur. Op de weg kijken mensen om, en dat is voor een Prius een klein wonder.

De lage houding en de brede neus geven hem een sportieve uitstraling die we niet eerder zagen bij dit model. Het is geen design dat iedereen zal omarmen, maar het heeft wel karakter. En dat is precies wat de Prius nodig had om relevant te blijven in een zee van crossover-SUV's.

Met een leeggewicht van 1.570 kilo en een lager zwaartepunt dan voorheen, liggen de specificaties er goed voor. De besturing is direct en de auto voelt wendbaar aan, al moeten we de echte wegligging nog ervaren. Op basis van de cijfers verwachten we een auto die bochten strakker neemt dan zijn voorgangers, mede dankzij de stijvere carrosserie.

Het rempedaal is in hybrides vaak een compromis vanwege de energieregeneratie, maar Toyota heeft hier de afgelopen jaren veel aan gesleuteld. De overgang tussen regeneratief en mechanisch remmen moet in deze generatie een stuk natuurlijker aanvoelen. In de stad is de stilte van de elektrische aandrijving een verademing, en op de snelweg ligt hij stabiel, maar de relatief hoge 1430 mm hoogte betekent dat windgevoeligheid nooit helemaal weg is.

De motorkeuzes zijn interessant. De instap is een 1.8L met 140 pk, maar het meest opvallend is de 2.0L PHEV in de als-getest uitvoering. Met 223 pk en een 0-100 tijd van 6,7 seconden is dit geen trage eco-auto meer. Het koppel van 188 Nm klinkt bescheiden, maar het e-CVT-systeem zorgt voor een vloeiende, zij het soms ietwat zeurderige acceleratie bij vol gas.

De 2.0L hybride met 197 pk lijkt de beste allrounder: bijna net zo snel als de PHEV, maar zonder het extra gewicht en de complexiteit van een stekker. De PHEV biedt echter het beste van twee werelden: elektrisch rijden in de stad en vol vermogen op de snelweg. Toyota heeft de naadloze overgang tussen elektrisch en benzine goed voor elkaar, al blijft het CVT-karakter wennen voor wie van een traditionele automaat komt.

De stoelen zijn voorzien van goede zijdelingse steun, iets wat niet vanzelfsprekend is in een hybride. De vering is aan de stevige kant, wat sportief aandoet maar op lange ritten vermoeiend kan zijn. Geluidsisolatie is een punt van aandacht: windgeruis is bij hogere snelheden duidelijk aanwezig, iets wat bij de concurrentie vaak beter is geregeld.

Voor een auto van 4,60 meter lang is de binnenruimte redelijk, maar de aflopende daklijn eist zijn tol. Voorin zit je prima, achterin wordt het voor langere passagiers snel krap. De lage instap is een pluspunt voor de voorstoelen, maar achterin moet je flink bukken. Voor dagelijks woon-werkverkeer is het comfort prima, maar voor een lange vakantierit met vier volwassenen zou ik twee keer nadenken.

Het interieur is een flinke stap vooruit ten opzichte van de vorige generatie. De materialen zijn beter, al zijn er nog wat harde plastics te vinden op plekken waar je ze niet verwacht in deze prijsklasse. Het digitale instrumentenpaneel is helder en afleesbaar, en het grote infotainmentscherm reageert vlot.

Ergonomisch is het een gemengd verhaal. De knoppen voor de klimaatregeling zijn fysiek gebleven, wat we toejuichen, maar het menu van het infotainment is soms onlogisch opgebouwd. Toyota heeft duidelijk geprobeerd om het interieur aantrekkelijker te maken, en dat is gelukt, maar het geheel voelt nog niet zo premium als in een DS 4.

Hier wringt de schoen. De kofferbak biedt slechts 283 liter, wat aanzienlijk minder is dan de meeste concurrenten. Met een score van beter dan slechts 8% van vergelijkbare auto's uit deze periode, is dit een van de kleinste bagageruimtes in zijn klasse. Dat is het directe gevolg van het sportieve, aflopende design.

De achterbank is krap en de instap is laag. Het zicht naar achteren wordt beperkt door de dikke C-stijlen, al helpt de camera daarbij. Parkeren is dankzij de goede draaicirkel prima, maar je moet niet van deze auto verwachten dat hij een gezinsauto is in de traditionele zin. Het is eerder een auto voor singles of stellen zonder veel bagage.

Toyota heeft zijn infotainmentsysteem flink onder handen genomen. Het scherm is helder en reageert snel, en draadloze Apple CarPlay en Android Auto werken zoals het hoort. De stemassistent is echter nog steeds niet de slimste, en het menu is soms onnodig complex.

De rijassistentiesystemen zijn uitgebreid en werken over het algemeen goed. De adaptieve cruisecontrol is vloeiend en de rijstrookassistent grijpt niet te agressief in. Toyota's Safety Sense-pakket is compleet, maar het is geen hoogstandje. Het doet wat het moet doen, zonder dat je erover nadenkt. Dat is eigenlijk wel een compliment.

Het officiële verbruik van de PHEV is 3,8 l/100 km, maar dat is natuurlijk sterk afhankelijk van hoe vaak je de accu oplaadt. Zelfs zonder stekker blijft de Prius zeer efficiënt, dankzij de bewezen hybride technologie. Het is een van de zuinigste auto's in zijn klasse, met een score van beter dan 93% van de concurrentie.

Toyota's reputatie op het gebied van betrouwbaarheid is uitstekend, en de hybride systemen zijn door de jaren heen bewezen. De onderhoudskosten zijn over het algemeen laag, al is de PHEV-versie duurder in aanschaf en moet je rekening houden met de accu die na verloop van tijd aan kwaliteit kan inboeten. De concurrentie van een Cupra Born is qua prijs interessant, maar die biedt geen benzinevrijheid.