Toyota RAV4 (2015-2018): de saaiste goede auto die je kunt kopen?

De RAV4 van 2015-2018 is geen auto waar je even voor omkijkt. Het design is functioneel, met rechte lijnen en een hoge neus die vooral 'SUV' schreeuwen. De plastic bekleding rond de wielkasten en bumpers is niet mooi, maar wel praktisch: stootschade in de parkeergarage is minder pijnlijk.

Bij het openen van het portier valt op dat het interieur vooral solide is, niet mooi. Alles zit stevig in elkaar, maar het geheel ademt een sfeer van 'gemaakt om 20 jaar mee te gaan'. Dat is prettig voor je portemonnee, minder voor je zintuigen.

De cijfers liegen niet: met 197 pk en 1.675 kg leeggewicht is de acceleratie van 8,3 seconden naar 100 km/u prima, maar de manier waarop de CVT-bak de motor op toeren jaagt, maakt het geheel onaangenaam. Het is alsof je een blender aanzet terwijl je optrekt.

De besturing is licht en gevoelloos, en het onderstel is duidelijk op comfort gericht. In bochten voelt de RAV4 topzwaar en geïsoleerd aan, maar op de snelweg is hij stabiel. Remmen zijn krachtig, maar het pedaalgevoel is houterig. Kortom: je rijdt van A naar B zonder enige emotie.

De 2,5-liter hybride is de slimste keuze binnen dit gamma. Met een gecombineerd verbruik van 5,1 l/100 km en 118 g/km CO2 is hij niet alleen zuiniger dan de diesels, maar ook stiller in de stad. Het systeemvermogen van 197 pk zorgt voor voldoende trekkracht, al moet je de CVT wel vergeven dat hij bij hard optrekken als een oude naaimachine klinkt.

De benzineversies met 152 pk zijn traag en dorstig, en de 2,5-liter benzinemotor zonder hybride is gewoonweg gulzig: 9,4 l/100 km is onacceptabel voor een auto uit deze periode. De diesel is zuinig, maar met 143 pk ook niet bepaald snel. De hybride is dus de enige die zowel prestaties als efficiëntie combineert.

De stoelen zijn zacht en breed, maar missen steun in de bochten. Op lange ritten is het prima zitten, al is de rugleuning wat vlak. De vering slikt hobbels goed, maar bij hoge snelheden deint de carrosserie wat na.

De geluidsisolatie is matig: windgeruis wordt pas boven de 130 km/u hinderlijk, maar bandengeluid is constant aanwezig. In de stad is de hybride stil, maar zodra je het gaspedaal indrukt, klinkt de benzinemotor alsof hij meer doet dan hij daadwerkelijk doet.

Het interieur is praktisch maar saai. De materialen zijn hard en glanzend, en het dashboard is een zee van zwart plastic. Wel zijn de knoppen groot en logisch ingedeeld, en kun je blind bedienen. Dat is meer dan je van veel Duitse concurrenten kunt zeggen.

De middenconsole is hoog en heeft een groot opbergvak, maar het infotainmentsysteem met kleine knoppen en trage reacties voelt ouderwets aan. Het 6,1-inch scherm is klein, en de graphics lijken uit 2010 te komen. Fysieke knoppen voor klimaatregeling zijn fijn, maar de rest is gedateerd.

Met 578 liter kofferruimte zit je goed: dat is beter dan 84% van de concurrentie uit die periode. De achterbank is ruim genoeg voor twee volwassenen, maar drie wordt krap. De achterportieren openen wijd, wat instappen makkelijk maakt.

Het zicht rondom is goed dankzij de hoge zit en dunne A-stijlen, maar de achteruitrijcamera is verplicht om te parkeren, want de achterruit is klein. De hoge laaddrempel maakt zware objecten tillen minder prettig, maar de elektrische achterklep (indien aanwezig) helpt.

Toyota's infotainmentsysteem is niet het beste: het is traag, heeft weinig functies en de navigatie is omslachtig. Gelukkig zijn er fysieke knoppen voor de meest gebruikte functies, en dat is een zegen.

De rijassistentiesystemen zoals adaptieve cruisecontrol en lane departure warning werken zoals ze bedoeld zijn, maar voelen primitief aan vergeleken met moderne systemen. De hybride-aandrijflijn is echter technologisch indrukwekkend: de naadloze overgang tussen elektrisch en benzine is iets waar veel merken nog van kunnen leren.

De hybrideversie is de zuinigste uit het gamma: 5,1 l/100 km gecombineerd en 118 g/km CO2. Dat is beter dan 35% van de concurrentie, maar niet baanbrekend. De benzineversies zijn echter echte dorstkoppen: 9,0-9,4 l/100 km is te veel voor een auto die niet snel is.

De aanschafprijs is hoog voor wat je krijgt, maar Toyota's reputatie op het gebied van betrouwbaarheid maakt dat je de afschrijving kunt uitsmeren over vele jaren. De hybrideaccu heeft een lange levensduur, maar als hij vervangen moet worden, kost dat een rib uit je lijf. Al met al is de RAV4 een verstandige investering, maar geen koopje.