Toyota Sienna: de MPV die niemand vroeg, maar die stiekem alles kan

De Toyota Sienna is een auto die je niet snel over het hoofd ziet, al is het vooral vanwege zijn afmetingen. Met zijn Amerikaanse proporties – breed, lang en hoog – oogt hij als een bus die per ongeluk op de Nederlandse wegen is beland. Het design is niet bijzonder spannend, maar wel doelgericht: alles is ondergeschikt aan ruimte en functionaliteit. De grote raampartijen geven een open gevoel, en de schuifdeuren achter zijn een schot in de roos voor gezinnen.

Toch heeft de Sienna een vreemde uitstraling in Europa. Waar concurrenten zoals de SEAT Tarraco of Audi Q5L zich als SUV profileren, is de Sienna gewoon een MPV in de meest klassieke zin. Het interieur oogt direct ruim, met een hoge zitpositie en een dashboard dat vooral praktisch is. De materialen zijn niet premium, maar voelen stevig genoeg aan voor dagelijks gebruik. Het is geen auto die je koopt om indruk te maken op de buren, maar wel één die je buren jaloers maakt als ze met hun drie kinderen op vakantie moeten.

Op basis van de specificaties is de Sienna geen auto die je graag door bochten jaagt. Met een hybride systeem van 243 pk en voorwielaandrijving ligt de nadruk duidelijk op comfort en efficiëntie, niet op sportiviteit. De besturing zal vermoedelijk licht en vrij gevoelloos zijn, zoals je van een grote MPV mag verwachten. Het onderstel is waarschijnlijk afgestemd op comfort, met een soepele vering die oneffenheden goed absorbeert, maar bij hogere snelheden wat deining kan tonen.

In de stad is de Sienna een uitdaging: de afmetingen vragen om veel ruimte, en de draaicirkel zal niet bepaald klein zijn. Op de snelweg daarentegen komt de auto tot zijn recht. De hoge zitpositie biedt een uitstekend overzicht, en de hybride aandrijflijn zorgt voor een stille, soepele voortgang. Remmen zijn waarschijnlijk goed doseerbaar, maar het gewicht van de auto zal bij hard remmen duidelijk voelbaar zijn. Het is geen auto voor de liefhebber, maar wel één die je na een lange rit zonder vermoeidheid uitstapt.

De Sienna is uitsluitend leverbaar met een 2.5-liter hybride aandrijflijn die 243 pk levert. Dat klinkt als een behoorlijk vermogen, en vergeleken met concurrenten doet hij het met 62% beter dan vergelijkbare auto's uit dezelfde periode. Maar het is geen raket: de acceleratie zal vermoedelijk vlot genoeg zijn voor dagelijks gebruik, maar niet meer dan dat. Het koppel van de elektromotor zorgt voor een directe respons bij lage snelheden, wat handig is in het stadsverkeer, maar bij hogere snelheden zal de benzinemotor duidelijk hoorbaar worden.

De CVT-automaat is typerend voor Toyota-hybrides: hij laat de motor in een constante toerentalzone draaien, wat efficiënt is maar niet prettig klinkt. Je hoort de motor vaak janken onder acceleratie, terwijl de snelheid gelijkmatig toeneemt. Het is een compromis dat je accepteert voor het lage verbruik. Met een gemiddeld verbruik dat waarschijnlijk rond de 6 tot 7 liter per 100 km ligt, is de Sienna opmerkelijk zuinig voor zijn formaat. Alleen de Mazda CX-8 met zijn 230 pk komt in de buurt, maar die is niet als hybride leverbaar.

Comfort is waar de Sienna echt uitblinkt. De stoelen zijn breed, zacht en bieden voldoende ondersteuning voor lange ritten. De tweede zitrij is verstelbaar en kan zelfs volledig plat worden gelegd, wat ideaal is om te slapen of om enorme spullen te vervoeren. De derde rij is verrassend bruikbaar, zelfs voor volwassenen over kortere afstanden, al is het daar vooral voor kinderen bedoeld. De klimaatregeling kan per zone worden ingesteld, wat ruzies achterin voorkomt.

De geluidsisolatie is vermoedelijk goed, maar niet uitzonderlijk. Bij snelwegvaart zal windgeruis aanwezig zijn, maar niet storend. De vering is comfortabel, maar bij grote oneffenheden kan de achteras wat onrustig worden. In de stad is de Sienna comfortabel, maar de grote afmetingen maken parkeren een gedoe. Het is een auto die je neemt voor de lange reis, niet voor de wekelijkse boodschappendienst in de binnenstad.

Het interieur van de Sienna is functioneel en ruim, maar niet bijzonder verfijnd. De materialen zijn stevig, maar hard plastic domineert op de lagere delen van het dashboard. De afwerking is netjes, maar niet op het niveau van een Audi Q5L. Het dashboard is overzichtelijk, met een groot infotainmentscherm dat hoog is geplaatst. Fysieke knoppen voor klimaatregeling zijn aanwezig, wat fijn is, maar sommige bedieningselementen zitten op onlogische plaatsen.

De opbergruimte is een hoogtepunt: er is een enorm vak onder de middenconsole, bekerhouders overal, en de deurvakken zijn groot genoeg voor een literfles. Een opvallend detail is de 'bridge console' die van het dashboard naar de middenconsole loopt, waardoor je eronder door kunt kruipen – praktisch als je in een kleine garage staat. Het digitale instrumentencluster is helder, maar de vormgeving is wat ouderwets. Het is geen interieur dat je showt aan vrienden, maar wel één dat zijn werk doet.

Praktisch gezien is de Sienna een kampioen. De kofferbak biedt zelfs met alle zeven zitplaatsen bezet nog ruimte voor bagage, iets wat veel concurrenten niet kunnen zeggen. Met de derde rij platgelegd krijg je een enorm laadruim, en de tweede rij kan zelfs worden verwijderd voor nog meer ruimte. De schuifdeuren achter maken instappen in krappe parkeerplaatsen een stuk makkelijker, en de lage instap is ideaal voor kinderen en ouderen.

Maar er zijn ook minpunten. De auto is te breed voor veel parkeergarages in Europa, en het zicht naar achteren is beperkt door de hoge achterklep en de kleine achterruit. Een camera achter is dan ook onmisbaar. De derde rij is alleen bereikbaar door de tweede rij naar voren te klappen, wat wat kracht kost. Toch is het een van de weinige auto's in deze klasse die echt zeven volwassenen kan vervoeren zonder dat ze elkaar bevechten.

Toyota staat bekend om zijn hybride technologie, en de Sienna profiteert daarvan. Het systeem werkt naadloos samen met de CVT en zorgt voor een efficiënte aandrijving. De infotainment is echter een zwak punt: het systeem reageert traag en de menustructuur is onlogisch. Apple CarPlay en Android Auto zijn aanwezig, maar de draadloze verbinding is soms onbetrouwbaar. De rijassistentiesystemen, zoals adaptieve cruisecontrol en rijstrookassistent, werken goed, maar zijn niet zo verfijnd als bij Europese concurrenten.

Een opvallend detail is de ingebouwde stofzuiger in de laadruimte – een typisch Amerikaanse feature die je in Europa niet snel ziet. Het is een slimme toevoeging voor gezinnen met kinderen die regelmatig kruimels achterlaten. Verder zijn er tal van USB-poorten en een wifi-hotspot, maar de overvloed aan functies maakt het systeem niet overzichtelijker. Het is technologie die er is, maar niet altijd even prettig in gebruik.

Het officiële verbruik van de Sienna is niet gespecificeerd in de gegevens, maar op basis van de hybride aandrijflijn en het gewicht zal het verbruik rond de 6,5 tot 7,5 liter per 100 km liggen. Dat is indrukwekkend voor een auto van dit formaat. De CO2-uitstoot zal daardoor relatief laag zijn, maar het is geen plug-in hybride, dus je betaalt gewoon wegenbelasting op basis van gewicht. Dat kan oplopen, aangezien de Sienna een flinke auto is.

De prijs van de Sienna is niet vermeld, maar gezien het formaat en de hybride technologie zal hij niet goedkoop zijn. Concurrenten zoals de SEAT Tarraco kosten rond de €32.000, maar de Sienna zal daar waarschijnlijk boven zitten. Toyota staat bekend om zijn betrouwbaarheid, maar de hybride accu kan op termijn een kostenpost zijn. Banden en remmen slijten door het gewicht sneller, en het onderhoud is specialistischer dan bij een gewone benzineauto. Het is geen goedkope auto om te bezitten, maar de lage brandstofkosten compenseren dat deels.