Toyota Yaris (2017-2019): degelijk maar niet opwindend, en dat is prima

De Yaris van deze generatie is geen blikvanger. Hij is compact (3,94 meter), hoog (1,51 meter) en oogt wat braaf, maar dat heeft ook iets geruststellends. De brede grille van de facelift uit 2017 probeert stoer te doen, maar het resultaat is vooral een vriendelijk gezicht dat niemand zal afschrikken. Het is een auto die je niet omdraait op straat, maar die wel netjes in het straatbeeld past.

Stap je in, dan valt het interieur mee. Het is niet luxueus, maar het ziet er verzorgd uit. Het dashboard is overzichtelijk en de materialen voelen degelijk aan. Het is duidelijk dat Toyota hier geen designprijzen wilde winnen, maar wel een auto wilde bouwen die jaren meegaat. De eerste indruk is dan ook: alles klopt, maar er is niets dat je echt verrast.

Met 85 pk en 120 Nm koppel is de 1.3 geen krachtpatser. De cijfers liegen er niet om: 11,7 seconden naar 100 km/u is traag, en dat zul je voelen bij het invoegen op de snelweg. Het lege gewicht van 1.035 kg helpt, maar de motor moet hard werken om de auto op gang te krijgen. In de stad is het prima, want daar draait het om lage snelheden en wendbaarheid.

De besturing is licht en direct, zoals je van een stadsauto verwacht. De vering is waarschijnlijk aan de comfortabele kant, gezien de focus op dagelijks gebruik. In bochten voelt de Yaris stabiel, maar het is geen auto die je uitdaagt om harder te gaan. De remmen zijn prima voor het gewicht, maar bij stevig doorrijden zul je snel de grenzen van de banden en het onderstel merken. Het is een auto die je leert om rustig aan te doen.

Op de snelweg is de Yaris minder op zijn gemak. Met 175 km/u topsnelheid is hij wel snel genoeg, maar bij 120 km/u draait de motor hoog toeren en wordt het lawaaierig. De 4-traps automaat in de geteste uitvoering is niet de meest verfijnde; hij schakelt soms schokkerig en zoekt vaak het juiste moment. De handgeschakelde versie is een betere keuze voor wie controle wil.

De 1.3-liter viercilinder is een oude bekende van Toyota. Hij is soepel en betrouwbaar, maar met 85 pk en 120 Nm is hij gewoon zwak. De acceleratie van 11,7 seconden naar 100 km/u is vooral een oefening in geduld. De 1.5-liter met 109 pk is duidelijk beter, maar nog steeds geen raket. Beide motoren zijn atmosferisch, wat betekent dat ze hoog in toeren moeten om vermogen te leveren.

De 4-traps automaat is een relikwie uit een ander tijdperk. Hij is simpel en robuust, maar mist de verfijning van moderne CVT's of DSG's. Het verbruik van 6,4 l/100 km is niet slecht voor een automaat, maar de handgeschakelde 1.3 doet het met 5,8 l/100 km beter. De CO2-uitstoot van 147 g/km is hoog voor een auto van dit formaat, wat betekent dat je in sommige landen meer wegenbelasting betaalt.

Toyota biedt in dit model alleen benzinemotoren aan, geen diesel of hybride. Dat is een gemiste kans, want een hybride zou perfect passen bij de stadsgerichte aard van de Yaris. Maar goed, deze generatie dateert van vóór de huidige hybride golf. Wie zuinig wil rijden, moet dus zelf met het gaspedaal spelen.

De stoelen zijn een verrassing: ze zijn redelijk comfortabel en bieden genoeg steun voor een stadsauto. De vulling is aan de stevige kant, wat goed is voor lange ritten. De achterbank is echter krap voor volwassenen, maar dat is logisch bij een auto van 3,94 meter. Voor kinderen of korte stukken is het prima.

De geluidsisolatie is niet geweldig. Op de snelweg hoor je veel wind- en bandengeluid, vooral bij hogere snelheden. De ophanging dempt hobbels redelijk goed, maar bij grote oneffenheden kan de achteras onrustig worden. In de stad is de Yaris stil genoeg, en het lage gewicht zorgt ervoor dat je niet veel last hebt van kuilen.

Het interieur is functioneel maar sober. Het dashboard is gemaakt van hard plastic, maar het zit goed in elkaar. De knoppen en schakelaars hebben een prettige klik, en alles is logisch ingedeeld. Het infotainmentsysteem is eenvoudig, met een klein scherm dat traag reageert, maar het doet wat het moet doen.

Er zijn genoeg opbergplekken, zoals een handschoenenkastje en deurvakken. Het stuurwiel is in hoogte en diepte verstelbaar, wat goed is voor lange bestuurders. De afwerking is netjes, maar er is geen enkele poging gedaan om het interieur er duurder uit te laten zien. Dat is eerlijk, maar ook een beetje saai.

De kofferbak heeft een volume van 286 liter, wat minder is dan veel concurrenten. Dat is genoeg voor een paar boodschappentassen, maar niet voor een grote vakantie. De achterbank kan neergeklapt worden, maar dat gaat niet helemaal vlak. De hoge laaddrempel maakt het inladen van zware spullen lastig.

Het zicht naar buiten is goed, mede dankzij de hoge zitpositie en de dunne A-stijlen. Parkeren is eenvoudig, want de auto is compact en heeft een kleine draaicirkel. De spiegels zijn groot en geven een goed beeld. Alleen de achteruitrijcamera is niet standaard, wat jammer is in deze klasse.

De Yaris uit 2017-2019 heeft niet veel moderne technologie. Het infotainmentsysteem is beperkt: geen navigatie, geen smartphone-integratie, alleen een simpele radio met Bluetooth. Dat is teleurstellend voor een auto uit deze periode, want veel concurrenten hadden al Apple CarPlay en Android Auto.

De rijassistentiesystemen zijn ook minimaal. Je krijgt waarschijnlijk wel ABS, ESP en airbags, maar geen adaptieve cruisecontrol of rijstrookassistent. Toyota's Safety Sense werd pas later geïntroduceerd. Dus als je veel op de snelweg rijdt, moet je alles zelf doen. Dat is niet erg, maar het maakt de Yaris minder aantrekkelijk voor wie gewend is aan moderne snufjes.

Het officiële verbruik van 6,4 l/100 km voor de 1.3 automaat is redelijk, maar niet indrukwekkend. In de praktijk zul je waarschijnlijk rond de 7 liter zitten, zeker in de stad. De CO2-uitstoot van 147 g/km is hoog, wat betekent dat je in Nederland en België meer wegenbelasting betaalt dan voor een vergelijkbare auto met een kleinere motor.

De prijs van deze Yaris is niet bekend, maar gezien de concurrentie (Proton Iriz, Nissan Versa) moet hij scherp geprijsd zijn om interessant te blijven. Toyota's hebben een goede reputatie op het gebied van betrouwbaarheid, dus de onderhoudskosten zijn waarschijnlijk laag. Ook de restwaarde is doorgaans goed, maar dat geldt vooral voor jongere exemplaren.

Een aandachtspunt is de automaat: die is robuust, maar niet zuinig. De handgeschakelde versies zijn voordeliger in verbruik en CO2. Als je echt wilt besparen, kies dan voor de 1.3 met handbak. Maar als je vaak in de stad rijdt, is de automaat misschien toch het extra verbruik waard.