Toyota Yaris GRMN: een afscheidscadeau met een supercharged grijns

De Yaris GRMN is geen auto die je over het hoofd ziet, maar het is ook geen auto die schreeuwt. De bredere wielkasten, de centrale uitlaat en de bescheiden spoiler verraden dat dit geen standaard Yaris is, maar het blijft een subtiel ontwerp. Wie het weet, ziet het; wie het niet weet, ziet een kleine Toyota met een attitude-probleem. Die undercover-look heeft wel iets aantrekkelijks.

Binnenin is het contrast groot. Je vindt dezelfde harde plastics als in een gewone Yaris, maar dan met een extra instrumentencluster in het midden van het dashboard dat de oliedruk, laaddruk en meer weergeeft. Het voelt als een aftermarket-touch, maar dan eentje die Toyota zelf heeft gemonteerd. Het is functioneel en een beetje rauw, precies zoals een hot hatch uit de jaren '90 had kunnen zijn.

Op basis van de specificaties is dit een auto die je bij de keel grijpt. Met een gewicht van 1.135 kg en een mechanisch sperdifferentieel vooraan, is de grip in bochten waarschijnlijk enorm. De voorwielaandrijving met 212 pk vraagt om een gedisciplineerde rechtervoet, maar het sperdifferentieel trekt de auto met autoriteit door de bocht. Het onderstel is aanzienlijk stugger dan een standaard Yaris, wat zich vertaalt in minimale carrosseriebeweging.

De besturing is direct en communicatief, zoals je van een auto met een dergelijk doel mag verwachten. Het is geen comfortabele auto; elk putje en elke richel wordt doorgegeven aan je handen en rug. Op een perfect glad circuit zal hij vermoedelijk glorieus aanvoelen, maar op een gemiddelde Nederlandse weg ben je constant aan het sturen en corrigeren. De remmen zijn krachtig en bestand tegen herhaaldelijk hard gebruik, iets wat op een circuitdag zeker van pas komt.

De 1.8-liter viercilinder met supercharger is het kloppend hart van deze GRMN. Met 212 pk en 250 Nm is het geen cijferkanon, maar in een auto van dit gewicht voelt het als een raket. De acceleratie van 0 naar 100 km/u duurt 6,3 seconden, wat sneller is dan 74% van zijn toenmalige concurrenten. De koppelcurve is waarschijnlijk het sterke punt: een supercharger levert direct vermogen zonder turbo-lag, wat zorgt voor een lineaire en voorspelbare krachtstroom.

De handgeschakelde zesversnellingsbak is een genot om te bedienen, met korte slagen en een positieve klik. Het is een ouderwetse, mechanische ervaring die je tegenwoordig steeds minder vindt. De topsnelheid van 230 km/u is meer dan genoeg voor elk circuit, maar het is niet waar deze auto voor leeft. Het gaat om de acceleratie uit bochten en het gevoel dat je elke keer dat je het gaspedaal indrukt, de motor hoort grommen en zuigen. Het is een motorkarakter dat je niet snel vergeet.

Comfort is niet het primaire doel van de GRMN, en dat merk je. De stoelen zijn stevig en bieden goede zijdelingse steun, maar ze zijn niet gemaakt voor lange ritten. Na een uur op de snelweg begint het te knellen. De vering is onverbiddelijk hard, wat in de stad een hobbelige ervaring oplevert. Elke tegel en elk wegdekverschil wordt gevoeld.

Geluidsisolatie is ook niet waar Toyota op heeft bespaard, want er is weinig van. Je hoort de motor, de banden en de wind. Sommigen vinden dit storend, anderen noemen het 'karakter'. Voor een auto die is gebouwd voor prestaties, is het een acceptabele ruil. Als je dagelijks lange afstanden rijdt, is dit echter niet de juiste auto. Dit is een machine voor korte, intensieve ritten, niet voor een cruise naar Zuid-Frankrijk.

Stap in en je wordt geconfronteerd met een interieur dat regelrecht uit een normale Yaris komt. Harde plastics, eenvoudige bedieningselementen en een basisinfotainment. Het is niet mooi, maar het is wel functioneel. De extra meters bovenop het dashboard zijn een leuke toevoeging en geven het geheel een technisch tintje. Het is een mix van budget en sportiviteit die eigenlijk wel werkt.

De ergonomie is prima: alles zit waar je het verwacht en de knoppen zijn groot en duidelijk. Het stuurwiel is dik en heeft een fijn formaat, en de aluminium pedalen liggen goed in lijn voor het doen van een perfecte rempedaal-tiptoe. Het is geen plek waar je lang wilt vertoeven voor het interieurdesign, maar het is een plek waar je je snel thuis voelt als je van autorijden houdt. Het is een beetje alsof iemand een racepak in een nette auto heeft gehesen.

De kofferruimte van 286 liter is klein, maar voor een auto van dit formaat niet abnormaal. Het is echter wel minder dan 88% van de concurrentie uit die periode. De achterbank is krap en alleen geschikt voor kinderen of zeer flexibele volwassenen. Het is geen auto voor het hele gezin, maar dat wist je waarschijnlijk al.

Het zicht rondom is goed voor een compacte auto, en de korte overhangen maken parkeren eenvoudig. De hoge instap is een pluspunt, maar de dorpels zijn breed en kunnen je broek vies maken. De GRMN is een auto die je koopt voor het rijden, niet voor het praktische nut. Het is een speeltje, en als je het als zodanig behandelt, zit je goed.

De technologische hoogtepunten van de GRMN zijn niet te vinden in infotainment of rijassistentie, maar in de mechanische systemen. Het mechanische sperdifferentieel is een geweldig stuk techniek dat de auto door bochten trekt. De extra meters geven je real-time info over de motorstatus, wat voor een tech-liefhebber een feest is.

Het infotainmentsysteem is echter gedateerd en traag, met kleine knoppen en een lage resolutie. Het is functioneel voor basiszaken zoals radio en navigatie, maar het is niet iets waar je in geïnteresseerd bent. Rijassistentiesystemen zoals adaptieve cruisecontrol of rijstrookassistentie ontbreken volledig. Dit is een auto die is gebouwd vóór het tijdperk van de digitale assistent, en dat is eigenlijk wel verfrissend. Het dwingt je om zelf te rijden, zonder afleiding.

Het officiële verbruik van 7,5 l/100 km is aan de hoge kant, maar niet schokkend voor een auto met 212 pk. Het is echter minder zuinig dan 73% van de concurrentie uit die periode. In de praktijk zul je met sportief rijden al snel boven de 10 liter zitten, en dat is iets om rekening mee te houden. De CO2-uitstoot van 170 g/km is hoog en zorgt voor een aanzienlijke wegenbelasting in België.

De prijs is een ander punt. Als gelimiteerde uitvoering is de GRMN inmiddels een verzamelobject en de prijzen liggen hoog. Dit is geen goedkope tweedehands aankoop. Onderhoud is ook duurder dan een standaard Yaris, met specifieke onderdelen voor de supercharger en het sperdifferentieel. Het is een auto voor de liefhebber die bereid is te betalen voor een unieke ervaring. Als je puur naar kosten kijkt, zijn er betere en goedkopere opties.