Vauxhall Astra 1.2 Turbo: degelijke alleskunner die niemand doet opkijken

De Vauxhall Astra Hatchback van deze generatie oogt strak maar anoniem. Hij heeft de typische Vauxhall-grille die je overal tegenkomt, en de proporties zijn keurig maar niet opvallend. Het is een auto die je niet snel in je achterhoofd houdt op een parkeerplaats vol SUV's. Maar dat is misschien precies de bedoeling: hij moet niet opvallen, hij moet gewoon doen wat-ie moet doen.

Binnenin is de eerste indruk beter dan je zou verwachten op basis van het uiterlijk. Het dashboard is horizontaal en overzichtelijk, met een redelijk groot infotainmentscherm dat stevig is ingebouwd. Het geheel voelt degelijk aan, maar er is weinig dat je doet denken: 'oh, dat is slim bedacht'. Het is gewoon een nette, functionele auto die geen risico's neemt.

Op basis van de cijfers belooft de 1.2 Turbo met 145 pk en 225 Nm een levendige rijervaring. Met een 0-100-tijd van 9,1 seconden zit hij in het midden van het veld, maar het koppel ligt vroeg en dat maakt hem in de stad en op de snelweg gemakkelijk mee te rijden. De besturing is waarschijnlijk licht en direct, zoals we van Vauxhall gewend zijn, maar niet zo communicatief dat je er vreugdetranen van krijgt.

Het onderstel is afgestemd op comfort, niet op sportiviteit. Dat betekent dat hij oneffenheden netjes opvangt, maar in snelle bochten wat overhelt. Als je vooral lange afstanden rijdt, is dat prima. Maar wie graag een beetje dynamisch rijdt, kijkt al snel naar een Ford Focus of een VW Golf. De Astra is een brave auto die je niet uitdaagt om harder te gaan, maar je ook niet in de steek laat.

De 1.2-liter turbomotor is de beste keuze in het gamma. Met 145 pk is hij niet overdreven krachtig, maar het koppel van 225 Nm zorgt voor een soepele trekkracht vanaf lage toeren. De handbak schakelt waarschijnlijk precies genoeg, en de motor is stil en zuinig. De acceleratie naar 100 km/u in 9,1 seconden is ruim voldoende voor dagelijks gebruik, en de topsnelheid van 220 km/u bereik je op de Duitse Autobahn, mocht je daar zin in hebben.

Er is ook een 1.2 met 110 of 130 pk voor wie minder vermogen nodig heeft, en een 1.4 met CVT die je vooral links kunt laten liggen. De CVT is niet de meest aangename versnellingsbak, en het verbruik is hoger. De diesels zijn zuinig, maar alleen interessant voor wie veel kilometers maakt. De 1.5 diesel met 122 pk en 9AT is comfortabel, maar het extra gewicht en de automaat maken hem minder levendig. Voor de meeste mensen is de 145 pk benzine de juiste keuze.

De stoelen in de Astra zijn stevig en bieden goede steun. Ze zijn niet zo zacht als in een Renault, maar voor lange ritten zijn ze prima. De vering is comfortabel afgestemd, en op de snelweg is de auto stabiel en rustig. Wel is er wat windgeruis rond de spiegels bij hogere snelheden, maar dat is niet storend.

In de stad is de Astra wendbaar en makkelijk te manoeuvreren. De lichtgewicht besturing maakt parkeren eenvoudig, en het zicht rondom is goed. De achterbank biedt voldoende ruimte voor twee volwassenen, maar drie is krap. De Astra is een comfortabele auto voor dagelijks gebruik, maar geen auto die je op lange reizen als een limousine laat voelen.

Het interieur van de Astra is functioneel en overzichtelijk. De materialen zijn van redelijke kwaliteit, met zachte kunststoffen op de bovenkant van het dashboard en hardere delen lager. De afwerking is netjes, maar niet bijzonder. Het infotainmentsysteem is eenvoudig te bedienen, met fysieke knoppen voor de belangrijkste functies, wat we toejuichen.

Er zijn genoeg opbergvakken, en de bekerhouders zijn handig geplaatst. Het stuur is prettig in de hand en verstelbaar. Een minpunt is dat de achterbank geen centrale armsteun heeft in de basisuitvoering, en dat de portierbekleding wat kaal aanvoelt. Maar over het algemeen is het interieur een plek waar je je snel thuis voelt, zonder dat je onder de indruk raakt.

De kofferbak van 371 liter is niet bijzonder groot voor deze klasse; de concurrentie biedt vaak meer. Hij is wel handig gevormd, met een lage laaddrempel, en de achterbank kan in delen worden neergeklapt voor extra ruimte. Een minpunt is dat er geen verstelbare vloer is, dus je zit vast aan een oneffen laadvloer als je de bank neerklapt.

De instap voorin en achterin is makkelijk, en de deuren openen wijd. Het zicht rondom is goed, met dunne A-stijlen en een hoge zitpositie die je een goed overzicht geeft. De auto is 4369 mm lang en 2042 mm breed met spiegels, wat maakt dat hij in de stad redelijk wendbaar is, maar op smalle parkeerplaatsen moet je wel even opletten.

De Astra is verkrijgbaar met een digitaal instrumentenpaneel en een infotainmentscherm tot 10 inch. Het systeem werkt snel en reageert goed op aanraking, maar de menu-structuur is niet altijd logisch. Wel zijn er fysieke knoppen voor de airco en het volume, wat we toejuichen in een tijd waarin alles in het scherm verdwijnt.

De rijassistentiesystemen zijn aanwezig, zoals adaptieve cruise control en rijbaanassistent. Die werken naar behoren, maar zijn niet zo verfijnd als bij de Duitse concurrentie. Er is ook een head-up display beschikbaar, wat handig is, maar het is een optie die je niet standaard krijgt. Over het geheel is de technologie niet baanbrekend, maar wel voldoende voor deze klasse.

De 1.2 Turbo met 145 pk heeft een officieel verbruik van 5,5 l/100 km en een CO2-uitstoot van 99 g/km. Dat is beter dan 61% van de concurrentie qua verbruik en beter dan 90% qua CO2, wat hem in de gunstige B-label categorie plaatst. In de praktijk zul je met een normaal rijgedrag rond de 6,5 liter uitkomen, maar op lange ritten is 5,5 zeker haalbaar.

De onderhoudskosten zijn gemiddeld voor deze klasse, en de betrouwbaarheid van Vauxhall is de laatste jaren verbeterd. De 1.2-motor staat bekend om zijn soepele loop, maar let op de distributieriem die tijdig vervangen moet worden. De prijs van de Astra ligt in lijn met de concurrentie, maar de afschrijving is iets hoger dan bij een VW. Al met al is het een betaalbare auto om te onderhouden, maar niet de goedkoopste in zijn klasse.