Vauxhall Astra GTC: stoere coupé met een pittige diesel en een krap budget

De Astra GTC is een auto die je niet over het hoofd ziet. Met zijn aflopende daklijn, scherpe lijnen en brede, lage houding doet hij veel meer denken aan een coupé dan aan de braaf ogende vijfdeurs Astra waar hij op is gebaseerd. De 4,47 meter lange carrosserie staat duidelijk gespierder in de schoenen, en de grote wielkasten suggereren meer pit dan het instapmodel met 100 pk ooit waar kan maken.

Vooral de achterkant is geslaagd: de brede C-stijlen en het aflopende dak geven hem een eigen karakter, terwijl de gespierde flanken het geheel een dure uitstraling geven. Het is een ontwerp dat na al die jaren nog steeds overeind blijft, al moet je wel van het een en ander houden. De grote, donkere raampartij achterin beperkt het zicht, maar dat is de prijs die je betaalt voor het stoere uiterlijk.

Op basis van de specificaties is de GTC duidelijk gericht op rijders die van een stevige auto houden. Het onderstel is strak afgestemd en de auto ligt met zijn brede spoor en lage zwaartepunt vermoedelijk vast op de weg. Dat gevoel van grip wordt ondersteund door de brede banden en de relatief hoge massa van 1.321 kilo, die voor stabiliteit zorgt maar ook voor een zekere logheid in de bochten.

De besturing is waarschijnlijk direct en communicatief, maar verwacht geen speelsheid van een lichtere auto. Met 197 pk en 400 Nm koppel is de 2.0 CDTI een krachtige motor, maar de acceleratie van 7,9 seconden naar 100 km/u is niet spectaculair voor dit vermogen. Dat komt door het gewicht en de voorwielaandrijving, die bij volle acceleratie waarschijnlijk om tractie vraagt. Op de snelweg voelt hij met 224 km/u topsnelheid vermoedelijk stabiel en relaxed, maar in de stad is de stevige vering minder op zijn plaats.

Het motorengamma van de Astra GTC is breed, met drie benzinemotoren en drie diesels. De 1.4-liter turbobenzines zijn verkrijgbaar met 100, 120 en 140 pk, maar het zijn de 1.6 Turbo en vooral de 2.0 CDTI die de sportieve belofte van het koetswerk waarmaken. De 1.6 Turbo met 179 pk is een prima keuze voor wie benzine wil, maar de diesel met 197 pk is de topversie die hier als referentie geldt.

Die 2.0 CDTI levert een stevige 400 Nm koppel, wat zorgt voor sterke tussensprintjes, maar het officiële verbruik van 6,7 l/100 km en de CO2-uitstoot van 189 g/km zijn aan de hoge kant voor een diesel. De kleinere 1.7 CDTI met 130 pk is een stuk zuiniger met 4,5 l/100 km, maar biedt logischerwijs minder prestaties. De keuze is dus: gaan voor de krachtige maar dorstige topdiesel, of genoegen nemen met een zuinigere maar minder indrukwekkende uitvoering. Helaas is er geen sportieve benzineversie zoals een OPC, die had het plaatje compleet gemaakt.

De GTC is geen auto voor wie op zoek is naar een comfortabele cruiser. Het onderstel is stevig afgestemd en op slechte wegen zal dat vermoedelijk resulteren in een harde, maar niet oncomfortabele rit. De stoelen voorin bieden goede steun en zijn waarschijnlijk prima voor lange ritten, maar achterin is het behelpen: het dak loopt af en de beenruimte is beperkt.

Geluidsisolatie is een punt van zorg. De grote spiegels en de relatief hoge luchtweerstand van het coupé-achtige ontwerp zullen waarschijnlijk voor wat windgeruis zorgen bij hogere snelheden. De diesel zal bij acceleratie duidelijk aanwezig zijn, maar op constante snelheid is hij waarschijnlijk redelijk rustig. In de stad is de auto door zijn brede carrosserie en beperkte zichtbaarheid naar achteren minder handig, maar dat is de tol voor het uiterlijk.

Het interieur van de Astra GTC is bekend terrein voor wie een Opel of Vauxhall uit die periode kent. De materialen zijn solide, maar niet bijzonder: harde kunststoffen op de lagere delen van het dashboard, maar de bovenkant is van zachter materiaal voorzien. De afwerking is netjes, maar het geheel oogt minder speciaal dan het exterieur doet vermoeden.

De stoelen zijn een sterk punt: ze bieden veel steun en zijn voorzien van sportieve zijdelen die je goed op je plek houden. De ergonomie is overzichtelijk, met duidelijk afleesbare instrumenten en een logische indeling van de knoppen. Wel is het een auto uit 2011, dus het infotainmentsysteem is gedateerd en werkt traag naar moderne maatstaven. Fysieke knoppen voor de belangrijkste functies zijn er gelukkig nog, en dat is in dit segment niet vanzelfsprekend.

De praktische kant van de Astra GTC is de grootste tegenvaller. Met een kofferbak van 371 liter zit je onder het niveau van de gewone Astra en veel concurrenten uit die periode; je moet het doen met 33% van de vergelijking. Dat is weinig voor een auto die ook als gezinsauto moet kunnen dienen.

De achterbank is eveneens een compromis. De aflopende daklijn zorgt voor weinig hoofdruimte, en de beenruimte is krap voor volwassenen. Instappen achterin vereist een buiging die je niet altijd wilt maken. Het zicht naar achteren is beperkt door de kleine raampartij en de brede C-stijlen, waardoor parkeren vooral vertrouwen op de spiegels is. De GTC is dus vooral een auto voor twee personen en hun bagage, en dan nog met mate.

De technologie in de Astra GTC is typisch voor het begin van de jaren 2010. Het infotainmentsysteem heeft een klein scherm en werkt met eenvoudige menu's, maar mist moderne functies als smartphone-integratie. De bediening is niet bijzonder intuïtief en de grafische weergave is gedateerd, maar het systeem doet wat het moet doen.

Op het gebied van rijassistentie is het aanbod beperkt: er zijn systemen als ABS en ESP, maar geavanceerde hulpsystemen zoals adaptieve cruisecontrol of rijstrookassistentie ontbreken. Dit is niet onverwacht voor een auto van dit bouwjaar, maar het betekent wel dat je het vooral zelf moet doen. De gebruikte technologie is betrouwbaar, maar biedt geen meerwaarde ten opzichte van de concurrentie.

Het verbruik van de 2.0 CDTI is met 6,7 l/100 km en een CO2-uitstoot van 189 g/km niet indrukwekkend voor een diesel. De kleinere 1.7 CDTI doet het met 4,5 l/100 km en 119 g/km een stuk beter, maar levert ook een stuk minder kracht. Wie veel kilometers maakt en de prestaties niet nodig heeft, kiest beter voor de 1.7.

De prijs van de GTC is inmiddels interessant, want het is een gebruikte auto die flink is afgeschreven. De onderhoudskosten zijn vergelijkbaar met die van andere Vauxhall/Opel-modellen, maar de 2.0 CDTI heeft een complexe motor die bij hoge kilometerstanden aandacht nodig kan hebben. De banden zijn door het sportieve karakter breder en dus duurder dan bij een gewone Astra. Al met al is het een betaalbare auto om te kopen, maar reken op de kosten van een sportief model.