Astra Sports Tourer 1.6T: de gezinsauto die stiekem wil sporten

Met 4,70 meter lengte is het een behoorlijk forse break. De vorm is strak en zakelijk, zonder al te veel poespas. Het is geen auto waar je achterom kijkt op de parkeerplaats, maar hij oogt wel volwassen en degelijk. De verhoudingen kloppen: een lange, lage carrosserie die meer op een grote station dan op een opgehoogde bestelbus lijkt.

De geteste 1.6 Turbo-uitvoering onderscheidt zich nauwelijks van de mindere broertjes. Op basis van de specificaties is het vooral een wolf in schaapskleren. Het interieur ziet er op papier goed uit, maar de eerste indruk is vooral die van een functionele, nette werkplek. Geen extravagante ontwerpuitspattingen, maar alles lijkt logisch en overzichtelijk.

De aftersales-factuur van Vauxhall is inmiddels een bekend onderdeel van het bezit. Het is geen auto die je koopt voor zijn imago, maar voor zijn capaciteiten. En die capaciteiten zijn op papier indrukwekkend: 541 liter kofferruimte is meer dan veel concurrenten bieden.

De cijfers beloven een interessante mix. Met 200 pk en 300 Nm koppel uit een 1.6 turbomotor, gekoppeld aan een handgeschakelde zesbak en voorwielaandrijving, moet je opletten. Op basis van het gewicht van 1.293 kilo is de verwachting dat de voorwielen bij enthousiast optrekken vermoedelijk flink willen gaan trekken. Tractie zal een punt van aandacht zijn, zeker op nat wegdek.

Het onderstel is naar verwachting afgestemd op comfort, zoals bij de meeste breaks in dit segment. In bochten zal de auto vermoedelijk wat overhellen, maar met 300 Nm koppel moet je vooral je rijtechniek aanpassen: laat de turbo rustig op gang komen en je wordt beloond met een vlotte doortrekker. De besturing is waarschijnlijk licht en niet overmatig communicatief, maar dat hoort bij deze klasse.

Op de snelweg zal deze Astra vermoedelijk pas echt op dreef komen. Met een topsnelheid van 235 km/u is hij niet uitgedaagd op Duitse snelwegen en het relatief lage gewicht helpt bij het weggedrag. Remmen lijkt geen probleem, maar voor een auto die zo snel kan, hadden de specificaties een iets grotere reminstallatie mogen suggereren.

De 1.6 Turbo is het topmodel in het benzinegamma en levert 200 pk en 300 Nm. Die cijfers zijn goed voor een sprint naar 100 km/u in 7,2 seconden. Dat is niet extreem snel, maar het is genoeg om de meeste gezinsauto's bij het verkeerslicht achter je te laten. De motor is naar verwachting een levendig ding, met een duidelijke turbo-aanspraak.

Het gamma is breed: van een zuinige 1.0 driecilinder tot deze 1.6 Turbo. Het verschil tussen de 1.4 Turbo 150 pk en deze 1.6 is qua prestaties significant, maar het verbruik stijgt ook flink. Waar de 1.4 het doet met 5,6 l/100 km, noteert de 1.6 Turbo 6,2 l/100 km. Nog steeds niet slecht voor het vermogen, maar de dieselversies zijn duidelijk zuiniger.

De 1.6 CDTi 160 pk is op papier de slimste keuze: bijna even snel als deze benzine (waarschijnlijk rond de 8,5 seconden naar 100) maar met een verbruik van 4,1 l/100 km. Voor wie veel kilometers maakt, is de diesel gewoon de betere auto. De 1.6 Turbo is er voor wie het geluid en het karakter van een benzine wil, zonder al te veel in te leveren op bruikbaarheid.

De vering is naar verwachting aan de comfortabele kant, wat past bij een break. Oneffenheden zullen waarschijnlijk goed worden geabsorbeerd, al moet je bij de 18-inch wielen (indien gemonteerd) rekening houden met een iets stugger rijgedrag. De stoelen zijn vermoedelijk stevig maar ondersteunend, typisch voor Vauxhall.

Geluidsisolatie is een punt waar Vauxhall de afgelopen jaren flink aan heeft gewerkt. De 1.6 Turbo zal naar verwachting goed gedempt zijn, hoewel de motor bij acceleratie duidelijk aanwezig mag zijn. Op de snelweg is het geluidsniveau waarschijnlijk laag, wat deze auto tot een goede reisgenoot maakt.

De achterbank biedt plaats aan drie personen, maar de middelste zitplaats is naar verwachting wat harder en hoger. Voor twee volwassenen is het prima, voor een lange reis met vijf personen wordt het krap. De verstelbare rugleuning (optioneel) is een slimme toevoeging die het comfort achterin ten goede komt.

Het dashboard is overzichtelijk en de materialen zijn degelijk, maar niet bijzonder. Er is veel hard plastic op de lagere delen, maar de bovenkant is zacht. De bediening is logisch: fysieke knoppen voor de klimaatregeling en een touchscreen voor het infotainment. Dat is een combinatie die in de praktijk goed werkt.

Het stuurwiel is lekker compact en biedt veel verstelmogelijkheden. De stoelen zijn naar verwachting goed, met voldoende zijdelingse steun voor deze klasse. De middenconsole heeft een opbergvak dat klein is, maar wel handig geplaatst. De afwerking is netjes, al zijn er geen premium-uitstraling of opvallende designelementen.

Deze Vauxhall deelt zijn basis met de Opel Astra. Dat betekent dat je op sommige plekken ziet dat er op kosten is gelet. De dashboardkastjes zijn niet bekleed en de deurvakken zijn aan de smalle kant. Maar het belangrijkste: alles zit stevig in elkaar en er is geen gekraak te verwachten na een paar jaar rijden.

Met 541 liter kofferruimte is dit een van de ruimere breaks in het segment. De laadruimte is goed bruikbaar: een lage laaddrempel en een vierkante opening maken het inladen van grote objecten makkelijk. De achterbank kan in delen worden neergeklapt, waardoor er 1.500 liter ontstaat. Dat is meer dan genoeg voor een Ikea-run of een vakantie met het gezin.

De instap voorin en achterin is makkelijk, geen verassingen. Het zicht naar voren is goed, maar naar achteren wordt het zicht beperkt door de aflopende daklijn en de dikke C-stijlen. Parkeren zal vooral op de tast gaan; een parkeersensor achter is dan ook geen luxe. De auto is met 1.808 mm breedte geen kleintje in de stad.

De achterbank is neerklapbaar via een hendel in de kofferbak, wat handig is. Het opbergvak onder de vloer is groot genoeg voor de bagageafdekking. Er zijn weinig auto's in deze klasse die zoveel praktisch nut bieden zonder concessies te doen aan het rijgedrag.

Het infotainmentsysteem is een van de zwakke punten. Hoewel het aanwezig is, is de interface traag en de graphics zijn gedateerd. Apple CarPlay en Android Auto zijn er, maar de integratie is niet zo naadloos als bij nieuwere systemen. Het is functioneel, maar niet meer dan dat.

De rijassistentiesystemen zijn naar verwachting aanwezig maar niet baanbrekend. Adaptieve cruisecontrol, rijbaanassistent en verkeersbordherkenning waren in 2015 al beschikbaar, maar werken vermoedelijk niet zo soepel als in een moderne VW of BMW. Je moet er niet op vertrouwen dat de auto alles voor je doet.

De head-up display is een optie die het leven makkelijker maakt. Op basis van het merk is de werking waarschijnlijk prima, maar de projectie is klein. Het is een aardige extra, maar geen reden om deze auto boven een concurrent te kiezen. De echte technologie is te vinden in de motoren, niet in de elektronica.

De 1.6 Turbo noteert een officieel verbruik van 6,2 l/100 km, wat neerkomt op 1 op 16,1. In de praktijk zal dat met sportief rijden eerder 1 op 12 zijn. Dat is niet zuinig en je betaalt daarom 142 g/km CO2. In België is dat geen drama, maar in Nederland wordt je daar fors op belast.

De prijs van deze uitvoering ligt op het niveau van een middenklasser. Vauxhall is niet het meest populaire merk, dus de afschrijving is naar verwachting hoger dan bij een VW of BMW. Maar de aanschafprijs is lager, dus per saldo valt het mee. Onderhoud is redelijk betaalbaar, al moet je bij een getunede motor extra alert zijn op de distributieketting.

De 1.6 CDTi 110 pk is met 3,6 l/100 km de zuinigste in het gamma. Die is voor de kilometervreters. Deze 1.6 Turbo is voor de liefhebber die niet op elke euro hoeft te letten. Als je de auto koopt, zorg dan dat je de onderhoudshistorie kent: een turbo die slecht is onderhouden, is een dure grap.