Meriva: opmerkelijk ruim, maar de automaat is een domper

De Meriva ziet er van buiten typisch Vauxhall uit: functioneel, lichtelijk gedrongen, met een hoge daklijn die direct verraadt dat dit een MPV is. De 4,3 meter lengte maakt hem compact, maar de 1,62 meter hoogte geeft hem een bijna busachtige uitstraling. Niet lelijk, maar ook geen auto waar je voor omkijkt. De achterportieren die tegen de rijrichting in opengaan (flexdoors) zijn een opvallend detail: ze maken instappen makkelijker, maar je moet wennen aan het idee dat je achterpassagiers 'tegen de wind in' stappen.

Op basis van de specificaties is de besturing vermoedelijk licht en voorspelbaar, zoals je van een MPV mag verwachten. Het onderstel is waarschijnlijk gericht op comfort, met een soepele demping die oneffenheden goed absorbeert, maar in bochten wat overhelt. Met een leeggewicht van 1.320 kg is de Meriva niet zwaar, maar de 140 pk voelt waarschijnlijk voldoende aan, niet meer. De automaat (6AT) zal schakelen zonder haast, wat past bij het karakter, maar niet bij sportieve aspiraties. Op de snelweg is hij vermoedelijk stabiel, maar windgeruis kan een rol spelen gezien de hoge carrosserie.

De geteste 1.4 Turbo met 140 pk en 200 Nm levert een 0-100-tijd van 11,1 seconden en een topsnelheid van 193 km/u. Dat is niet indrukwekkend: hij is sneller dan slechts 12% van de concurrentie. De automaat lijkt het vermogen verder af te vlakken, waardoor je vaak moet wachten op de koppelband. De handgeschakelde 1.4 Turbo met 140 pk is waarschijnlijk een stuk levendiger, en de 1.6 CDTi diesel met 110 pk en 3,8 l/100 km is de beste keuze voor wie veel rijdt. Het CNG-model is een curiositeit, maar het ontbreken van een ruim tanknet maakt het minder praktisch. De 1.3 CDTi met 95 pk is waarschijnlijk te zwak voor deze auto.

De stoelen van de Meriva zijn typisch Vauxhall: stevig maar niet hard, met redelijke zijdelingse steun. De hoge zitpositie zorgt voor goed zicht en een comfortabele instap, wat vooral oudere passagiers zullen waarderen. De achterbank is verstelbaar en kan in lengterichting schuiven, wat de beenruimte flexibel maakt. Geluidsisolatie is waarschijnlijk matig, vooral bij hogere snelheden, gezien de bouwwijze en het tijdperk. De vering is vermoedelijk afgestemd op comfort, maar grote hobbels kunnen doorkomen. Voor lange ritten is de Meriva acceptabel, maar niet uitzonderlijk.

Het interieur van de Meriva is functioneel, maar voelt gedateerd aan in vergelijking met modernere concurrenten. De materialen zijn hard plastic, maar de afwerking is degelijk. De ergonomie is overzichtelijk: de knoppen zijn groot en logisch geplaatst, en er is voldoende opbergruimte. Een opvallend detail is de flexibele achterbank die je in diverse configuraties kunt zetten, en de flexdoors die het in- en uitstappen vergemakkelijken. Het infotainment is eenvoudig, met kleine schermen en trage reacties, maar het werkt. Het stuurwiel is in hoogte en diepte verstelbaar, wat een goede zitpositie mogelijk maakt.

Met een kofferbak van 396 liter is de Meriva niet de ruimste in zijn klasse (39% van de concurrentie heeft minder), maar de achterbank kan worden neergeklapt of verwijderd, waardoor er veel ruimte ontstaat. De flexdoors zijn een groot voordeel bij het in- en uitstappen, vooral in krappe parkeerplaatsen. Het zicht rondom is goed dankzij de hoge zit en de grote ramen, maar de dikke C-stijlen kunnen dode hoeken veroorzaken. Parkeren is makkelijk vanwege de compacte afmetingen, maar de achteruitrijcamera is niet standaard. De hoge laaddrempel is een minpunt bij het tillen van zware spullen.

De Meriva biedt basisinfotainment met een klein touchscreen, Bluetooth en USB, maar mist moderne functies zoals Apple CarPlay en Android Auto. De navigatie is traag en niet intuïtief. Rijassistentie is beperkt tot ESP en hill hold; adaptieve cruise control of dodehoekwaarschuwing zijn niet beschikbaar. Het systeem werkt, maar is verouderd. Voor een auto uit 2014-2017 is dit acceptabel, maar als technologie belangrijk voor je is, kijk dan naar nieuwere alternatieven. De knoppen zijn fysiek en makkelijk te bedienen tijdens het rijden, wat een pluspunt is.

Het officiële verbruik van de geteste 1.4 Turbo automaat is 7,2 l/100 km met een CO2-uitstoot van 163 g/km. Dat is hoog voor een kleine MPV; hij scoort beter dan slechts 54% op verbruik en 55% op CO2, wat betekent dat hij in de middenmoot zit, maar de automaat maakt het slechter. De handgeschakelde versies zijn zuiniger: de 1.4 Turbo 6MT doet 6,1 l/100 km en de 1.6 CDTi diesel 3,8 l/100 km. De wegenbelasting is afhankelijk van het gewicht, en de verzekering is gemiddeld. Onderhoud is niet duur, maar Vauxhall heeft een matige reputatie qua betrouwbaarheid, dus reken op onvoorziene kosten.