Mokka X: facelift met een frisse neus, maar de basis blijft een compromis

Met de Mokka X probeert Vauxhall het tij te keren. De facelift uit 2016 geeft de auto een nieuw gezicht met die typische, wat boze koplampen en een prominentere grille. Het resultaat is een auto die er een stuk moderner uitziet dan zijn voorganger, maar nog steeds duidelijk uit een vorig tijdperk stamt. De proporties zijn hoog en vrij smal, met een korte motorkap en een steil aflopende achterkant. Op papier is hij 4,27 meter lang, waarmee hij in hetzelfde straatje zit als de meeste compacte SUV's, maar visueel oogt hij compacter.

Het interieur is vertrouwd Vauxhall: veel zwart plastic, een duidelijk afleesbaar instrumentarium en een stuurwiel dat eruitziet alsof het uit een sportievere auto komt. De afwerking is netjes, maar de materialen voelen goedkoop aan. Het grootste probleem is echter de ruimte: door het hoge zitpunt en de dikke C-stijlen voelt het interieur krap aan. Zeker achterin is het behelpen, en dat is opvallend voor een auto die zich als SUV profileert. De eerste indruk is dus vooral: hij probeert het, maar de concurrentie heeft hem ingehaald.

De Mokka X rijdt zoals een auto die op een verlengde Corsa-basis staat: veilig en voorspelbaar, maar zonder enige vorm van enthousiasme. De besturing is licht en redelijk direct, maar geeft weinig gevoel. In bochten helt de carrosserie behoorlijk over, en de 17-inch wielen met hun hoge banden doen hun best om oneffenheden weg te filteren, maar echt comfortabel wordt het nooit. Op de snelweg is de auto stabiel, maar wind- en bandengeruis dringen duidelijk door.

De 1.4i met 152 pk en automaat die wij als representatief beschouwen, is geen sportieve motor. Hij reageert traag op het gaspedaal en de zestraps automaat schakelt soms schokkerig. Het vermogen van 152 pk en 245 Nm klinkt aardig, maar met een leeggewicht van circa 1.400 kilo is de acceleratie naar 100 km/u in 9,4 seconden eerder middelmatig. De vierwielaandrijving is een pluspunt voor wie regelmatig met slecht weer of op onverharde wegen rijdt, maar het extra gewicht en de hogere brandstofconsumptie wegen daar niet tegenop.

Het motorengamma van de Mokka X is een rare mix van oude bekenden. Aan de ene kant zijn er de 1.4i-benzinemotoren met 140 of 152 pk, die redelijk soepel lopen maar dorstig zijn. De 1.6i met 115 pk is eigenlijk te zwak voor deze auto, en de 1.6 CDTi-diesel met 110 pk is alleen interessant voor wie extreem veel kilometers maakt. De zuinigste diesel haalt volgens de fabriek 3,9 l/100 km, maar in de praktijk zul je daar niet snel aankomen.

De 1.4i ecoTEC met 140 pk en handbak is de beste keuze van het stel. Hij is niet snel, maar wel soepel en voldoende krachtig voor dagelijks gebruik. De automaat met 152 pk is alleen te verantwoorden als je echt niet zonder automaat kunt, maar dan moet je wel genoegen nemen met een hoger verbruik (6,5 l/100 km) en een CO2-uitstoot van 150 g/km. Voor een auto uit 2016 is dat niet slecht, maar de concurrentie doet het beter. De diesels zijn zuiniger, maar de 1.6 CDTi is een luidruchtige en trillige motor die niet past bij het karakter van deze auto.

De stoelen voorin zijn redelijk comfortabel, met voldoende zijdelingse steun en een goede verstelbaarheid. Het stuur is in hoogte en diepte verstelbaar, dus een goede zitpositie is snel gevonden. De vering is aan de zachte kant, wat zorgt voor een redelijk comfortabel rijgedrag op slechte wegen, maar bij hogere snelheden wiegt de auto wat. De geluidsisolatie is matig: windgeruis is al bij 120 km/u duidelijk aanwezig, en op ruw asfalt hoor je de banden continu.

De achterbank is een stuk minder comfortabel. De zitpositie is hoog, maar de beenruimte is beperkt en de rugleuning staat te steil. Voor lange ritten met drie volwassenen achterin is dit geen pretje. De kofferruimte van 357 liter is ook niet bepaald royaal; dat is minder dan de meeste concurrenten bieden. De hoge laaddrempel maakt het inladen van zware spullen lastig. Kortom: de Mokka X is een auto voor twee personen, niet voor een gezin.

Het interieur van de Mokka X is typisch Vauxhall: functioneel maar sober. De materialen zijn hard en voelen goedkoop aan, maar de afwerking is netjes. De bediening is logisch, met duidelijk gemarkeerde knoppen voor de airconditioning en het infotainmentsysteem. Het 7-inch touchscreen is niet bijzonder snel of scherp, maar werkt redelijk. De navigatie is optioneel, en de kaarten zijn verouderd. Fysieke knoppen voor veel functies zijn aanwezig, wat sommige mensen zullen waarderen.

De ergonomie is niet slecht, maar er zijn een paar opvallende eigenaardigheden. Zo zitten de raambediening voorin op de middenconsole, zoals bij veel oudere Vauxhalls, en dat is wennen. Het dashboardkastje is klein, maar er is wel een handig opbergvak boven het dashboard. De kwaliteit van de gebruikte plastics is teleurstellend voor een auto die in 2016 op de markt kwam, zeker omdat de concurrentie al betere materialen gebruikte. Het stuurwiel is lekker dik en ligt goed in de hand, maar de knoppen erop zijn wat klein.

De Mokka X is niet de meest praktische auto in zijn klasse. De achterbank is krap en de kofferruimte van 357 liter is een van de kleinste in het segment. De hoge laaddrempel en de smalle opening maken het inladen van een kinderwagen of meubels lastig. De achterbank is wel neerklapbaar in 60/40-verhouding, waardoor je wat meer ruimte krijgt, maar de laadvloer is niet vlak. De zichtbaarheid naar achteren is matig door de dikke C-stijlen, en parkeren vereist enige gewenning.

Wel zijn er handige details: de buitenspiegels zijn groot en geven een goed beeld, en de achteruitrijcamera (indien aanwezig) is duidelijk. De auto is met 4,27 meter lengte en 1,78 meter breedte makkelijk te manoeuvreren in de stad, en de hoge zitpositie geeft een goed overzicht. Het instappen is dankzij de hoge instaphoogte niet al te moeilijk, maar ouderen of mensen met beperkte mobiliteit zullen de drempel wel merken. Al met al is de Mokka X meer een stads-SUV dan een gezinsauto.

De Mokka X is uitgerust met een infotainmentsysteem dat zijn beste tijd heeft gehad. Het systeem is traag, de grafische weergave is gedateerd en de bediening is niet altijd intuïtief. Er is ondersteuning voor Bluetooth en USB, maar Apple CarPlay en Android Auto werden pas later toegevoegd en zijn niet op alle uitvoeringen beschikbaar. De navigatie, indien aanwezig, werkt redelijk, maar de kaarten zijn verouderd en de routeberekening is niet altijd logisch.

Op het gebied van rijassistentie is het aanbod beperkt. Adaptieve cruisecontrol is niet leverbaar, en systemen zoals lane departure warning of verkeersbordherkenning zijn alleen op de duurste uitvoeringen beschikbaar en werken niet altijd even betrouwbaar. De Mokka X heeft wel een bandenspanningscontrole en een noodremsysteem, maar dat is tegenwoordig standaard. Kortom: wie moderne technologie verwacht, komt bedrogen uit. De Mokka X is een auto uit een tijdperk waarin een touchscreen nog een luxe was.

Het officiële verbruik van de 1.4i met automaat is 6,5 l/100 km, wat overeenkomt met 150 g/km CO2. In de praktijk zul je met deze motor al snel op 7,5 tot 8 liter uitkomen, zeker als je gebruikmaakt van de vierwielaandrijving. De handgeschakelde 1.4i is iets zuiniger, maar nog steeds niet zuinig voor een auto van dit formaat. De dieselversies zijn aanzienlijk zuiniger, met een officieel verbruik van 3,9 tot 5,0 l/100 km, maar de aanschafprijs is hoger en het rijgedrag is minder aangenaam.

De wegenbelasting en verzekering zijn voor een auto in deze klasse redelijk, maar de onderhoudskosten kunnen oplopen. Vauxhall-dealers zijn niet goedkoop, en sommige specifieke onderdelen zijn duur. De 1.4i-motor staat bekend als redelijk betrouwbaar, maar de automaat met vierwielaandrijving is een complex systeem dat bij hoge kilometerstanden problemen kan geven. De Mokka X is inmiddels een oudere auto, dus het is belangrijk om een exemplaar met een volledige onderhoudshistorie te kiezen. De occasionprijzen zijn gunstig, maar dat weerspiegelt ook de mindere vraag.