Volkswagen Atlass Cross Sport: een dikke V6 in een wereld die elektrisch wil

De Atlass Cross Sport is een auto die je niet over het hoofd ziet. Met een lengte van ruim vijf meter en een hoogte van 1,77 meter staat hij als een huis in de showroom, laat staan op de parkeerplaats. De coupé-achtige daklijn moet hem sportief maken, maar eerlijk gezegd is het vooral een grote SUV die een beetje is afgeslankt. De proporties zijn niet onlogisch, maar het geheel oogt meer massief dan dynamisch.

Het interieur is typisch Volkswagen: alles zit waar je het verwacht, de materialen zijn degelijk en de afwerking is netjes. Maar 'verrassend' is het woord niet. Het is een vertrouwde omgeving, wat op zich prettig is, maar je betaalt wel voor een premiumprijs zonder het premiumgevoel van een Audi of BMW. Het is vooral de enorme omvang die indruk maakt, niet de vormgeving.

Met een leeggewicht van 4.411 kg — ja, je leest het goed, dat is ruim 4,4 ton — is dit geen lichtgewicht. De specificaties suggereren dat de besturing vermoedelijk vrij licht is afgestemd om het gewicht te maskeren, maar in de bochten zul je het gewicht ongetwijfeld voelen. Dit is geen auto voor een bochtig bospad; dit is een rechte-snelwegcruiser die je met een rustige hand moet besturen.

De 276 pk en 361 Nm koppel zijn voldoende om dit gevaarte op gang te krijgen, maar het zal nooit aanvoelen als snel. De achtbak zal waarschijnlijk soepel schakelen, maar het is de V6 die het meest indrukwekkend is — niet door zijn prestaties, maar door zijn soepelheid. Remmen is een bezigheid op zich: met zo'n gewicht wil je vooruit denken, want stilstand is een project, geen gebeurtenis.

De 3.6 liter V6 is het topblok in het gamma en levert 276 pk. Dat is meer dan 68% van de concurrentie uit die periode, dus hij hoort bij de sterkere helft. Maar het koppel van 361 Nm is minder uitzonderlijk — beter dan 55% — en dat merk je waarschijnlijk aan het aanvoelen van de acceleratie: het is geen trekker, maar een doorzetter.

De 2.0 liter viercilinder met 235 pk is de verstandigere keuze voor wie minder wil verbruiken, maar dan mis je wel het karakter van de zescilinder. De V6 is alleen leverbaar met 4MOTION vierwielaandrijving in de duurste uitvoering, wat de prijs opdrijft. Voor wie puur op cijfers afgaat, is de 2.0 liter met voorwielaandrijving en 10,7 l/100 km een stuk logischer — maar ook een stuk saaier.

Het verbruik van 12,4 l/100 km voor de V6 is ronduit slecht in vergelijking met de concurrentie — beter dan slechts 5% van de vergelijkbare auto's. Dat betekent dat je bij elke tankbeurt het gevoel hebt dat je een klein fortuin aan benzine wegslaat. De V6 is een nostalgische keuze in een tijd waarin de rest van de wereld hybride of elektrisch gaat.

Comfort is waar deze auto zijn geld verdient. De vering is vermoedelijk zacht afgestemd, wat past bij het gewicht en de afmetingen. Op de snelweg zal hij vermoedelijk heerlijk rechtuit glijden, met weinig windgeruis dankzij de gestroomlijnde daklijn. De stoelen zijn waarschijnlijk breed en ondersteunend, zoals we van VW gewend zijn.

In de stad is het een ander verhaal. Met een lengte van 5 meter en een breedte van bijna 2 meter is dit geen auto voor krappe parkeergarages of oude binnensteden. De 40 liter kofferruimte is opvallend weinig voor zo'n grote auto — beter dan 82% van de concurrentie, maar dat zegt meer over de concurrentie dan over deze auto. Het is een compromis van de coupé-achtige achterkant.

Het interieur is een vertrouwd verhaal: strakke lijnen, hoogwaardige materialen en een logische indeling. Maar het is ook een tikkeltje saai. Volkswagen durft weinig risico's te nemen, en dat zie je terug in een dashboard dat functioneel is maar geen enkele emotie oproept. De afwerking is netjes, maar de gebruikte plastics zijn niet overal even zacht.

De ergonomie is goed: alle knoppen zitten waar je ze verwacht en het infotainment is redelijk intuïtief. Maar het is ook een interieur dat je in elke andere VW terugvindt, van de Golf tot de Touareg. Voor een auto van dit formaat en prijs zou je iets meer exclusiviteit verwachten. Het is niet slecht, maar het is wel een gemiste kans om je te onderscheiden.

Praktisch gezien is de Atlass Cross Sport een studie in tegenstrijdigheden. De achterbank is ruim genoeg voor drie volwassenen, maar de coupé-achtige daklijn betekent dat lange passagiers achterin hun hoofd waarschijnlijk schuin moeten houden. De instap is hoog, wat voor ouderen minder prettig is, maar het uitzicht naar voren is uitstekend dankzij de hoge zitpositie.

De kofferruimte van 40 liter is het grootste minpunt. Voor een auto van dit formaat is dat opmerkelijk weinig — je kunt er een paar boodschappentassen in kwijt, maar een complete vakantie-uitrusting wordt een puzzel. De achterklep is groot en zwaar, maar elektrisch bedienbaar, wat het inladen iets makkelijker maakt. Parkeren is een sport op zich: met deze afmetingen en de matige zichtbaarheid achterin is een parkeersensor geen luxe, maar een noodzaak.

De Atlass Cross Sport is uitgerust met het nieuwste infotainmentsysteem van VW, compleet met een groot touchscreen en digitale instrumenten. Het systeem werkt vermoedelijk vlot en reageert snel, maar de toenemende afhankelijkheid van touchscreen-bediening is een doorn in het oog van wie van fysieke knoppen houdt. Vooral het volume en de klimaatregeling via het scherm is tijdens het rijden een gedoe.

De rijassistentiesystemen zijn uitgebreid, van adaptieve cruisecontrol tot rijbaanassistentie. Ze werken waarschijnlijk goed, maar VW heeft de neiging om soms te veel te waarschuwen, wat op den duur irritant kan worden. De connected diensten zijn up-to-date, met over-the-air updates en een app voor je telefoon. Maar het is geen technologie die je versteld doet staan — het is gewoon wat je in 2024 verwacht van een auto in dit segment.

Het officiële verbruik van 12,4 l/100 km voor de V6 is een van de hoogste in zijn klasse, en in de praktijk zal dat waarschijnlijk nog hoger liggen. Met een CO2-uitstoot die navenant hoog is, betaal je in Nederland en België stevige belastingen. De wegenbelasting alleen al zal een flinke hap uit je maandbudget nemen.

De prijs van de Atlass Cross Sport is niet opgegeven, maar gezien de concurrentie van de Škoda Enyaq Coupé (€ 46.500) en de BMW iX3, zal deze VW vermoedelijk in hetzelfde segment zitten. Voor dat geld krijg je een auto die veel benzine verbruikt en veel onderhoud vraagt. De betrouwbaarheid van VW is over het algemeen goed, maar met zo'n complexe aandrijflijn en zoveel gewicht zijn er meer dingen die kunnen slijten — banden, remmen, ophanging. Een dure auto om te bezitten, zonder twijfel.