Volkswagen e-Golf: een elektrische Golf die vooral gewoon Golf is

De e-Golf ziet eruit als... een Golf. Dat is precies de bedoeling. Wie de elektrische aandrijflijn wil zonder te koop te lopen met een futuristisch koetswerk, zit hier goed. De enige uiterlijke verschillen zijn subtiele details zoals de C-vormige dagrijverlichting en een dichte grille. Het is de stille bescheidenheid van een auto die geen aandacht wil, maar dat kan ook een deugd zijn.

Het interieur biedt geen verrassingen als je een Golf uit deze generatie kent. Alles zit waar je het verwacht, de materialen zijn degelijk en de afwerking is keurig. Het digitale instrumentarium is een moderne toevoeging, maar de rest is vooral vertrouwd. Geen spectaculaire designuitspattingen, maar wel een prettige plek om te vertoeven.

Op basis van de specificaties en het onderstel van de reguliere Golf verwacht ik een comfortabele en voorspelbare rijervaring. Het lage zwaartepunt door de batterij in de bodem zal vermoedelijk zorgen voor een stabiel weggedrag, maar het extra gewicht is merkbaar in bochten. De besturing is zoals we van VW gewend zijn: licht en nauwkeurig, maar niet overdreven communicatief.

De remmen moeten wennen, want net als bij veel EV's zal de overgang tussen regeneratief remmen en de mechanische remmen niet altijd even vloeiend aanvoelen. In de stad is de stille aandrijflijn een zegen, maar op de snelweg is de e-Golf minder op zijn plek. Met een topsnelheid van 150 km/u zit je al snel aan de limiet, en het verbruik zal bij hogere snelheden flink oplopen.

De e-Golf heeft één elektromotor met 136 pk en 290 Nm koppel. Die 290 Nm is direct beschikbaar en zorgt voor een vlot wegrijden uit stilstand. De acceleratie van 0-100 km/u in 9,9 seconden is niet indrukwekkend, maar voldoende om in het stadsverkeer mee te komen. Het koppel is beter dan 41% van de concurrentie, maar het vermogen zit in de onderste regionen (27%).

De topsnelheid van 150 km/u is een duidelijke knipoog naar de actieradius: VW begrenst de snelheid om de batterij te sparen. Dat is logisch, maar het betekent wel dat je op de Duitse Autobahn of de Nederlandse snelweg niet mee kunt met het snelle verkeer. Voor wie vooral lokaal rijdt, is dat geen probleem, maar voor lange afstanden is dit geen geschikte auto.

De stoelen van de e-Golf zijn afkomstig uit de reguliere Golf en bieden een goede ondersteuning, zowel voor korte ritten als voor langere afstanden. De vering is comfortabel afgestemd en slikt hobbels in de stad redelijk goed weg. Op de snelweg is de auto stabiel, maar het hoge gewicht is voelbaar in de vering bij oneffenheden.

Geluidsisolatie is een sterk punt: elektrisch rijden is stil, en VW heeft het goed geïsoleerd tegen wind- en bandengeruis. Op de snelweg is het echter minder rustig, omdat de auto bij 150 km/u behoorlijk wat windgeluid produceert. Voor lange ritten is de e-Golf niet de eerste keuze, maar voor dagelijks woon-werkverkeer is het een comfortabele metgezel.

Het interieur is typisch Volkswagen: strak, functioneel en goed in elkaar gezet. De materialen zijn van goede kwaliteit, maar niet bijzonder luxueus. De ergonomie is uitstekend, met duidelijke knoppen en een logische indeling. Het infotainmentsysteem is eenvoudig te bedienen, maar voelt wat gedateerd aan in vergelijking met nieuwere systemen.

Een opvallend detail is dat de e-Golf een digitale teller heeft, maar de rest van het interieur is vrijwel identiek aan de reguliere Golf. Dat is geen probleem, want de Golf heeft een van de beste interieurs in zijn klasse. Wel mis ik wat opbergruimte: de middenconsole is niet ruim en de deurvakken zijn aan de kleine kant.

Met een lengte van 4,27 meter is de e-Golf een compacte auto die makkelijk in de stad parkeert. De achterbank is echter niet ruim: drie volwassenen zitten krap, en de kofferbak van 340 liter is kleiner dan die van de reguliere Golf door de batterij. Voor een gezin met kinderen is het krap, maar voor een stel of een persoon is het prima.

Het instappen is eenvoudig, maar de achterbank is wat hoger geplaatst, waardoor je wat dieper moet bukken. Het zicht rondom is goed, mede dankzij de grote ramen en de dunne A-stijlen. Parkeren wordt geholpen door de compacte afmetingen en de optionele parkeersensoren, maar een achteruitrijcamera is niet standaard.

De e-Golf biedt een scala aan rijhulpsystemen, waaronder adaptieve cruisecontrol en lane assist, maar die zijn niet standaard. Het infotainmentsysteem is gebaseerd op de MIB-architectuur van VW en is redelijk snel, maar de grafische weergave is wat verouderd. De app-connectiviteit is aanwezig, maar de interface is niet zo intuïtief als die van nieuwere systemen.

Een opvallende feature is de mogelijkheid om het regeneratief remmen in te stellen via de versnellingspook, met niveaus die variëren van licht tot eenp edaal-rijden. Dat is slim, maar het systeem is niet zo verfijnd als dat van een BMW i3 of een Nissan Leaf. Het navigatiesysteem houdt rekening met laadpalen, maar de database is niet altijd actueel.

Het officiële verbruik van de e-Golf is niet opgegeven in de specificaties, maar op basis van de batterijcapaciteit van 35,8 kWh en het gewicht verwacht ik een praktisch bereik van ongeveer 200 kilometer. Dat is weinig voor een EV uit deze periode, en de concurrentie biedt meer. De CO2-uitstoot is 0 g/km, wat gunstig is voor de bijtelling en wegenbelasting.

De prijs van de e-Golf is aan de hoge kant, vooral omdat je voor hetzelfde geld een Opel Corsa-e krijgt met een grotere batterij. De onderhoudskosten zijn laag omdat er minder bewegende delen zijn, maar de batterij is een dure component die na verloop van tijd kan degraderen. Wie de e-Golf koopt, moet vooral kijken naar de totale eigendomskosten, niet alleen naar de aanschafprijs.