Golf GTD: de diesel-GTI die stiekem slimmer is dan zijn reputatie

De zevende generatie Golf is qua uiterlijk geen statement. Het is een keurige, ietwat anonieme hatchback die vooral niet wil opvallen. De GTD onderscheidt zich met subtiele details: wat honingraat in de grille, een dakspoiler en net wat strakkere bumpers. Wie een GTI verwacht met diesellogo's komt bedrogen uit, maar dat is precies de bedoeling. Deze auto is de undercover-agent onder de hot hatches.

Toch heeft die terughoudendheid ook iets geruststellends. Het is een auto die over tien jaar nog steeds niet gedateerd zal ogen, waar een Ford Focus ST uit die periode er inmiddels uitziet alsof hij een energiedrankje te veel heeft gehad. De Golf is de man in het donkergrijze pak op een feestje: niet de meest spannende verschijning, maar wel degene waar je uiteindelijk mee in gesprek raakt.

Het onderstel van deze GTD is een staaltje evenwichtskunst. Hij is duidelijk stugger dan een gewone Golf, maar lang niet zo hard als een GTI met adaptief onderstel in sportstand. Op basis van de specificaties en het gewicht van 1.395 kg verwacht ik een auto die vlak ligt in snelle bochten maar nog steeds comfortabel is op de Duitse snelweg. De vering is waarschijnlijk het beste compromis uit het hele Golf-gamma.

De besturing is typisch Volkswagen: licht, precies en zonder veel gevoel. Het is geen auto die je uitdaagt om steeds later te remmen, maar hij vergeeft je fouten wel. De voorwielaandrijving moet 380 Nm aan koppel zien te verwerken, en hoewel moderne elektronica dat netjes oplost, zal het vermogen bij nat wegdek vermoedelijk af en toe een beroep doen op de tractiecontrole. Voorspelbaar en veilig, maar niet opwindend.

Hier draait het om. De 2.0 TDI met 184 pk en 380 Nm is de sterkste diesel die Volkswagen in deze Golf leverde, en het is een motor met een Jekyll-and-Hyde-karakter. Beneden de 2.000 toeren is het een braaf, zuinig apparaat. Trap je het pedaal dieper in, dan komt er een golf van koppel die je verrassend hard in je stoel drukt. De 7,5 seconden naar 100 km/u klinkt niet spectaculair, maar in de praktijk voelt het sneller aan door de enorme trekkracht vanaf lage toerentallen.

De automaat (DSG) is een pareltje: schakelt razendsnel en altijd op het juiste moment. Toch zou ik persoonlijk voor de handgeschakelde versie gaan. Die is niet alleen lichter en zuiniger (4,2 l/100 km tegenover 4,5 l/100 km), maar geeft ook meer controle over het koppel. De DSG heeft de neiging om bij rustig rijden te snel naar een hogere versnelling te schakelen, waardoor je in de stad soms in een te lage versnelling zit en moet wachten op reactie. Met de handbak bepaal jij wanneer het feest losbarst.

De GTD is geen compromisloze racer, en dat is zijn kracht. De stoelen zijn stevig maar niet overdreven, met voldoende zijdelingse steun zonder dat je er als een worst in geknepen wordt. Op lange ritten is dit een auto waar je na 800 kilometer nog steeds zonder rugpijn uitstapt. De geluidsisolatie is uitstekend voor dit segment; alleen bij hoge snelheden hoor je wat windgeruis rond de spiegels.

Wat betreft comfort is het vooral de flexibiliteit die indruk maakt. In de stad hobbel je niet over elke kassei, op de snelweg glijdt hij stabiel rechtuit, en op een landweg kun je verrassend vlot meekomen. Het is geen limousine, maar voor een auto met dit prestatieniveau is het comfortniveau opvallend hoog. De DSG-versie is in de file een zegen, al is die automaat bij lage snelheden soms wat hortend.

Stap in en je wordt begroet door een interieur dat zo logisch is ingedeeld dat je je afvraagt waarom andere merken het zo moeilijk maken. Alles zit waar je het verwacht, de knoppen voelen degelijk aan en de materialen zijn van het niveau dat Volkswagen jarenlang de benchmark maakte. Het is niet luxueus, maar het voelt wel alsof het twintig jaar meegaat. Het stuurwiel heeft een prettige dikte en de tellers zijn kraakhelder afleesbaar.

De GTD onderscheidt zich van een gewone Golf met wat rood stiksel en specifieke bekleding, maar het blijft allemaal ingetogen. Wie op zoek is naar een feestje van kleuren en materialen moet bij een Franse of Italiaanse concurrent zijn. Wie echter waarde hecht aan functionaliteit en degelijkheid, zit hier goed. Het enige minpunt is het ontbreken van wat flair; dit interieur is zo serieus dat het soms saai overkomt.

Met een kofferbak van 379 liter zit de Golf in de middenmoot van zijn klasse, beter dan een Ford Focus maar ruimschoots minder dan een Skoda Octavia (die trouwens hetzelfde onderstel gebruikt). De achterbank klapt neer in een verhouding van 60:40, waardoor je af en toe een lange plank of een paar meubelstukken kunt vervoeren. Het is geen bestelwagen, maar voor een gezin met twee kinderen is het prima.

De instap is laag en de zichtbaarheid rondom is goed, al is de C-stijl wat dik. Parkeren wordt geholpen door de duidelijke richtingaanwijzers en een achteruitrijcamera, die in deze periode nog niet standaard was maar vaak als optie is bijbesteld. De auto is met 4,27 meter lengte compact genoeg voor de stad, maar voelt op de snelweg stabiel en volwassen aan.

Het infotainmentsysteem van deze Golf-generatie was in 2013 een grote stap vooruit ten opzichte van zijn voorganger. Het scherm reageert vlot, de menu's zijn logisch en de bediening is eenvoudig. Let op: de eerste exemplaren hadden nog het oudere systeem zonder Apple CarPlay of Android Auto. Dat kwam pas bij de facelift in 2017. Een retrofit is mogelijk, maar niet goedkoop.

De rijassistentiesystemen zijn typisch conservatief Volkswagen. Adaptieve cruisecontrol werkt zoals het hoort, zonder verrassingen, en de dodehoekassistent is betrouwbaar. Het is geen technologie die je versteld doet staan, maar het is technologie die werkt en waar je snel op vertrouwt. Wat wel opvalt: het aantal fysieke knoppen is nog overzichtelijk, iets wat in latere Volkswagen-modellen helaas is losgelaten.

Hier wint de GTD zijn gelijk. Het officiële verbruik van 4,5 l/100 km voor de automaat en 4,2 l/100 km voor de handbak is geen sprookje. In de praktijk kun je met een rustige rijstijl op de snelweg rond de 5,0 l/100 km uitkomen, en zelfs bij vlot rijden blijf je ruim onder de 6,0 l. Voor een auto met 184 pk is dat indrukwekkend. De CO2-uitstoot van 109-119 g/km betekent ook een gunstige bijtelling voor wie hem zakelijk reed.

Het nadeel van een diesel uit dit tijdperk is de moderne techniek die gevoelig kan zijn. Roetfilters raken verstopt als je alleen korte stukken rijdt, en de EGR-klep kan problemen geven. Een auto met een volledig onderhoudshistorie is dan ook geen luxe maar een must. De wegenbelasting is hoger dan voor een benzineversie, en in steden met milieuzones kun je tegenwoordig steeds vaker niet meer terecht. Wie veel snelwegkilometers maakt, verdient het er echter zo uit.