Golf VII: de referentie die bijna alles goed doet, maar niet zonder compromissen

De Golf VII is geen auto die je hart sneller doet kloppen, maar dat is nooit de bedoeling geweest. De lijnen zijn strak, de proporties kloppen en de 3-deursversie oogt iets sportiever door de langere portieren. Het is een ontwerp dat na al die jaren nog steeds niet gedateerd oogt – dat is knap, want veel concurrenten uit 2012 zijn inmiddels duidelijk van hun tijd.

Stap je in, dan valt de rust op. Het dashboard is horizontaal en opgeruimd, met een scherm dat netjes in het geheel is geïntegreerd. Het geheel voelt degelijk aan, al zijn de harde plastics op de deuren een herinnering aan het budget waar Volkswagen mee moest werken. Maar de knoppen en schakelaars voelen solide en zitten precies waar je ze verwacht.

Op basis van de specificaties – 150 pk, 249 Nm en een gewicht van 1.268 kg – kun je verwachten dat de Golf lichtvoetig aanvoelt. Met een 0-100 tijd van 8,2 seconden is hij niet snel, maar wel voldoende vlot. De besturing is niet overmatig scherp, maar wel precies en voorspelbaar, waardoor je je snel thuis voelt. In de stad is hij wendbaar, op de snelweg stabiel en in bochten neutraal.

De vering is een van de sterkste punten. Hij dempt oneffenheden met een volwassenheid die je normaal alleen in duurdere auto's vindt. De achteras volgt rustig, zonder dat je het gevoel hebt dat de auto uit balans raakt. Remmen zijn goed doseerbaar en de motor reageert direct op gas. Kortom: een auto die vertrouwen geeft, zonder dat hij opwindend is.

De 1.4 TSI met 150 pk is de beste keuze binnen dit gamma. Hij loopt soepel, heeft voldoende koppel en is met een verbruik van 5,2 l/100 km opgegeven – beter dan 81% van de concurrentie. De handbak schakelt prettig, al is de zesde versnelling wat lang om het verbruik laag te houden. De ACT-versie met cilinderuitschakeling is nog zuiniger, maar alleen zinvol als je veel rustig rijdt.

Wie diesel wil, kan terecht bij de 1.6 of 2.0 TDI. De 2.0 TDI met 150 pk is de krachtigste diesel en biedt veel trekkracht, maar de 1.6 is zuiniger op papier. De benzinemotoren zijn echter stiller en prettiger in dagelijks gebruik, zeker in de stad. De 7-versnellings DSG is vlot, maar de handbak is betrouwbaarder en goedkoper in onderhoud.

De stoelen zijn stevig maar niet hard, en bieden voldoende zijdelingse steun – al is dat meer een kwestie van smaak. De rijpositie is goed, met voldoende verstelmogelijkheden. De 3-deursversie heeft langere portieren, wat instappen op krappe parkeerplaatsen lastig maakt, maar eenmaal binnen zit je prima.

Geluidsisolatie is niet het sterkste punt, maar voor een auto uit deze klasse is het acceptabel. Op de snelweg hoor je wind- en bandengeruis, maar het is niet storend. De vering is comfortabel, maar op slecht wegdek kunnen de 17-inch wielen (indien gemonteerd) wat hard overkomen. Voor lange ritten is de Golf een van de betere keuzes in deze klasse.

Het interieur is een schoolvoorbeeld van Duitse degelijkheid. Alles zit logisch in elkaar, de materialen zijn van goede kwaliteit – op de harde plastics na – en de afwerking is netjes. De knoppen van de klimaatregeling zijn groot en duidelijk, en de bediening van het infotainment is eenvoudig dankzij de fysieke knoppen en de draaiknop voor het volume.

Een opvallend detail is de opbergvakken: de deurvakken zijn ruim en het dashboardkastje is groot. Maar het scherm is klein (6,5 inch) en de graphics zijn gedateerd – dat is logisch voor een auto uit 2012, maar wel iets om rekening mee te houden. De 3-deursversie heeft geen B-stijl, waardoor de gordel iets verder naar voren zit, maar dat went snel.

De 3-deursversie is een compromis. De portieren zijn lang en zwaar, wat lastig is in krappe parkeerplaatsen. De achterbank is alleen bereikbaar door de stoel naar voren te klappen, en eenmaal achterin is de ruimte krap – zeker voor volwassenen. De kofferruimte van 379 liter is gelijk aan de 5-deurs, maar de opening is kleiner door het ontbreken van een vijfde deur.

Het zicht naar voren en opzij is goed, maar naar achteren is het beperkt door de dikke C-stijlen. Parkeren is daardoor meer een kwestie van gevoel, tenzij je een parkeersensor hebt. De achterbank is neerklapbaar in verhouding 60/40, wat handig is voor lange spullen, maar de laadrand is hoog. Kortom: voor dagelijks gebruik met passagiers of veel bagage is de 5-deurs een betere keuze.

De Golf VII was bij zijn lancering een van de eerste auto's in zijn klasse met een volledig digitaal instrumentenpaneel – maar alleen in hogere uitvoeringen. De standaarduitvoering heeft analoge tellers, wat prima is. Het infotainment is niet snel, maar wel functioneel, met een helder scherm en eenvoudige menu's. Apple CarPlay en Android Auto zijn later toegevoegd, dus controleer of de auto die heeft.

Rijassistentiesystemen waren in 2012 nog niet zo talrijk. De Golf biedt adaptieve cruisecontrol en noodremassistentie, maar die waren optioneel. De systemen werken zoals je van Volkswagen mag verwachten: betrouwbaar en zonder overdreven waarschuwingen. Het grootste gemis is de afwezigheid van een head-up display, maar dat was in deze klasse ook niet gebruikelijk.

Met een opgegeven verbruik van 5,2 l/100 km en CO2-uitstoot van 119 g/km zit de Golf VII in de top van zijn klasse – beter dan 85% van de concurrentie. In de praktijk zul je met de 1.4 TSI waarschijnlijk rond de 6 liter uitkomen, wat nog steeds netjes is. De diesels zijn zuiniger, maar het verbruiksvoordeel weegt niet altijd op tegen de hogere aanschafprijs en het onderhoud.

De vanafprijs van € 18.500 is concurrerend, maar de Golf is geen koopje. De prijs-kwaliteitverhouding is echter goed, omdat de auto zijn waarde goed vasthoudt. Onderhoudskosten zijn gemiddeld, maar de 1.4 TSI heeft een distributieriem die vervangen moet worden – dat is een kostenpost die je moet meenemen. Banden en remmen zijn niet duurder dan bij concurrenten.